GR

Tryfonas's blog

-

29/1/2014 11:30, Greek Post

 

Όσο κι αν η «εισβολή» του Διαδικτύου

στην καθημερινή μας ζωή μας τρομάζει

κάποιες φορές, η αλήθεια είναι ότι  το

Ίντερνετ  και κατά κύριο λόγο η Google,

ξέρει πολύ περισσότερα για εμάς  από όσα

πιστεύουμε.

 

Google: Τι ερωτούν οι χρήστες για την Ελλάδα Αποκαλυπτική η «αυτόματη συμπλήρωση»


Ερωτήματα  που δεν τολμάμε να θέσουμε ούτε στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους τα... γράφουμε στη δημοφιλή μηχανή αναζήτησης, η οποία, ωστόσο, κρατά στο τεράστιο «αρχείο» της τα... εσώψυχά μας.


«Γιατί η Ισπανία είναι άδεια, γιατί το Καζακστάν είναι τόσο μεγάλο;».


Οι δύο παραπάνω ερωτήσεις τίθενται συχνά προς απάντηση στην Google και έτσι η «αυτόματη συμπλήρωση» (auto-complete) λέξεων ή φράσεων, οι οποίες πληκτρολογούνται στην μηχανή αναζήτησης, αποκαλύπτει στερεότυπα που εκατομμύρια άνθρωποι έχουν για πολλές χώρες σε Ασία και Ευρώπη.
Συγκεκριμένα, για την Ελλάδα, οι περισσότεροι χρήστες του Διαδικτύου αναρωτιούνται γιατί είναι μια τόσο σημαντική χώρα  και για την Ιταλία γιατί είναι τόσο ρατσιστική.


Επίσης, θέλουν να μάθουν γιατί η Ισπανία είναι τόσο άδεια, η Πορτογαλία τόσο φτωχή, η Γαλλία τόσο... γκέι, η Βρετανία τόσο πλούσια, η Ιρλανδία τόσο πράσινη, το Βέλγιο τόσο βαρετό αλλά και πλούσιο, η Ολλανδία τόσο φιλελεύθερη, η Γερμανία τόσο πλούσια.


Ακόμη ρωτούν γιατί είναι πλούσιες η Αυστρία και η Ελβετία, γιατί οι Τσέχοι είναι άθεοι, γιατί η Πολωνία είναι μια τόσο αδύναμη χώρα, γιατί η Δανία είναι τόσο ευτυχισμένη, γιατί η Λιθυανάι είναι τόσο... αυτοκτονική.
Όσον αφορά στην Τουρκία αναρωτιούνται γιατί είναι τόσο φθηνή.


Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα γερμανικό δικαστήριο αποφάνθηκε σήμερα ότι πρέπει να διασφαλίζεται ότι η «αυτόματη συμπλήρωση» (auto-complete) λέξεων ή φράσεων, οι οποίες πληκτρολογούνται στην μηχανή αναζήτησης Google δεν περιέχει προσβλητικούς ή δυσφημιστικούς όρους.  Η ετυμηγορία του δικαστηρίου αφορούσε Γερμανό επιχειρηματία, δίπλα στο όνομα του οποίου στο «Google.de» εμφανίζονταν οι λέξεις «σαϊεντολογία» και «απάτη»...

 

Πηγή

-

29/1/2014 00:04, Greek Post

 

 

Ο γόρδιος δεσμός του δημόσιου χρέους

 

Γράφει ο Γιώργος Σταθάκης, Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, υπεύθυνος του Τομέα Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ

 

