GR

Tryfonas's blog


29.12.2014, Κοινωνία

'Οταν η ανεργία χτυπά και τους μορφωμένους ανθρώπους

 

Πατήστε εδώ για να δείτε το άλμπουμ φωτογραφιών 'Thoughts - Σκέψεις'

. . .



 

My album 'Thoughts - Σκέψεις' on mindbook.eu . . .
http://mindbook.eu/photo/useralbum/Tryfonas/83

 

  about    Please let the bloggers blog

 

  Επιστροφή σε 'Αρχική'


Dec 2014
H Ιταλίδα πρώην υπ. Εξωτερικών εξηγεί γιατί “μισεί” τους Έλληνες!

Σ’ένα βιβλίο με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» είναι καταγεγραμμένη η ενδιαφέρουσα αφήγηση γνωστής Ιταλίδας πολιτικού, η οποία εξηγεί γιατί οι Ευρωπαίοι και γενικότερα οι ξένοι συμπεριφέρονται με ελεεινό τρόπο κατά των Ελλήνων. «Τα ζώα δεν συγχωρούν ποτέ στον άνθρωπο τη βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουν ότι αυτή η βελτίωση τα απομακρύνει από τη φύση τους. Και όποτε δίνεται η ευκαιρία, το μίσος εκρήγνυται», μας λέει η γνωστή Ιταλίδα, πρώην υπ.Εξωτερικών, Έμα Μπονίνο επί κυβέρνησης Λέτα και όχι Ελβετίδα όπως εκ παραδρομής γράφεται από χθες στο διαδίκτυο. Για να κατανοήσει ο αναγνώστης τη δήλωση, η πολιτικός κάνει τον εξής εκπληκτικό παραλληλισμό: «Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει με εμάς τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες. Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες.» Και τεκμηριώνει την άποψή της λέγοντας ότι στα γυμνασιακά της χρόνια ένιωθε “ψυχικά καταπιεσμένη” γιατί «οι Σοφοί μας Δάσκαλοι δεν μας δίδαξαν τίποτα που να μην το είχαν ήδη Ανακαλύψει, Εξηγήσει, να μην το είχαν Τεκμηριώσει, να μην το είχαν Τελειοποιήσει οι Αρχαίοι Έλληνες. Κι αν κάποτε ανέφεραν κανέναν άλλο συγγενή της Γνώσης και της Σοφίας που δεν ήταν Έλληνας, στο τέλος πάντα κατέληγαν ότι η Γνώση του και η Σοφία του ήταν βασισμένες επάνω στη Σοφία κάποιου Έλληνα Φιλοσόφου.

Σιγά σιγά ένιωθα πως οι Γνώσεις μου, οι Σκέψεις μου, τα Αισθήματά μου, η Προσωπικότητά μου, ο Κόσμος μου, η Ύπαρξή μου ως το πιο έσχατο κύτταρό μου ήταν όλα επηρεασμένα, ήταν ταγμένα σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε “Η Φιλοσοφία των Αρχαίων Ελλήνων.”» Αυτά όλα καταστάλαζαν στα βάθη της ψυχής της Ελβετίδας «ένα φλογερό μίσος για καθετί το ελληνικό». Και η συνέχεια: «Αργότερα στο πανεπιστήμιο η κατάσταση έγινε δραματική. Ο Ασκληπιός από τη μια, ο Ιπποκράτης απ’ την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την επομένη! Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ’ απόγευμα! Παύλος ο Αιγινίτης από ‘δω, Στέφανος ο Αθηναίος από ‘κει. Δεν μπορούσα ν’ανοίξω βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία. Δεν τολμούσα να πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρω μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη, μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές! Και άλλες αμέτρητες σαν την άμμο των θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής και αυτές προέλευσης!» «Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό.

Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ όλοι μας απέναντι στους Έλληνες. Τους μισούμε, όπως τα ζώα τους θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία, χυμάμε, τους δαγκώνουμε και τους κατασπαράζουμε. Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε ήμασταν ζώα με όλη τη σημασία της λέξης και είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες, πάντα οι Έλληνες, που μας εξώσανε από τη ζωώδικη υπόσταση και μας ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα. Δεν αγαπάμε κάτι που θαυμάζουμε. Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης. Δεν θα βρεις και δεν θα φανταστείς συνδυασμό εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους εξολοθρεύσουμε.

Σύμφωνα με το armynews η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων δεν ξέφτισε. Ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος.

