GR

BLOGS - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΛΩΝ

Greek Post

Written by: Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

viliardos@kbanalysis.com



Πατήστε το link : [ Το σενάριο του τρόμου] για να δείτε όλο το άρθρο . . . ή διαβάστε παρακάτω . . .


Πάντοτε υπάρχουν λύσεις, ακόμη και όταν μία χώρα ευρίσκεται στο χείλος της καταστροφής - αρκεί να εμφανισθεί, έστω την ύστατη στιγμή, μία επαρκής πολιτική ηγεσία, η οποία να μπορέσει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των Πολιτών, πείθοντας τους τεκμηριωμένα...


"Γνώση σημαίνει δύναμη. Δυστυχώς όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι στηριζόμαστε σε μία εσφαλμένη ερμηνεία της γνώσης - επειδή αγνοούμε πως γνωρίζουμε τότε μόνο αληθινά ένα θέμα, μία κατάσταση ή ένα πράγμα, όταν ξέρουμε πως να το χειριζόμαστε, πως να αντιδρούμε απέναντι του, καθώς επίσης πως να δρούμε χάρη σε αυτό.


Απλούστερα, η πραγματική γνώση δεν συνοδεύεται από ένα αφηρημένο δέος για τα πράγματα, ανεξάρτητα από τις ανάγκες μας - αλλά τα συλλαμβάνει πάντοτε σε σχέση με τον εαυτό μας και με τις ανάγκες μας. Ουσιαστικά λοιπόν διαθέτουμε μόνο εκείνη τη γνώση, την οποία μπορούμε να χρησιμοποιούμε για την επίλυση των προβλημάτων μας, υλικών και ψυχικών - καμία άλλη.


Το ζητούμενο από τη γνώση είναι να μας κάνει δραστήριους, ενεργητικούς, δυναμικούς - να μας υποκινεί δηλαδή προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, προς ένα στόχο, δημιουργώντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις επίτευξης του.


Περαιτέρω, το πνεύμα είναι δραστήριο μόνο όταν κατανοεί, όταν αναπτύσσει δηλαδή πρόσφορες ιδέες - υπακούοντας στην εσωτερική λογική του, ασκώντας τις δικές του δυνάμεις, αφομοιώνοντας τα πράγματα, βάζοντας τα σε τάξη σύμφωνα με τις δικές του αρχές, καθώς επίσης δίνοντας τους ένα νόημα, στα πλαίσια των δικών του απαιτήσεων.


Αντίθετα, το πνεύμα είναι παθητικό όταν υφίσταται τις εντυπώσεις του, τις αισθήσεις και τις συγκινήσεις του, χωρίς να μπορεί να τις εξηγήσει - χωρίς να έχει την ικανότητα να τους δώσει νόημα. Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν οι άνθρωποι πέφτουν θύματα κάποιας ψευδαίσθησης, μίας απρόσμενης κρίσης, όταν ταράζονται από κάποιο συναίσθημα που δεν μπορούν να ερμηνεύσουν, όταν οι ιδέες τους είναι συγκεχυμένες, ασαφείς, διαστρεβλωμένες.


Με βάση τα παραπάνω, για να μπορέσει ένα κράτος, μία κοινωνία να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μία μεγάλη οικονομική κρίση, οφείλει εν πρώτοις να αποκτήσει μία ολοκληρωμένη εικόνα της - αφού διαφορετικά δεν έχει τη δυνατότητα να ξεφύγει από την παθητικότητα (η λέξη πηγάζει από το πάθος), στην οποία έχει βυθιστεί, χάνοντας εντελώς την ενεργητικότητα της.

Η εικόνα αυτή πρέπει να είναι σαφής, λεπτομερής, αντικειμενική και ρεαλιστική -επειδή, στην αντίθετη περίπτωση, είναι αδύνατον να «παράγει»εκείνη τη γνώση, η οποία να επιτρέπει το σωστό χειρισμό του προβλήματος, με στόχο τη ριζική επίλυση του.

Εάν λοιπόν η πολιτική μίας χώρας, τα ΜΜΕ, ο πνευματικός κόσμος της κλπ. δεν έχουν τη δυνατότητα ή δεν θέλουν να προσφέρουν αυτή τη γνώση, επειδή εξυπηρετούν ίσως εντελώς διαφορετικά συμφέροντα, τα οποία δεν επιθυμούν κάτι τέτοιο, τότε η κοινωνία είναι καταδικασμένη - ακόμη και αν πρόκειται για ένα πάμπλουτο, πολλαπλά προικισμένο κράτος, το οποίο θα μπορούσε να λύσει σε χρόνο μηδέν όλα του τα προβλήματα.