Η κρίση της ελληνικής οικονομίας εκδηλώθηκε ως κρίση δημόσιου χρέους, λόγω του ύψους του 120% το 2009, το οποίο θεωρήθηκε μη βιώσιμο από τις αγορές και ανέστειλαν τον δανεισμό στη χώρα. Το ύψος του δημόσιου χρέους δεν εξηγεί φυσικά από μόνο του την ίδια την αναστολή, παρά μόνο σε σχέση με την οικονομική συγκυρία της διεθνούς κρίσης του 2008. Διότι το ελληνικό χρέος ήταν 120% ήδη από το 1993, καθώς ήταν δημιούργημα πρωτίστως της δεκαετίας του 1980. Το δημόσιο χρέος μπορεί να σταθεροποιήθηκε γύρω στο 120% τα επόμενα 15 χρόνια, αλλά αυτό έγινε με την απρόσκοπτη αναχρηματοδότησή του από τις αγορές και την προσθήκη φρέσκων δανειακών κεφαλαίων, καθώς ο γρήγορος ρυθμός ανόδου της οικονομίας υπερέβαινε το τρέχον επιτόκιο δημόσιου δανεισμού. Σε αδρές γραμμές κάθε δεκαετία από το 1980 μέχρι την κρίση προσέθεσε περίπου 100 δισ. στο ελληνικό δημόσιο χρέος.

 

Φυσικά ο ελληνικός προϋπολογισμός παρέμεινε ελλειμματικός για 30 συνεχή χρόνια τόσο και πρωτογενές επίπεδο, όσο και συνολικά μαζί με τα τοκοχρεολύσια. Κάποιες ελάχιστες χρονιές καταγράφονται ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί σε πρωτογενές επίπεδο, αλλά όλοι στο σύνολό τους είναι ελλειμματικοί. Η μελέτη του ελληνικού προϋπολογισμού, σε σύγκριση με αυτούς των ευρωπαϊκών χωρών οδηγεί σε ένα απλό συμπέρασμα. Δεν είναι ούτε το ύψος, ούτε η σύνθεση των δημοσίων δαπανών που διαφέρουν στην Ελλάδα. Για την ακρίβεια, κινούνται λίγο κάτω από τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους. Είναι το πρόβλημα των φορολογικών εσόδων, καθώς εκεί υπάρχει μόνιμη υστέρηση, σε όλη την περίοδο, και μάλιστα αποκλειστικά σε μία κατηγορία εσόδων, αυτής της φορολόγησης φυσικών προσώπων, και εν μέρει κατηγοριών επιχειρήσεων.

 

Οι δύο δανειακές συμβάσεις μετατόπισαν το χρέος από τη σφαίρα των ιδιωτικών αγορών στο επίπεδο του διακρατικού δανεισμού. Αυτό είναι εν μέρει ακριβές εξαιτίας της φύσης του διακρατικού δανεισμού. Οι εταίροι δεν έβαλαν χρήματα φορολογουμένων, όπως συχνά ισχυρίζονται οι Ευρωπαίοι εταίροι. Ο Μηχανισμός Στήριξης που ιδρύθηκε, ο EFSF που μετεξελίχθηκε στον ESM, είναι μηχανισμός με περίπου 80 δισ. ίδια κεφάλαια, τα οποία αποτελούν και το δημοσιονομικό κόστος των κρατών-μελών. Τα 600 δισ. του Μηχανισμού προέρχονται από κανονικό δανεισμό από τις αγορές και απλά φέρουν τις εγγυήσεις των ισχυρών οικονομιών. Αυτό εκ των πραγμάτων δεσμεύει τον Μηχανισμό να δανείζει χρήματα στις χώρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα, με όρους όμως που προσεγγίζουν τα συνήθη κριτήρια της αγοράς.

 

Η αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους έχει υποστεί τρεις διαδοχικές αλλαγές. Πρώτον έγινε «κούρεμα» του ιδιωτικού χρέους, με το PSI, κατά τη μετάβασή του στο νέο καθεστώς. Αυτό ήταν περίπου 100 δισ., αλλά δεν προκάλεσε μείωση του συνολικού χρέους, καθώς προστέθηκε νέος ισοδύναμος δανεισμός. Μετά δε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, το καθαρό όφελος αποτιμάται σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Δεύτερον, η αποπληρωμή του χρέους επεκτάθηκε σε βάθος 30 χρόνων με εξομάλυνση της αποπληρωμής του κεφαλαίου και των τόκων, έτσι που να δίνει ένα σταθερό ποσό αποπληρωμής της τάξης των περίπου 9 δισ. ετησίως. Αυτό περιέλαβε και τη μείωση του επιτοκίου. Τρίτον, παρέμεινε το πρόβλημα του 2014-2016, όταν και υπάρχει υψηλή αποπληρωμή ομολόγων που κατέχουν οι κεντρικές τράπεζες και δεν έχει προβλεφθεί ο τρόπος αποπληρωμής των, το περίφημο χρηματοδοτικό κενό των 11 δισ.