Δεν θα επιτρέψει ποτέ το Βατικανό να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο Ελληνισμός, γιατί θεωρούν ότι τους αφαιρεί Σεβασμό και Κύρος. Για αυτό, παρόλο που τους μισώ, γιατί δεν προέρχομαι από τη φυλή τους, δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι και θα συνεχίσω να Μελετάω τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Περικλή όσο θα ζω, διδάσκοντας στα παιδιά μου τη Δύναμη της Σοφίας τους και την επιρροή της στη Ζωή μας και στην Ευτυχία μας.» Πηγή: tilestwra.gr


27.12.2014

Μερικές φορές είναι καλύτερο να είσαι ευγενικός παρά σωστός. Χρειαζόμαστε εκτός από έξυπνα μυαλά και υπομονετικές καρδιές.






 

Αναζήτηση ετικέτας


Πατήστε εδώ για να δείτε περισσότερα άρθρα . . .


κόσμος

 

Κόσμος : Άρθρα


 

  ελλάδα

οικονομία   greece 

 πολιτική

 



23.12.2014


Σας ευχόμαστε

Καλά Χριστούγεννα &

Χρόνια Πολλά

 

Ευτυχισμένο και Δημιουργικό το 2015

 

Η ομάδα του mindbook.eu


 

www.mindbook.eu


22.12.2014

Λιγοστεύουν όσοι παράγουν, πληθαίνουν αυτοί που μόνο καταναλώνουν


Τις ανισορροπίες που επιδεινώνουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας επισημαίνει σε ανάλυσή του ο καθηγητής κ. Σωτήρης Θεοδωρόπουλος

 

Η χώρα δεν έχει καμία άλλη επιλογή από το να προσαρμοστεί σε αυτό που μπορεί και της επιτρέπουν οι παραγωγικές της δυνατότητες, στον βαθμό που τις έχει αξιοποιήσει, επισημαίνει σε ανάλυσή του ο κ. Σωτήρης Θεοδωρόπουλος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Οπως επισημαίνει, στη διάρκεια της κρίσης ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο η ανισορροπία μεταξύ των δραστηριοτήτων που παράγουν εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες και των δραστηριοτήτων του δημόσιου τομέα.

 

 


Ειδικότερα, όπως αναφέρει στο πρώτο κείμενο Δημόσιας Οικονομικής που γράφτηκε ποτέ στον κόσμο, με τον τίτλο «Πόροι» (ή «Περί Προσόδων») από τον Ξενοφώντα, η λύση που προτείνεται στο οικονομικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε η Αθήνα και το οποίο ήταν παρόμοιο με αυτό που βιώνει σήμερα η χώρα είναι η μείωση αυτών που συντηρούνται από κρατικά έσοδα και η ανάπτυξη των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Αττικής. «Θα πρέπει να μειωθούν αυτοί που συντηρούνται από τα κρατικά έσοδα και τα δημόσια συσσίτια... να σταλούν με εποικισμό για να παράγουν αγροτικά προϊόντα... να αναπτύξουμε τα μεταλλεία του Λαυρίου...» αναφέρεται ενδεικτικά στο κείμενο.


H παραγωγική εργασία


Ως πρώτος ορισμός της παραγωγικής εργασίας που διατυπώνεται στον «Οικονομικό» αναφέρεται η πλουτοποιός εργασία, αυτή που εκτός από τον εαυτό της, παράγει και ένα πλεόνασμα:«...πλουτηρόν έργον επιστάμενον περιουσίαν ποιείν». Πολλούς αιώνες αργότερα, ο Ανταμ Σμιθ θεωρεί ως μη παραγωγικές όλες τις δραστηριότητες του δημόσιου τομέα. Αργότερα, στον προβληματισμό της κλασικής οικονομικής σκέψης για τη διάκριση μεταξύ παραγωγικής και μη παραγωγικής εργασίας, προστέθηκε η συμβολή του Καρλ Μαρξ. Σύμφωνα με αυτήν, όλες οι δραστηριότητες που ανταλλάσσονται με κεφάλαιο και αναπαράγουν τον εαυτό τους με ένα πλεόνασμα-υπεραξία είναι παραγωγικές, ανεξάρτητα από το αν είναι προϊόντα ή υπηρεσίες. Αντίθετα η μη παραγωγική εργασία ανταλλάσσεται με εισόδημα που έχει παραχθεί από τις παραγωγικές δραστηριότητες. Νεότερες απόψεις διατυπώνουν παρόμοια διάκριση μεταξύ εργασίας που παράγει για την αγορά ή όχι, μεταξύ εμπορεύσιμων και μη εμπορεύσιμων δραστηριοτήτων. Μεταξύ αυτών που τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους αγοράζουν και καταναλώνουν όλοι, είτε αμείβονται στον παραγωγικό τομέα είτε στον μη παραγωγικό τομέα, όπως στον δημόσιο τομέα, οι υπηρεσίες του οποίου παρέχονται χωρίς πληρωμή και το κόστος τους καλύπτεται με εισοδήματα από φόρους.