Ολοκληρώνοντας, πάντοτε υπάρχουν λύσεις, ακόμη και όταν μία χώρα ευρίσκεται στο χείλος της καταστροφής- υπερχρεωμένη, εξευτελισμένη, υποχείριο των δανειστών ή των «εταίρων» της και «καταρρακωμένη». Αρκεί να υπάρξει, έστω την ύστατη στιγμή, μία επαρκής, έντιμη και ικανή πολιτική ηγεσία, η οποία να μπορέσει να ανακτήσει την πλήρη εμπιστοσύνη των Πολιτών - υποχρεώνοντας τους Θεσμούς, καθώς επίσης όλες τις υπόλοιπες εξουσίες, να λειτουργήσουν σωστά, ορθολογικά και με ανιδιοτέλεια, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

Κάτι τέτοιο δεν απαιτεί μόνο τη γνώση και τη διάχυση της σε ολόκληρο τον πληθυσμό αλλά, επίσης, ένα εθνικό όραμα - βασισμένο στον πατριωτισμό, στις δυνατότητες και στις προοπτικές ενός έθνους. Ειδικά σε περιόδους όπως η σημερινή, όπου η πατρίδα μας είναι ξανά υποδουλωμένη μετά από 20 σχεδόν αιώνες σκλαβιάς (πιθανότατα από το 168 π.Χ., όπου ηττήθηκε στην Πύδνα το Βασίλειο της Μακεδονίας από τους Ρωμαίους, έως το 1821 - το 1912 για τη Θεσσαλονίκη), χωρίς ένα πατριωτικό όραμα είναι μάλλον αδύνατη η απελευθέρωση της” (Σπινόζα με πολλές παρεμβάσεις).


Σενάριο

Η Ελλάδα συνεχίζει την πολιτική λιτότητας που της επιβλήθηκε, παρά το ότι το ΑΕΠ της περιορίζεται συνεχώς, φτάνοντας τα 180 δις € - από σχεδόν 240 δις € προηγουμένως. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού, σε σχέση με το μειωμένο ΑΕΠ, δεν μπορεί να περιορισθεί κάτω από το 10%, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος, στο οποίο προστίθενται τα ποσά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, να ξεπερνάει τα 360 δις € - δηλαδή το 200% του ΑΕΠ.


Το ισοζύγιο  τρεχουσών συναλλαγών, παρά τη μείωση των εισαγωγών και την κάποια αύξηση των εξαγωγών, παραμένει επικίνδυνα αρνητικό. Οι δαπάνες δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν, όχι μόνο γιατί η κυβέρνηση, καλώς ή κακώς, δεν μπορεί να εφαρμόσει αυτά που δυστυχώς υπέγραψε αλλά, επίσης, επειδή η ανεργία, η οποία πλησιάζει το 30% του πληθυσμού, οδηγεί την οικονομία της χώρας σε πλήρη κατάρρευση.


Τα έσοδα του κράτους συρρικνώνονται με γεωμετρικό ρυθμό, αφού η κατανάλωση περιορίζεται διαρκώς, η βιομηχανική παραγωγή επίσης, οι επιχειρήσεις χρεοκοπούν η μία μετά την άλλη, οι απολύσεις εργαζομένων είναι καθημερινές, ενώ όλο και λιγότεροι Πολίτες είναι πρόθυμοι να πληρώνουν φόρους – είτε από οικονομική αδυναμία, είτε από φόβο, από πανικό καλύτερα για το μέλλον τους.


Οι τράπεζες  ευρίσκονται σε κατάσταση απόλυτης απόγνωσης, αφού τα δάνεια σε φανερή καθυστέρηση, περί τα 60 δις €, ξεπερνούν το 25% των συνολικών - ενώ η διατραπεζική αγορά έχει «στερέψει» προ πολλού. Φυσικά οι μέτοχοι των τραπεζών, ιδιαίτερα οι μεγαλύτεροι, δεν διανοούνται πλέον να αυξήσουν τα ίδια κεφάλαια τους, έτσι ώστε να διατηρηθεί «αλώβητη» η κεφαλαιακή τους επάρκεια. Συνηθισμένοι από πολλά χρόνια στη βοήθεια της Πολιτείας, δεν φαίνεται να έχουν καμία διάθεση ανάληψης ρίσκου, σε συνθήκες «ελεγχόμενης» χρεοκοπίας.


Στην πραγματική αγορά, κανείς δεν πληρώνει πλέον κανέναν, οι επενδύσεις έχουν σταματήσει εντελώς, οι διαμαρτυρημένες επιταγές αυξάνονται καθημερινά και τα δικαστήρια ασφυκτιούν από την πληθώρα των μηνύσεων. Παράλληλα,για τις όποιες εισαγωγές εμπορευμάτων, καυσίμων ή πρώτων υλών, οι ξένοι απαιτούν μετρητά - ενώ η επιχειρηματικότητα πλησιάζει επικίνδυνα στο ναδίρ. Εκτός αυτού, κάποιες υποχρεώσεις του δημοσίου πληρώνονται με μεγάλη καθυστέρηση (μισθοί, συντάξεις κλπ.), ενώ κάποιες άλλες καθόλου (προμηθευτές, ασφαλιστικά ταμεία, κρατικές επιχειρήσεις κλπ.).

