GR

ANELBLUE's blog

-

Greek post

Posted on December 14, 2013

 

 

Η Μελίτα, ήταν ένας απρόσμενος επισκέπτης στον ιερό ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Γλυφάδα. Ο λόγος για ένα πανέμορφο σκυλί, οδηγό τυφλών, που είχε την πρώτη του επαφή με το εκκλησίασμα, αλλά από το αμέσως επόμενο διάστημα αυτή η εικόνα θα είναι συχνή.


Η Μελίτα, το ειδικά εκπαιδευμένο λαμπραντόρ, συνόδευε ένα τυφλό που ήρθε να εκκλησιαστεί. Καθ' όλη τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, καθόταν δίπλα στο τυφλό συνοδό της. Όταν ολοκληρώθηκε η Θεία Λειτουργία, η Μελίτα, αφού πήρε εντολή από τον συνοδό της, τον οδήγησε έκτος του ναού.


Ο ιερός ναός σε συνεργασία με φορείς, ξεκινά ένα πρόγραμμα πρόσβασης για όλα τα ΑμΕΑ (κωφούς, τυφλούς και άτομα με περιορισμένη ορατότητα) με λειτουργία στη νοηματική γλώσσα. Επιπλέον κάτω από όλες τις εικόνες θα υπάρχει επιγραφή γραμμένη στο σύστημα Μπράϊγ, ώστε οι τυφλοί να ξέρουν σε ποιόν Άγιο προσεύχονται.


Επίσης τα ΑμΕΑ θα μπορούν να συμμετέχουν στα Ιερά Μυστήρια και αυτό γιατί στο δάπεδο του ναού θα υπάρχει ειδική λωρίδα (μονοπάτι με χαρακτηριστική υφή), η οποία θα «οδηγεί» τους τυφλούς σε όλους τους χώρους του κυρίως ναού.


Ο προϊστάμενος του ιερού ναού, αρχιμανδρίτης π. Αλέξιος Ψωΐνος και ο εφημέριος του ναού π. Τιμόθεος Λαμπέτης, έχουν έρθει σε επαφή με αρχιτέκτονες οι οποίοι έχουν κάνει της σχετικές μελέτες για τις μετατροπές στο ναό.

 

 Στόχος είναι, σύντομα ο ναός να είναι προσβάσιμος και για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.


Μια πραγματικά αξιέπαινη πρωτοβουλία της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας. 

Πηγή: Ι. Βήμα

 

Greek post

Posted on December 12, 2013

 

Μία συννεφιασμένη ημέρα, ένας άντρας με το άλογο και το σκύλο του, περπατούσαν ανέμελοι στο δάσος. Καθώς περνούσαν κάτω από ένα ψηλό δέντρο, ένας κεραυνός τους χτύπησε και τους σκότωσε ακαριαία.

 

Ο άντρας δεν  συνειδητοποίησε ότι είναι πια  νεκρός, (καθώς χρειάζεται κάποιος χρόνος για να συνειδητοποιήσει κανείς ότι έχει πεθάνει) και συνέχισε να περπατάει με το άλογο και το σκύλο του στο δάσος.

 

Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς, και αυτοί εξαντλημένοι διψούσαν αφόρητα !

Έφτασαν κάποτε σε μια μαρμάρινη πύλη, που οδηγούσε σε μία εκθαμβωτική πλατεία στρωμένη με χρυσές πλάκες στο κέντρο της οποίας υπήρχε μια γάργαρη πηγή με χρυσούς κρουνούς. 

 

Την πύλη φύλαγε ένας στρατιώτης, που χαιρέτησε τους τρείς ταξιδιώτες.

 

Ο άντρας τον ρώτησε πως ονομάζεται αυτό το πανέμορφο μέρος !

 

Εδώ είναι ο Παράδεισος, απάντησε ο Φύλακας.

 

Ο άντρας αν και παραξενεύτηκε, ζήτησε την άδεια να εισέλθει με τα ζώα του και να ξεδιψάσουν από την πηγή.