Διάγνωση και θεραπεία


Στον υπολογισμό του ΑΕΠ όλες οι εμπορεύσιμες δραστηριότητες σε αγαθά και υπηρεσίες αθροίζονται, ενώ το μερίδιο του δημόσιου τομέα που περιλαμβάνεται στο ΑΕΠ αφορά το κόστος σε μισθούς και ενδιάμεσες εισροές για την παραγωγή των υπηρεσιών που προσφέρει.


Οσο η ισορροπία και η αναλογία μεταξύ των δραστηριοτήτων που παράγουν εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες και των δραστηριοτήτων του δημόσιου τομέα δεν έχει επιπτώσεις στον παραγωγικό τομέα, τα παραπάνω αναλυτικά εργαλεία ίσως να μην έχουν τόσο μεγάλη σημασία. Οταν όμως αυτή η ισορροπία παραβιάζεται προκαλώντας ουσιαστική διαρθρωτική ανατροπή, τότε η αναλυτική τους αξία γίνεται πολύτιμη στη διάγνωση αλλά και στη θεραπεία του οικονομικού προβλήματος που προκαλεί.


Επειδή αυτό έχει ήδη συμβεί στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας, θεωρούμε πως με τη χρήση των παραπάνω θεωρητικών εργαλείων, η παρουσίαση βασικών δεδομένων της ελληνικής οικονομίας μπορεί να μας οδηγήσει στις ρίζες του οικονομικού μας προβλήματος και στη χάραξη πολιτικών εξόδου από την κρίση.


Στην Ελλάδα η συνολική απασχόληση στη διάρκεια της κρίσης μειώθηκε κατά περίπου 1 εκατ. εργαζομένους, από τους οποίους 600 χιλιάδες προήλθαν από τους μισθωτούς και 300 χιλιάδες από τους αυτοαπασχολούμενους του παραγωγικού τομέα. Από αυτούς περίπου 100 χιλιάδες προέρχονται από τον δημόσιο τομέα.


Δηλαδή έχουμε ραγδαία συρρίκνωση αυτών που παράγουν εμπορεύσιμη παραγωγή και σχετικά μικρή μείωση αυτών που απασχολούνται στο Δημόσιο, οι οποίοι στο μέγιστο ποσοστό τους μετατράπηκαν σε συνταξιούχους του Δημοσίου. Με άλλα λόγια, άλλαξαν κωδικό στον προϋπολογισμό και πλέον δεν αμείβονται από τον κωδικό της μισθοδοσίας αλλά από τον κωδικό των συντάξεων. Στον πίνακα παρουσιάζονται αυτοί που λαμβάνουν εισόδημα από κρατικά έσοδα, φόρους και ασφαλιστικές εισφορές και καταναλώνουν εμπορεύσιμη παραγωγή.


Η ανατροπή


Η αναλογία αυτών που μόνο καταναλώνουν δεν ήταν η πρέπουσα ούτε πριν από την κρίση, όμως μετά το 2010 αρχίζει μια δραματική ανατροπή αυτής της αναλογίας και σχέσης όπως φαίνεται στον πίνακα και παραστατικά στο διάγραμμα. Μόνον οι συνταξιούχοι της χώρας έφτασαν τον αριθμό αυτών που απασχολούνται για να παράγουν εμπορεύσιμη παραγωγή (διάγραμμα) και αν προσθέσουμε τους απασχολουμένους του Δημοσίου, τότε οι λεγόμενοι μη παραγωγικοί καταναλωτές είναι κατά 600 χιλιάδες περισσότεροι από αυτούς που παράγουν το σύνολο της εμπορεύσιμης παραγωγής.                                                                                              


Σήμερα, ένας εργαζόμενος του παραγωγικού τομέα εκτός από την αμοιβή του πρέπει να παράγει και ένα πλεόνασμα που ένα μέρος του θα αποτελέσει κέρδος για την επιχείρηση και το υπόλοιπο, μέσω φόρων και εισφορών, προορίζεται για το εισόδημα των εργαζομένων στο Δημόσιο και των συνταξιούχων. Δηλαδή, εκτός από τον εαυτό του, έχει να θρέψει και πάνω από έναν από αυτούς.