Δημιουργούνται λοιπόν μεγάλα προβλήματα στην ηλεκτροδότηση, η θέρμανση είναι περιορισμένη έως μηδενική, οι δρόμοι μένουν χωρίς επισκευές, τα τρόφιμα σπανίζουν, τα super markets προσλαμβάνουν φύλακες, προβλέποντας επιδρομές πεινασμένων, πολλά πρατήρια βενζίνης κλείνουν, ενώ όλο και περισσότερα αυτοκίνητα παύουν να κινούνται.


Ολόκληρη η αγορά ακινήτων καταρρέει απότομα και ξαφνικά, έχοντας διατηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα τεχνητά σταθερή (οι τιμές των ακινήτων ακολουθούν συνήθως την εξέλιξη των μισθών), τα καταστήματα κλείνουν μαζικά, πολλά διαμερίσματα μένουν κενά, ένας μεγάλος αριθμός εγκαταλειμμένων επαγγελματικών χώρων ερειπώνεται, η εγκληματικότητα αυξάνεται ραγδαία, οι εξαθλιωμένοι λαθρομετανάστες λιμοκτονούν στους δρόμους της πρωτεύουσας και οι πλούσιες συνοικίες υψώνουν έντρομες «προστατευτικά τείχη» – «πράσινες ζώνες» δηλαδή, με τη βοήθεια πολυάριθμων ιδιωτικών αστυνομικών, οι οποίοι περιπολούν νυχθημερόν στους δρόμους.


Οι εισαγωγές φαρμάκων σταματούν, πολλά νοσοκομεία αδυνατούν να ανταπεξέλθουν με τα έξοδα τους, οι βαριά άρρωστοι πεθαίνουν, τα σχολεία κλείνουν και οι δήμοι καταρρέουν ο ένας μετά τον άλλο – αφήνοντας τα σκουπίδια στους δρόμους, τις πόλεις σκοτεινές και το προσωπικό τους απλήρωτο. Χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι χάνουν τη δουλειά τους, χωρίς καμία προοπτική για εύρεση νέας θέσης απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα – στον οποίο οι απολύσεις είναι αθρόες, μαζικές.

Στις πολύ πλούσιες συνοικίες της Αθήνας συναντάει κανείς πλέον εκατοντάδες φτωχούς, εξαθλιωμένους και πεινασμένους πολίτες οι οποίοι, με το άδειο βλέμμα του χρόνια άνεργου, ψάχνουν απεγνωσμένα στα σκουπίδια, βυθίζοντας το κεφάλι και τα χέρια τους στις βρώμικες πλαστικές σακούλες, για να βρουν ένα κομμάτι ξερό ψωμί, σαπισμένα λαχανικά, κόκαλα ή άλλα υπολείμματα τροφών. Η ανώτερη «τάξη» της μεγαλύτερης πόλης της Ελλάδας είναι ακόμη πλούσια, με αποτέλεσμα οι τενεκέδες των σκουπιδιών της να είναι γεμάτοι - επιτρέποντας στην πληθώρα των φτωχών να αναζητούν εκεί έναν τρόπο παραμονής τους στη ζωή.


Το χρηματιστήριο αδυνατεί να ανακάμψει, με συνολικές ζημίες κεφαλαιοποίησης άνω των 200 δις € και με τις τιμές των εισηγμένων εταιρειών σε εξευτελιστικά επίπεδα – γεγονός που δυσκολεύει ακόμη και την ιδιωτικοποίηση (εκποίηση) των δημοσίων επιχειρήσεων, σε τιμές ευκαιρίας. Τα θεωρητικά επιτόκια δανεισμού της χώρας (spreads), όπως και τα ασφαλιστήρια πιστωτικού κινδύνου (CDS), κυμαίνονται σε επίπεδα ρεκόρ (τεκμηριώνοντας ουσιαστικά τη μη διαχειρισιμότητα του χρέους), η κυβέρνηση χάνει όλο και περισσότερο τον έλεγχο, ενώ η αντιπολίτευσηδεν φαίνεται να έχει την ικανότητα, πόσο μάλλον το θάρρος να αναλάβει το πλοίο που βυθίζεται – εύλογα ενδεχομένως.