 

Η διαχείριση του δημόσιου χρέους παραμένει άλυτο πρόβλημα για την ελληνική οικονομία. Κυρίως διότι με το μνημόνιο το χρέος αυξήθηκε, δεν μειώθηκε. Για την ακρίβεια εκτινάχθηκε σε δυσθεώρητα ύψη, από το 120% έφθασε στο 172%. Η βασική αιτία είναι προφανής. Η τεράστια μείωση του ΑΕΠ λόγω των ακραίων πολιτικών λιτότητας. Δεύτερον πρόβλημα είναι η αποπληρωμή του ειδικά κατά την πρόωρη περίοδο, μέχρι το 2020. Η ελληνική οικονομία καλείται να πληρώσει περίπου 80 δισ. από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού και τις ιδιωτικοποιήσεις. Μόνο που οι υπολογισμοί αυτοί που απορρέουν από το Μεσοπρόθεσμο είναι εκτός τόπου και χρόνου. Οι ιδιωτικοποιήσεις ως στόχος έχουν επίσημα μειωθεί από 50 σε 22 δισ., ελλείψει αντικειμένου προς ιδιωτικοποίηση, και ανεπίσημα σε περίπου 10 δισ. Και το πλεόνασμα του προϋπολογισμού δεν μπορεί να υπάρξει σε ποσοστά 4% του ΑΕΠ, σε μία οικονομία με το υψηλότερο ρεκόρ ύφεσης που έχει καταγραφεί διεθνώς από το 1929 και μετά.

 

Τι μένει λοιπόν στους εμπνευστές του ελληνικού μνημονίου; Όχι πολλά. Ούτε μία νέα επιμήκυνση ή απομείωση του επιτοκίου καθιστούν το χρέος βιώσιμο. Το καθιστούν λίγο πιο διαχειρίσιμο αλλά όχι βιώσιμο. Δεύτερον, κάθε επιπρόσθετη δημοσιονομική προσαρμογή απλά θα επιτείνει το υφεσιακό πρόβλημα και θα αποδυναμώσει περαιτέρω το πρόβλημα της διαχείρισης του χρέους. Τρίτον, η αναπτυξιακή ατζέντα του μνημονίου, δηλαδή των χαμηλών μισθών, των ιδιωτικοποιήσεων και των διαρθρωτικών αλλαγών έχει πλήρως βαλτώσει. Το αδιέξοδο είναι πλήρες. Οι διαμάχες γύρω από τις επιμέρους προσαρμογές του ελληνικού προγράμματος σκιαμαχούν πάνω σε ένα πρόγραμμα που απλά πρέπει να εγκαταλειφθεί το ταχύτερο δυνατόν.

 

Πατήστε εδώ για να δείτε το άρθρο και στον ιστότοπο imerisia.gr . . .

 

-

28/1/2014 21:04, Greek Post

 

 

Εφάπαξ φόρος 10% σε καταθέσεις,

 

μετοχές, ομόλογα ακίνητα

 

Εφάπαξ φόρος 10% σε καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα ακίνητα

 

Η γερμανική κεντρική τράπεζα υποστηρίζει ότι ένας φόρος επί του πλούτου (καταθέσεις, ομόλογα, μετοχές, ακίνητα και γενικώς όλη την περιουσία) σε κράτη που αδυνατούν να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους, «ευθυγραμμίζεται με την αρχή της εθνικής ευθύνης, σύμφωνα με την οποία οι φορολογούμενοι είναι υπεύθυνοι για τις υποχρεώσεις της κυβέρνησής τους πριν απαιτηθεί η αλληλεγγύη άλλων κρατών».