Γεννάται λοιπόν το ερώτημα πόσο χαμηλότερες πρέπει να είναι οι αμοιβές όσων απασχολούνται στον παραγωγικό τομέα για να παραχθεί κάποιο πλεόνασμα-κέρδη. Διότι στο ανταγωνιστικό περιβάλλον της ενιαίας αγοράς, οι επιχειρήσεις δύσκολα μπορούν να μετακυλήσουν τα αυξημένα κόστη στις τιμές χωρίς να χάσουν μερίδια αγοράς ή να κλείσουν.


Επιπλέον, πόσους περισσότερους φόρους και εισφορές θα πρέπει να πληρώνουν όσοι απασχολούνται στον παραγωγικό τομέα για να θρέψουν τα 3,5 εκατ. μη παραγωγικών καταναλωτών; Πόσο λιγότερο μερίδιο από το σύνολο της εμπορεύσιμης παραγωγής που αυτοί παράγουν θα πρέπει να δικαιούνται; Οταν συνεχώς λιγοστεύουν, πώς και πόσο πρέπει να παράγουν, πόση παραγωγικότητα πρέπει να έχουν στους τομείς που εργάζονται για να σηκώσουν αυτό το πολύ μεγάλο πλέον διπλό βάρος, όταν σημαντικός αριθμός τους υποαπασχολείται με μερική απασχόληση ή εργάζεται σε κλάδους χαμηλής παραγωγικότητας;


Προσαρμογή


Με τα διπλά ελλείμματα του παρελθόντος, όταν ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας, η διαθέσιμη εμπορεύσιμη παραγωγή, λόγω της μεγαλύτερης παραγωγής και των εξωτερικών ελλειμμάτων ήταν υψηλότερη, ενώ τα εισοδήματα αυτών που προέρχονται από τον δημόσιο τομέα καλύπτονταν κατά ένα μέρος από τα δημόσια ελλείμματα και τα δανεικά. Στους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς όμως πόσο πρέπει να αυξηθεί η μέση φορολογική επιβάρυνση της οικονομίας όταν οι πρωτογενείς δαπάνες της γενικής κυβέρνησης από περίπου 40% του ΑΕΠ ολόκληρη την περίοδο πριν από την κρίση έχει ανέλθει πάνω από το 50% σήμερα;


Η χώρα πλέον δεν έχει καμία άλλη επιλογή από το να προσαρμοστεί σε αυτό που μπορεί και της επιτρέπουν οι παραγωγικές της δυνατότητες, στον βαθμό που τις έχει αξιοποιήσει. Την ικανότητα που αξιοποιεί αυτές τις παραγωγικές της δυνατότητες πρέπει να αναπτύξει. Από αυτές θα δημιουργηθούν στο σημερινό ανταγωνιστικό περιβάλλον οι βιώσιμες, όχι παρασιτικές και κρατικοδίαιτες θέσεις εργασίας.


Ο δημόσιος διάλογος λοιπόν θα πρέπει να επικεντρωθεί στο πώς, σε ποιους κλάδους και με ποια μέτρα θα δημιουργηθούν τέτοιες θέσεις εργασίας. Διότι μόνον όταν η Ελλάδα της παραγωγής και της δημιουργίας, η Ελλάδα που σκέπτεται με τα λόγια του Ξενοφώντα, επανέλθει στο προσκήνιο, μόνο τότε μπορούν να ανοίξουν οι δρόμοι για την επίλυση του οικονομικού μας προβλήματος και την επιστροφή σε βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης. Ολες οι σημερινές κραυγές των εμπόρων ελπίδας του πολύχρωμου λαϊκισμού, με ίδια βάση και κοινή φιλοσοφία τον κρατικό παρασιτισμό, οδηγούν με βεβαιότητα στη ραγδαία επιδείνωση και σε ερείπια τύπου Αργεντινής.

Πηγή

 

 


 

Αναζήτηση ετικέτας

 

κόσμος   ελλάδα

οικονομία   greece 

 πολιτική

 

 

 15.12.2014



 

Οι αδύναμοι άνθρωποι εκδικούνται. Οι δυνατοί συγχωρούν. Οι έξυπνοι αγνοούν.

 

Πατήστε εδώ για να δείτε το άλμπουμ φωτογραφιών 'Thoughts - Σκέψεις'

. . .

 

My album 'Thoughts - Σκέψεις' on mindbook.eu . . .
http://mindbook.eu/photo/useralbum/Tryfonas/83

 

  about    Please let the bloggers blog

 

  Επιστροφή σε 'Αρχική'

 

Pages: 1 2 »