Οι Έλληνες είναι βυθισμένοι στο χάος – απαισιόδοξοι, κατηφείς, ανασφαλείς, τρομαγμένοι, καταθλιπτικοί, χωρίς καμία ελπίδα για το παρόν και το μέλλον. Οι αγορές στοιχηματίζουν ασύστολα στη χρεοκοπία της χώρας, διαρρέοντας σενάρια στάσης πληρωμών και οι προσβολές εκ μέρους των Ευρωπαίων εταίρων, ειδικά των Γερμανικών ΜΜΕ, ενδυναμώνουν ακόμη περισσότερο τα παιχνίδια των κερδοσκόπων – ενώ αυξάνουν τις υφεσιακές πιέσεις στην Ελλάδα, αφού εκτρέφουν την απαισιοδοξία: το μεγαλύτερο εχθρό της προσπάθειας για την έξοδο από την κρίση.


Οι διάφορες δόσεις της «Τρόικας», αφενός μεν κινδυνεύουν να σταματήσουν εντελώς, αφετέρου φτάνουν μόνο για την εξυπηρέτηση των ξένων δανειστών – όχι όμως για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων, τα οποία απαιτούν πρόσθετο δανεισμό. Η Ευρώπη, αντί να βοηθήσει τον ίδιο της τον εαυτό σε αυτήν την πρώτη της «δοκιμασία», δεν φαίνεται ικανή να διαχειριστεί το τεράστιο εσωτερικό της πρόβλημα – απειλώντας ανόητα την Ελλάδα με κυρώσεις, χωρίς να κατανοεί πως δεν πρέπει ποτέ να απειλείς κανέναν, εάν δεν μπορείς να κάνεις πράξη τις απειλές σου, χωρίς ο ίδιος να ζημιωθείς περισσότερο.


Λίγο αργότερα, η κατάσταση παύει πια να ελέγχεται και η κυβέρνηση αναγκάζεται να ανακοινώσει επίσημα, μία Παρασκευή βράδυ, πως η χώρα αδυνατεί να πληρώσει τις μηνιαίες υποχρεώσειςτης κάτι που ενθουσιάζει τους κατόχους των CDS, οι οποίοι προσβλέπουν σε μεγάλα κέρδη από την κρίση χρέους (πολιτικής) της Ευρωζώνης.


Δηλώνει λοιπόν στάση πληρωμών, χωρίς την έξοδο της χώρας από τη ζώνη του Ευρώ, αφού κανένας δεν την υποχρεώνει. Γνωρίζει άλλωστε ότι, εάν υιοθετήσει τη δραχμή, η υποτίμηση που αμέσως μετά θα ακολουθήσει, θα υπερδιπλασιάσει το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας, ιδιωτικό και δημόσιο – σε ιλιγγιώδη επίπεδα, τα οποία θα ξεπερνούσαν ακόμη και το 500% του ΑΕΠ της, σαν αποτέλεσμα του εγκληματικού PSI που υπογράφηκε ενδοτικά από την προηγούμενη κυβέρνηση.


Παράλληλα, θέτει τις τράπεζες άμεσα σε ολιγοήμερο καθεστώς διακοπών (Bank Holidays), επειδή θέλει να αποφύγει την επιδρομή των καταθετών (Bank run), η οποία θα ακολουθούσε νομοτελειακά, κατά τη διεθνή εμπειρία – έχοντας αποφασίσει τη δέσμευση των καταθέσεων μετά το άνοιγμα των τραπεζών, έτσι ώστε να μην επιτρέπεται σε κανέναν η ανάληψη υψηλότερων ποσών, από τα απολύτως απαραίτητα (περί τα 400 € μηνιαία), για τη διαβίωση του. Φυσικά «κατάσχονται» και οι θυρίδες, με την έννοια ότι οι ιδιοκτήτες τους επιτρέπεται να τις ανοίγουν μόνο υπό την παρουσία εισαγγελέα.


Η αρχική σκέψη της επιστροφής στη δραχμή, η οποία θα απαιτούσε επίσης το ολιγοήμερο κλείσιμο των τραπεζών και την «κατάσχεση» των καταθέσεων σε ευρώ (των θυρίδων επίσης), έτσι ώστε να οδηγηθούν στην ΕΚΤ για την «εξόφληση» της ποσότητας χρήματος που έχει διατεθεί στην Ελλάδα, κρίθηκε πολύ επικίνδυνη – ακόμη και αν υπήρχε η νομική «ευχέρεια» εφαρμογής της.


Οι καταθέτες θα προσπαθούσαν να πάρουν όλα τους τα χρήματα από τις τράπεζες όταν άνοιγαν ξανά, έστω σε δραχμές,προβλέποντας πως η αρχική υποτίμηση της τάξης του 30-50%  θα ξεπερνούσε σύντομα το 80% - με καταστροφικά αποτελέσματα για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Εκτός αυτού, δεν θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν όλες οι ποσότητες των ευρωχαρτονομισμάτων, αφού εκείνοι οι Έλληνες, οι οποίοι διατηρούν μετρητά εκτός τραπεζών (στα σπίτια τους), δεν θα ήταν πρόθυμοι να τα επιστρέψουν, παρά τη νομική τους υποχρέωση - θα τα παρακρατούσαν δηλαδή παράνομα και λαθραία.