 

Η γερμανική πρόταση δεν προέκυψε από το... πουθενά, καθώς αντίστοιχες ιδέες έχουν καταθέσει στο παρελθόν επιφανείς Γερμανοί οικονομολόγοι καθώς και το ΔΝΤ. Ο Πίτερ Μπόφινγκερ, οικονομικός σύμβουλος της Καγκελαρίας, σε συνέντευξή του στο Spiegel υποστήριξε ότι ένας φόρος επί των περιουσιών θα μπορούσε να είναι υποκατάστατο του «κουρέματος καταθέσεων». Αντί, δηλαδή, να «κουρευτούν» οι καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ, θα μπορούσαν να φορολογηθούν οι μεγάλες περιουσίες.

 

Τον Οκτώβριο το ΔΝΤ είχε μελετήσει μια παρόμοια πρόταση, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι για τη μείωση του χρέους για 15 χώρες της Ευρωζώνης στα επίπεδα του 2007 θα απαιτούνταν μια έκτακτη φορολόγηση 10% στα νοικοκυριά με θετικό καθαρό πλούτο. Το Ινστιτούτο Οικονομικών Αναλύσεων της Γερμανίας υπολόγιζε το 2012 ότι ένας έκτακτος φόρος ύψους 10% θα απέφερε στα γερμανικά δημόσια ταμεία περί τα 230 δισ. ευρώ.

 

Κλ. Ρέγκλινγκ

Κλ. Ρέγκλινγκ

 

ΕΚΤ
Τον Απρίλιο, έρευνα της ΕΚΤ υποστήριζε ότι σε κράτη του Νότου ο πλούτος των νοικοκυριών είναι υψηλότερος του αντίστοιχου στη Γερμανία. Ένα επιχείρημα που προφανώς λειτουργεί υποστηρικτικά στην πρόταση για επιβολή εισφοράς αλληλεγγύης επί των «πλούσιων Νότιων», προτού αυτοί δεχθούν όποια «βοήθεια». Ο φόρος επί του πλούτου θα μπορούσε, όμως, να αποτελέσει μέρος μιας ευρύτερης λύσης. Σύμφωνα με μελέτη του αμερικανικού ερευνητικού ινστιτούτου BCG, σε ΗΠΑ, Ευρωζώνη και Βρετανία απαιτείται διαγραφή χρέους νοικοκυριών, επιχειρήσεων και κρατών, ύψους 21,25 τρισ. δολ. (15,5 τρισ. ευρώ).

 

Π. Χριστοδούλου

Π. Χριστοδούλου

 

Μεσαία και ανώτερη τάξη εκτιμάται ότι κατέχουν πλούτο 73,94 τρισ. δολ. (54 τρισ. ευρώ), οπότε θα απαιτούσε συντελεστή φορολόγησης 28,7% για να χρηματοδοτήσει το απαιτούμενο διεθνές «κούρεμα». Αν κάτι αντίστοιχο γινόταν μόνο στην Ευρωζώνη, θα χρειαζόταν «κούρεμα» άνω των 6 τρισ. ευρώ, που θα μπορούσε να προκύψει με φορολόγηση του πλούτου («αγγίζει» τα 18 τρισ. ευρώ) κατά 34%.

 

Η ίδια η BuBa προειδοποιεί, πάντως, ότι ένας τέτοιος φόρος εγκυμονεί σημαντικούς κινδύνους και θα πρέπει να επιβληθεί αιφνιδιαστικά και εφάπαξ. Τονίζει, δε, ότι δεν θα υποστήριζε εφαρμογή ενός επαναλαμβανόμενου κεφαλαιακού φόρου στη Γερμανία, καθώς αυτό θα έπληττε την ανάπτυξη.

 

Το καλοκαίρι οι αποφάσεις για Ελλάδα
Στα μέσα του χρόνου εκτιμά ότι θα ενταθεί η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), Κλάους Ρέγκλινγκ. Σε συνέντευξή του στη Wall Street Journal υποστήριξε ότι «ακόμα δεν έχουν γίνει σοβαρές συζητήσεις» αλλά αυτό θα ενταθεί «περί τα μέσα του χρόνου». Ξεκαθάρισε ότι οι αποφάσεις θα εξαρτηθούν από την επόμενη έκθεση της τρόικας, που θα αξιολογηθεί «τον Μάιο, τον Ιούνιο ή κάτι τέτοιο». Εκτίμησε πως «πιθανότατα χρειάζεται κι άλλη βοήθεια για την Ελλάδα», που όμως θα είναι «ένα κλάσμα εκείνης που έχει ήδη δοθεί». Το θέμα της αναδιάρθρωσης χρέους απασχολεί και το χθεσινό φύλλο των Financial Times, όπου υπάρχει ολοσέλιδο άρθρο με τίτλο «Αναζητώντας καλύτερους τρόπους διάσωσης».