"Εσείς, κύριε, μπορείτε να περάσετε ελεύθερα. Τα ζώα σας, όμως, Όχι", απάντησε με επιβλητική φωνή ο φύλακας.

 

Ο άντρας με δυσκολία αρνήθηκε την ιδέα να πιεί μόνος του νερό καθώς όπως είπαμε διψούσε αφόρητα !

 

Συνέχισε λοιπόν την πορεία με τα ζώα του στο δάσος. Μετά από πολλές ώρες εξαντλητικής πορείας έφτασαν σε μία άλλη παλιά ξύλινη πύλη, όπου δίπλα της κάθονταν ένας χαμογελαστός και ευγενικός γέροντας.

 

Στο βάθος της πύλης φαινόταν μια πηγή με κρυστάλλινο νερό που ανέβλυζε από ένα βράχο.

 

Ο γέροντας βλέποντας τους καταπονημένους, τους έκανε νόημα να περάσουν και να πιουν ελεύθερα.

 

Αφού ξεδίψασαν, ο άντρας ευχαρίστησε θερμά το γέροντα.

 

"Πώς λέγεται αυτό το ευλογημένο μέρος;",ρώτησε με απορία.

Εδώ είναι ο Παράδεισος, είπε ο γέροντας με καλοσύνη.

 

Ο άντρας αφού έμεινε άφωνος για λίγο, ρώτησε ξανά.

 

Μα πώς... ; Ο παράδεισος ήταν στη μαρμάρινη πύλη πολύ πιο μακριά από εδώ... ;

 

Εκεί αδελφέ μου είναι η Κόλαση, απάντησε με φυσικότητα ο γέροντας !

 

Ο άντρας τότε σαστισμένος και φανερά εκνευρισμένος απάντησε:

 

Θα πρέπει να τους απαγορεύσετε να χρησιμοποιούν το όνομα σας, γιατί πολλοί άνθρωποι μπορεί να παραπλανηθούν...

 

"Σε καμία περίπτωση.", απάντησε ο γέροντας. "Στην πραγματικότητα μας κάνουν και μεγάλη χάρη.

Γιατί εκεί παραμένουν οι άνθρωποι που είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερους φίλους τους."

 

 

Greek post

Posted on December 12, 2013

 

Το παιδί κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:
- Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε εμάς; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;


Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και είπε στον εγγονό της:
- Όντως γράφω για σένα, Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι αυτό.


Το παιδί, περίεργο, κοίταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο.
- Αφού είναι το ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στη ζωή μου!


- Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο τον οποίο βλέπεις τα πράγματα. Το μολύβι έχει πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις, θα είσαι πάντα ένας άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο.


Πρώτη ιδιότητα: Μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ ότι υπάρχει ένα Χέρι το οποίο καθοδηγεί τα βήματά σου. Αυτό το χέρι το λέμε “Θεό” και Εκείνος πρέπει να σε καθοδηγεί πάντα σύμφωνα με το θέλημά Του.


Δεύτερη ιδιότητα: Πότε-πότε πρέπει να σταματάω να γράφω και να χρησιμοποιώ την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά στο τέλος είναι πιο μυτερό. Έτσι, μάθε να υπομένεις ορισμένες δοκιμασίες γιατί θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.


Τρίτη ιδιότητα: Το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε γόμα για να σβήνουμε τα λάθη. Κατάλαβε ότι το να διορθώνουμε κάτι που κάναμε δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά σημαντικό για να παραμένουμε στο δρόμο του δικαίου.


Τέταρτη ιδιότητα: Αυτό που έχει στην ουσία σημασία στο μολύβι δεν είναι το ξύλο ή το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι, να φροντίζεις πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα σου.


Τέλος, η πέμπτη ιδιότητα του μολυβιού: Αφήνει πάντα ένα σημάδι. Έτσι, λοιπόν, να ξέρεις πως ότι κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ίχνη. Γι' αυτό χρειάζεται  να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε σου πράξης.

-

Greek post

Posted on December 12, 2013

 

Παιχνίδια με το φως και τις σκιές

 

 

 

 

 

 

 

Μοιραστείτε:

ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