Πρόβλημα θα ήταν επίσης και η ισοτιμία μεταξύ δραχμής και ευρώ, η οποία θα καθοριζόταν ελεύθερα από την κυβέρνηση – ειδικά όσον αφορά τα χρέη των ιδιωτών προς τις τράπεζες, αφού θα έπρεπε να εξοφλούνται με δραχμές, σε κάποια σταθερή ισοτιμία με το ευρώ. Η απόφαση του καθορισμού της ισοτιμίας, παρά το ότι θα ήταν στην ελεύθερη επιλογή της κυβέρνησης (όπως και η έξοδος της χώρας από την Ευρωζώνη, μετά από διαπραγματεύσεις που θα προϋπέθεταν μεγάλη διαγραφή χρεών), θα έπρεπε επίσης να προβλέψει το ύψος του μελλοντικού πληθωρισμού, όπως και πολλά άλλα – κάτι εξαιρετικά δύσκολο στην εφαρμογή του.


Τέλος, υπήρχε φυσικά ο φόβος της απότομης λαϊκής εξέγερσης, επειδή όταν απειλείται η ατομική ιδιοκτησία, ολόκληρος ο πληθυσμός (τόσο περισσότερο προσκολλημένος στα περιουσιακά αγαθά του, όσο πιο λίγα κατέχει) βγαίνει μαζικά στους δρόμους, καταστρέφοντας ότι βρεθεί μπροστά του – ειδικά τους χώρους που «κατοικούνται» από την πολιτική εξουσία. Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση προτίμησε τελικά το δρόμο της στάσης πληρωμών, παραμένοντας εντός της ζώνης του Ευρώ – ενώ παράλληλα με τις τράπεζες, κλείνει για λίγο χρονικό διάστημα και το χρηματιστήριο.


Συνεχίζοντας, λίγο πριν από την επίσημη ανακοίνωση της στάσης πληρωμών, το Κοινοβούλιο «περιχαρακώνεται» από το στρατό, για την προστασία των βουλευτών, χωρίς ευτυχώς να μεσολαβήσει κάποιο πραξικόπημα, ενώ μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις τοποθετούνται στα σπίτια πολιτικών και δημοσιογράφων, καθώς επίσης σε όλα τα κέντρα εξουσίας (Δικαστήρια, ΜΜΕ κλπ.), με αποστολή την προστασία τους από την οργή του πλήθους.


Τέλος, ο πρωθυπουργός εξαγγέλλει τηλεοπτικά τις οδυνηρές αποφάσεις του, από κάποια χώρα του εξωτερικού - στην οποία έχει καταφύγει αφενός μεν για να προστατευτεί, αφετέρου για να διαπραγματευθεί με τη διεθνή κοινότητα το μέλλον της χώρας του. Έντρομοι οι ελάχιστοι διορατικοί ηγέτες προσπαθούν να τον αποτρέψουν, έστω και την τελευταία στιγμή, προβλέποντας το μέγεθος της παγκόσμιας καταστροφής. Δυστυχώς, η Γερμανίδα καγκελάριος αδυνατεί να κατανοήσει την κρισιμότητα της κατάστασης – επιμένοντας στη στείρα άρνηση της.


Το διάγγελμα του πρωθυπουργού ολοκληρώνεται, η οικονομική ζωή της Ελλάδας απονεκρώνεται, τα δημόσια έσοδα μηδενίζονται, οι κάτοικοι μένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους, σε συνθήκες σοκ και ανεξέλεγκτου πανικού, οπότε ολόκληρο το σύστημα καταρρέει. Ευτυχώς η Ελλάδα, ακόμη μία φορά τυχερή, δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα στα σύνορα της και οι Πολίτες της δεν εισβάλουν στα καταστήματα, με στόχο τη λεηλασία τους ή την πρόκληση ζημιών.


Επίσης ευτυχώς, η κυβέρνηση δεν έχει προβεί σε αθρόες αποκρατικοποιήσεις, σε τιμές εξευτελιστικές, επιτρέποντας τη λεηλασία της χώρας από τους ξένους εισβολείς - λόγω καθυστερήσεων, οι οποίες οφείλονται αφενός μεν στην αντίδραση των συνδικάτων, αφετέρου στον κρατικό μηχανισμό, ο οποίος αντιστέκεται σθεναρά, με τη «χρήση» της λευκής απεργίας (καταστροφικές ενέργειες σε αναπτυξιακές οικονομικές συνθήκες, αλλά εξαιρετικά ωφέλιμες σε εθνικά κρίσιμες περιόδους).


Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ


Σε γενικές γραμμές, η κατάσταση μοιάζει με μία «κατσαρόλα», η οποία έβραζε με κλειστό το καπάκι της, για σχεδόν έξι χρόνια. Ο συγκεντρωμένος ατμός, με το που ανοίγει μία μικρή ρωγμή στο καπάκι, τινάζεται ορμητικός προς τα έξω, καταστρέφοντας τα πάντα – ένα συμβάν που δεν είναι καθόλου λογικό να προκαλείται.


Στις χρηματοπιστωτικές αγορές ολόκληρου του πλανήτη, μετά την ανακοίνωση της στάσης πληρωμών της Ελλάδας, επικρατεί το απόλυτο χάος. Η ενδεχόμενη «διαγραφή» πιστώσεων που ξεπερνούν τα550 δις € (εξωτερικό χρέος ιδιωτικού και δημόσιου τομέα), στις σύγχρονες καπιταλιστικές συνθήκες μόχλευσης και δανεισμού, είναι ένα «συμβάν» (credit event)που είναι αδύνατον να το αφομοιώσει το σύστημα – όσο και αν πολλοί ισχυρίζονται σκόπιμα το αντίθετο. Ο Πίνακας Ι που ακολουθεί είναι επιβοηθητικός στην κατανόηση του μεγέθους του προβλήματος:


ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Εικόνα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, σε τρις $ το 2010

Δείκτες

Ποσά

Ποσοστό επί ΑΕΠ




Παγκόσμιο ΑΕΠ

63,00

100%

Διακινούμενος όγκος μετοχών και ομολόγων

87,00

138%

Εξωχρηματιστηριακά παράγωγα

601,00

954%

Όγκος διαπραγματεύσεων συναλλαγμάτων

955,00

1.515%

Πηγή: IMF, BIS

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος


Σύμφωνα με τον Πίνακα Ι, ο όγκος όλων των μετοχών και των ομολόγων που διαπραγματεύονται διεθνώς, είναι το 138% του παγκοσμίου ΑΕΠ – ενώ τα «μοχλευμένα» παράγωγα είναι σχεδόν δεκαπλάσια του παγκοσμίου ΑΕΠ. Εάν δε σε αυτά τα μεγέθη προσθέσουμε όλα τα υπόλοιπα «στοιχήματα» ή όπλα μαζικής καταστροφής του σύγχρονου καπιταλισμού-καζίνο, όπως ταCDS, καθώς επίσης τη «μόχλευση» των τραπεζών, οι οποίες επιτρέπεται να δανείζουν ακόμη και το 50πλάσιο των καταθέσεων τους, τότε θα καταλήξουμε σε μεγέθη που είναι μάλλον αδύνατον να ελεγχθούν.


Επανερχόμενοι στο υποθετικό μας σενάριο, όταν η Ελλάδα δηλώνει στάση πληρωμών, θέτοντας σε κίνδυνο πιστώσεις που ξεπερνούν ονομαστικά τα 550 δις €, ουσιαστικά δημιουργεί ένα κενό στο σύστημα, το οποίο πιθανόν υπερβαίνει τα 5 τρις €- ένα μέγεθος ίσο με το διπλάσιο του ετήσιου γερμανικού ΑΕΠ ή με το 10% του παγκόσμιου (απέναντι στο ποσό αυτό, η χρεοκοπία της Lehmann Brothers θα μπορούσε προφανώς να χαρακτηρισθεί αμελητέα).


Η «δήλωση» λοιπόν της Ελλάδας ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, αφού αναγκάζει στη συνέχεια πολλές άλλες τράπεζες να χρεοκοπήσουν – αρχικά σε όλη την Ευρωζώνη, παρά την κρυφή προετοιμασία των Γερμανών (Plan B), για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Οι τράπεζες  αυτές παρασύρουν μαζί τους και άλλες τράπεζες, καθώς επίσης επενδυτικές εταιρείες, επιχειρήσεις, συνταξιοδοτικά ταμεία, ασφαλιστικά κλπ.


Η ύφεση μαίνεται παγκοσμίως και η ΕΚΤ, έχοντας η ίδια μεγάλα προβλήματα, αδυνατεί να ανταπεξέλθει με την καταιγίδα – οπότε η αλυσιδωτή αντίδραση παίρνει το δρόμο της, βυθίζοντας ολόκληρο τον πλανήτη σε μία κρίση άνευ προηγουμένου (η διατραπεζική αγορά νεκρώνει, κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν, τα χρήματα χάνουν την αξία τους, οι μετοχές καταρρέουν, οι εξαγωγές σταματούν, οι εισαγωγές επίσης κλπ.).