 

Ο αρθρογράφος χρησιμοποιεί το παράδειγμα του «κουρέματος» στο ελληνικό χρέος το 2012, για να αναδείξει τον αναποτελεσματικό τρόπο με τον οποίο αυτό έγινε. Επικαλούμενος μελέτες του ΔΝΤ, υποστηρίζει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η αναδιάρθρωση γίνεται «πολύ αργά» και απλώς «σώζει ιδιώτες επενδυτές». Υπενθυμίζεται ότι τον Απρίλιο το ΔΝΤ παρουσίασε σχετικές προτάσεις για την αλλαγή του πλαισίου αναδιάρθρωσης χρέους, με το «εθελοντικό κούρεμα» να προηγείται πάντα της παρέμβασης του ΔΝΤ. Ακολούθησε νέα μελέτη, τον Οκτώβριο, ειδικά για την Ευρωζώνη, όπου προτάθηκε να υιοθετηθεί σαφές πλαίσιο αναδιάρθρωσης χρέους, που θα χρηματοδοτείται και από τη φορολόγηση του πλούτου. Τον Ιούνιο αναμένεται να κατατεθούν τα συμπεράσματα στη Διοίκηση του ΔΝΤ, για να ληφθούν αποφάσεις.

 

Κλ. Ρέγκλινγκ
«Δεν νομίζω πως θα χρειαστούν επιπλέον περικοπές εισοδημάτων. Η πορεία της εσωτερικής υποτίμησης έχει ολοκληρωθεί. Τα χειρότερα από το βάρος της προσαρμογής έχουν περάσει».

 

Π. Χριστοδούλου
Ο πρώην επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ και νυν αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής, Πέτρος Χριστοδούλου, υποστηρίζει ότι «το σύστημα αναδιάρθρωσης χρέους πρέπει να διορθωθεί», δημιουργώντας ένα «προβλέψιμο πλαίσιο που θα διασφαλίζει ότι δεν θα υποστούν άλλες χώρες αυτά που έπαθε η Ελλάδα».

 

Του Χάρη Σαββίδη
hsav@pegasus.gr

 

Πηγή

-

28/1/2014 20:23, Greek Post

 

ΣΧΕΔΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ Arosis: Παρουσία σε 16 χώρες για τα όσπρια Καστοριάς

Arosis:  Παρουσία σε 16 χώρες για τα όσπρια Καστοριάς

Του Κοσμά Ζακυνθινού
kzakinthinos@pegasus.gr

 

Διεθνή παρουσία σε 16 χώρες του εξωτερικού έχουν εξασφαλίσει τα ελληνικά προϊόντα Arosis, που παράγονται από τη βορειοελλαδίτικη «Φωτιάδης Τρ. - Φωτιάδου Ελ. Ο.Ε.», ενώ αυτή τη περίοδο, η διοίκηση της επιχείρησης βρίσκεται σε διερευνητικές επαφές για την περαιτέρω επέκταση του δικτύου της.

 

Η ιστορία της επιχείρησης ξεκινά το 1956. Ο παντοπώλης Θωμάς Στογιαννίδης με έδρα την Βασιλειάδα της Καστοριάς ξεκινά την προμήθεια και τοπική διακίνηση χύμα οσπρίων Καστοριάς - Πρεσπών. Σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα, το 1968 ο γαμπρός του, Γιάννης Φωτιάδης, πλαισιώνει την επιχείρηση και μαζί συσκευάζουν και λανσάρουν για πρώτη φορά στην ελληνική αγορά φασόλια και φακές Καστοριάς σε πακέτα των 500 γραμμαρίων. Ενώ, το 1996 την επιχείρηση αναλαμβάνει ο Τρύφωνας Φωτιάδης μαζί με τη μητέρα του Ελένη, διευρύνοντας την γκάμα παράγοντας βιολογικά φασόλια. Ταυτόχρονα, αποφασίζει να εκμεταλλευτεί τη φημισμένη ποιότητα των τοπικά παραγόμενων οσπρίων και να μπει δυναμικά στην ελληνική αγορά που αναζητά ελληνικά ποιοτικά γεωργικά προϊόντα.