Μάταια τώρα προσπαθεί η ΕΚΤ να ελέγξει την κατάσταση, από κοινού με τη Fed, με την Τράπεζα της Αγγλίας, με την Τράπεζα της Ιαπωνίας, με την Τράπεζα των Τραπεζών κλπ. – αφού η ευαίσθητη δομή του χρηματοπιστωτικού συστήματος καταστρέφεται, όταν παύει να υπάρχει εμπιστοσύνη. Παράλληλα, η Γερμανία κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει – υποσχόμενη ποσά που ξεπερνούν κατά δεκάδες φορές το δάνειο που κάποτε αρνήθηκε στην Ελλάδα, πριν ακόμη εισβάλλει το ΔΝΤ.


Δυστυχώς χωρίς αποτέλεσμα, αφού στις αγορές η ποσότητα των χρημάτων που απαιτούνται για την εξυγίανση ενός κράτους (ή μίας επιχείρησης), είναι ανάλογη με την επιλογή της σωστής χρονικής στιγμής (timing) - η οποία έχει περάσει ανεπιστρεπτί.


Από την άλλη πλευρά, χιλιάδες Ιταλοί καταθέτες (η Ιταλία είναι η πιο επικίνδυνη χώρα της Ευρωζώνης, λόγω χρέους και μεγέθους – κίνδυνος για το οποίο δεν μπορεί να προετοιμαστεί η Γερμανία, όσο και αν το θέλει), εισβάλουν μαζικά στις τράπεζες τους - με στόχο να προστατεύσουν τα χρήματα τους από τυχόν, ανάλογη με την Ελλάδα, κατάληξη της χώρας τους. Παράλληλα, όλοι σχεδόν οι Ιταλοί πουλούν τις μετοχές τους, γνωρίζοντας ότι οι τιμές τους θα εκμηδενισθούν. Το ίδιο συμβαίνει και στην Πορτογαλία, στο Βέλγιο, στην Ιρλανδία στην Ισπανία, στις Η.Π.Α., στη Γερμανία και αλλού, οι κυβερνήσεις των οποίωναναγκάζονται να σταματήσουν τη λειτουργία τόσο των τραπεζών, όσο και των χρηματιστηρίων τους – ολοκληρώνοντας τον απόλυτο πανικό.


Ελάχιστο χρονικό διάστημα αργότερα, αφού οι ειδήσεις κυκλοφορούν πλέον αστραπιαία με τη βοήθεια του διαδικτύου, η μία χώρα μετά την άλλη αντιμετωπίζουν εάν όχι χειρότερα, τουλάχιστον τα ίδια προβλήματα με την Ελλάδα – ακόμη και οι υπερδυνάμεις. Οι μετοχές καταρρέουν, οι τιμές των πρώτων υλών επίσης (πετρέλαιο κλπ.), τα νομίσματα παραπαίουν, ενώ τα πολύτιμα μέταλλα, ειδικά ο χρυσόςκαι το ασήμι, «απογειώνονται» – κυρίως λόγω της δυνατότητας τους να χρησιμοποιούνται σαν ανταλλακτικά μέσα, στη θέση των χαρτονομισμάτων. Φυσικά αυξάνουν γεωμετρικά και οι τιμές των τροφίμων, μεταξύ άλλων σαν επακόλουθο του υπερπληθωρισμού - με αποτέλεσμα να ξεσπούν βίαιες επαναστάσεις στις φτωχότερες χώρες του πλανήτη.


Τέλος χιλιάδες άνεργοι, ιδίως νέοι, μεταναστεύουν στο εξωτερικό, τα σύνορα μένουν ακάλυπτα, η λαθρομετανάστευση ξεπερνάει κάθε προηγούμενο, ενώ στις πλούσιες χώρες της Ευρώπης, ειδικά στη Γερμανία, εισβάλλει ένα πλήθος πεινασμένων κάθε φυλής, το οποίο έχει περάσει μέσα από τη χώρα μας, την Ιταλία και την Ισπανία, αναζητώντας νέα πατρίδα. Η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, ενώ μάταια προσπαθεί η «πολιτισμένη» Ευρώπη να αναχαιτίσει την τρομακτική απειλή.


Πατήστε το σύνδεσμο: Το σενάριο του τρόμου (Part 2) για να δείτε περισσότερα . . .


Published: Sofokleous.gr


link : Το σενάριο του τρόμου (Sofokleous.gr)


Greek Post

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΑΓΟΡΕΣ - ΔΙΕΘΝΗ


Κερδισμένη κατά 40,9 δισ. ευρώ είναι η Γερμανία εν μέσω της ευρωπαϊκής κρίσης. 



Σε αυτό το ποσό ανέρχονται τα επιπλέον έσοδα που θα έχει το γερμανικό κράτος μεταξύ 2010 και 2014 λόγω των χαμηλών επιτοκίων με τα οποία δανείζεται η Γερμανία αλλά και της μεγάλης ζήτησης που έχουν τα γερμανικά ομόλογα εν μέσω της κρίσης χρέους.


Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την απάντηση που έδωσε το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών σε ερώτηση που κατέθεσε βουλευτής των Σοσιαλδημοκρατών και τα οποία παρουσιάζει το Spiegel.


Ως γνωστόν, η κρίση απομάκρυνε τους επενδυτές από τα ομόλογα των χωρών της κρίσης, στρέφοντάς τους σε ομόλογα του γερμανικού δημοσίου, που θεωρούνται ασφαλή.


Το κόστος της ευρωκρίσης ανέρχεται μέχρι στιγμής σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών στα 599 εκατομμύρια ευρώ.


Την εικόνα θα μπορούσε όμως να αλλάξει άρδην ένα δεύτερο κούρεμα του ελληνικού χρέους, όπως σημειώνει τηλεγράφημα του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων.


Πηγή: Deutsche Welle

Updated: Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013 23:04- UPD:23:16

Το κόστος της ευρωκρίσης ανέρχεται μέχρι στιγμής σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών στα 599 εκατομμύρια ευρώ.

Published: Naftemporiki.gr, REUTERS/JOHN KOLESIDIS, link : http://www.naftemporiki.gr/finance/story/687648

English Post

MONIKA - OVER THE HILL(LYRICS)



Why? Tell me why?
You don't call me anymore
Don't you want me anymore?

Black, it's all black
It's the color of my heart
It's the color of my eyes

But I'm here
Yes, I'm here
Everybody seems to mean so much
Everybody seems to think I'm fine

Late, it's too late
I am punishing myself
By admitting it's too late

Laugh, you may laugh
You can laugh at me for days
You may spit at me if you want

Cause I'm here I'm still here
Everybody seems to mean so much
Everybody seems to think I'm fine

Look at me
There were more to see
There were more to be proud of...




- ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ


- ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΟΦΟΤΕΡΟΙ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΙ
ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ


- ΝΑ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ
ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ


- Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΕΤΗ
ΕΝΩ Η ΚΑΚΙΑ ΦΕΡΝΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ
ΦΕΡΝΕΙ ΜΙΣΟΣ - ΦΕΡΝΕΙ ΦΘΟΝΟ
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ


- ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ


- ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΚΑΛΑ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΣ
ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ


- ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΧΑΡΑ
ΔΙΝΕΙΣ ΖΩΗ


- ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ
ΑΥΤΟΣ
ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ


- ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΛΟΓΟ
ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ


- ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΛΟ
ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΛΕΣ
ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ


- ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΚΟ
ΝΑ ΤΟ ΚΡΥΒΕΙΣ
ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΝΑΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΤΟ ΛΕΣ
ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ


 - ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΑΝ
ΤΟ ΘΕΟ
ΔΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΙΟΛΟΓΙΑΣ
ΘΕΟΠΟΙΗΣΑΝ
ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΗ

ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ


 - ΠΑΣΑ ΓΑΡ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ Ή ΣΩΜΑΤΙΚΗ
ΜΗ ΕΧΟΥΣΑ ΠΟΝΟΝ Ή ΚΟΠΟΝ
ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΚΑΡΠΟΦΟΡΕΙ



 - ΓΙΑ ΤΗ ΦΩΤΙΑ
ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑ
ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΕΓΙΝΑΝ ΤΡΕΙΣ ΘΥΣΙΕΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΩ
ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΠΡΩΤΗ ΘΥΣΙΑ
ΠΡΙΝ ΔΕΝ ΜΙΛΑΓΑΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ
ΟΤΑΝ ΗΡΘΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΝΩΘΗΚΑΜΕ.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΥΣΙΑ
ΠΡΙΝ ΛΕΓΑΜΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΑΜΕ.
ΗΡΘΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ.

ΤΡΙΤΗ ΘΥΣΙΑ
ΠΡΙΝ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΣΑΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΔΕΝ ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΑΜΕ
ΗΡΘΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΔΩΣΕ
ΚΑΡΒΟΥΝΟ
ΑΣ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ



 - Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΑΛΛΑΖΕΙ
Ο ΓΡΑΦΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ


 - ΟΤΙ ΘΑΥΜΑΖΩ
ΣΗΜΑΙΝΕΙ
ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ


- ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ
ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΠΙΣΩ
ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝΕ


- ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ
ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΣ
ΤΟ ΞΥΛΟ ΠΟΥ ΘΑ ΦΑΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΧΡΩΣΤΑΣ


- ΣΤΗ ΖΩΗ
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ
ΜΟΝΟ Η ΝΙΚΗ
ΑΛΛΑ Ο ΑΓΩΝΑΣ


- ΣΤΗ ΖΩΗ
ΝΑ ΕΧΕΙΣ
ΥΠΟΜΟΝΗ
ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ


- ΣΤΗ ΖΩΗ
ΚΕΡΔΙΖΕΙ
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ
ΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΑ
ΛΑΘΗ






Pages: «« « ... 252 253 254 255 256