 

Έτσι, το 1999 ξεκινάει το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού με νέα γραμμή παραγωγής, που θα αποτελέσει το θεμέλιο της σημερινής εξαγωγικής προσπάθειας που επιχειρεί η τρίτη γενιά της επιχείρησης. Έτσι, λίγους μήνες μετά κάνουν την είσοδό τους στην αγορά τα νέα προϊόντα της Άροσις, υπό το concept «Ελληνικά όσπρια με ονομασία προέλευσης», σε νέα πρωτοποριακή συσκευασία. Τα προϊόντα παράγονται στη μονάδα της επιχείρησης που εδρεύει στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις, στην Κολοκυνθού Καστοριάς, προμηθεύοντας διάφορα σημεία πώλησης στην Ελλάδα, μέσω ενός εκτεταμένου δικτύου σούπερ μάρκετ, όπως οι Α.Β. Βασιλόπουλος, Καρφούρ, Σκλαβενίτης, Βερόπουλος, Μασούτης, Μετρό, Makro, Θανόπουλος κ.ά. Στο εξωτερικό -μεταξύ άλλων- έχει ήδη παρουσία στις αγορές της Κύπρου, των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Γερμανίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Κίνας, της Νορβηγίας, του Καζακστάν, του Λουξεμβούργου, της Αυστρίας, της Ουκρανίας, της Βουλγαρίας, τη Σλοβενία και της Ολλανδίας, ενώ σε διερευνητικές επαφές βρίσκεται η διοίκηση για την περαιτέρω επέκταση του δικτύου της.

 

Στήριξη αγροτικής οικογένειας
«Το 2014, η Arosis λανσάρει μια νέα σειρά έτοιμων γευμάτων που βασίζονται στα Ελληνικά όσπρια με ονομασία προέλευσης και το παρθένο ελαιόλαδο. Η νέα σειρά "Γεύσεις της Μαμάς" ή "Greek Mama cooks best" για το εξωτερικό, εμπνέεται από ελληνικές παραδοσιακές συνταγές και δημιουργεί αυθεντικές γευστικές εμπειρίες με "μαμαδίστικη" γεύση» όπως επισημαίνει μιλώντας στην «ΗτΣ» o Τρύφων Φωτιάδης. Η επιχείρηση προμηθεύεται μόνο ελληνικά όσπρια, ρύζια, μανιτάρια, δημητριακά, κορυφαίας ποιότητας και καλλιεργητικών προδιαγραφών, ολοκληρωμένης διαχείρισης και βιολογικής γεωργίας, στηρίζοντας παράλληλα σε μόνιμη συνεργασία, 127 αγροτικές οικογένειες σε 8 νομούς της χώρας (Καστοριάς, Φλώρινας, Γρεβενών, Λάρισας, Θεσσαλονίκης, Σερρών, Κορινθίας, Κιλκίς).

 

Καινοτομίες
Η «Φωτιάδης Τρ. - Φωτιάδου Ελ. Ο.Ε.» ήταν η πρώτη επιχείρηση που λάνσαρε ελληνικά βιολογικά όσπρια το 1998, αναγράφοντας τον παραγωγό στη συσκευασία των 500 γραμμ., ενώ υπήρξε πρωτοπόρα στη καλλιέργεια Ολοκληρωμένης Διαχείρισης και η μοναδική μέχρι σήμερα που εφαρμόζει Οικολογική Απεντόμωση στα προϊόντα της.

 

Από το 1999 μέχρι σήμερα, οι επενδύσεις σε εξοπλισμό ξεπερνούν το 1,5 εκατ. ευρώ σε αξία, ενώ η υψηλή ποιότητα των προϊόντων της επιβραβεύθηκε πρόσφατα με την υψηλή βαθμολογία που έλαβε η εταιρεία, μετά από έλεγχο των προϊόντων της από τα σούπερ μάρκετ Aldi (μία από τις 5 μεγαλύτερες λιανεμπορικές επιχειρήσεις παγκοσμίως). Στο διάστημα των τελευταίων δέκα ετών (2001 - 2010) οι πωλήσεις της Arosis ξεπέρασαν τα 7,6 εκατ. ευρώ, ενώ συνολικά αγόρασε 3.453.064 κιλά ελληνικών οσπρίων και ρυζιών από 284 Έλληνες αγρότες οι οποίοι ξεκίνησαν να καλλιεργούν 5 με 10 στρέμματα ο καθένας και σήμερα οι περισσότεροι καλλιεργούν για την Arosis πάνω από 50 στρέμματα.

 

success story

  • Το 1956, ο παντοπώλης Θωμάς Στογιαννίδης, με έδρα τη Βασιλειάδα της Καστοριάς, ξεκινά την προμήθεια και τοπική διακίνηση χύμα οσπρίων.
  • Το 1996 την επιχείρηση αναλαμβάνει ο γιος του Γιάννη Φωτιάδη, Τρύφωνας, μαζί με τη μητέρα του και προχωρεί στην πρώτη παραγωγή βιολογικών φασολιών.
  • Το 1999 ξεκινάει πρόγραμμα εκσυγχρονισμού, με νέο τεχνολογικό εξοπλισμό και νέα γραμμή παραγωγής.
  • Το 2002 η Arosis «κατακτά» το Μανχάταν της Νέας Υόρκης, δίνοντας αίγλη και νέα ώθηση στις εξαγωγές της.
  • Το 2004, λανσάρει 3 νέες σειρές προϊόντων. Ρύζι Θεσσαλονίκης και Σερρών, άγρια μανιτάρια Πίνδου και Πλιγούρι Πίνδου.

 

Πηγή

-

27/1/2014 13:10, Greek Post

 

Σίγουρα αν παρακολουθήσετε το παρακάτω βίντεο θα συγκινηθείτε, όπως έκαναν και περίπου 5 εκ. θεατές στο YouΤube. Η έννοια του σεβασμού στον αντίπαλο και γενικά στους ανθρώπους είναι το νόημα που περνάει αυτό το βίντεο και παρουσιάζει διάφορες στιγμές αθλητών.

 

Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, στίβος, τένις, μποξ – δεν έχει σημασία το άθλημα, αλλά σημασία έχει το να είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ πάνω απ' όλα και να είσαι σωστός απέναντι στους συνανθρώπους σου. Δείτε το συγκινητικό βίντεο:

 


Music : Ludovico Einaudi - "Divenire"

 

 

 

-

27/1/2014 11:30, Greek Post

 

 

Υποκλίνονται


ντόπιοι

 

και τουρίστες

 

Αυτός είναι ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου

 

Πρόκειται για τον Rua de Carvalho Goncalo στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας, ο οποίος δικαίως έχει χαρακτηριστεί ο πιο όμορφος δρόμος του κόσμου.

 

Στην πραγματικότητα αποτελεί μια σήραγγα δέντρων τόσο ψηλών, που φτάνουν μέχρι τον 7ο όροφο των γειτονικών κτιρίων. Πάνω από 100 δέντρα έχουν φυτευτεί κατά μήκος του δρόμου και οι κάτοικοι της περιοχής τον έχουν λατρέψει τόσο πολύ, που εργάζονται για τη διατήρησή του, καθώς η περιοχή έχει γίνει διάσημη για την ομορφιά της.

 

Σύμφωνα με τους ντόπιους, τα δέντρα φυτεύτηκαν το 1930 από Γερμανούς εργαζομένους στη γειτονιά και προσελκύουν πολλούς επισκέπτες μέχρι και σήμερα.

 

 

 

Πηγή

Pages: 1 2 3 4 5 ... » »»