GR

BLOGS - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΛΩΝ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΤΙΚΕΤΑ: "οφειλές"

 

10.08.2014

 

Πάνω από 10 δισ. οι ληξιπρόθεσμες οφειλές στα ταμεία

 

Στα 10,5 δισ. ευρώ ανέρχονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα ασφαλιστικά Ταμεία, σύμφωνα με στοιχεία των υπηρεσιών του υπουργείου Εργασίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των οφειλών δημιουργήθηκε πριν από το 2009, ενώ τα μεγαλύτερα ποσά οφείλονται από λίγους μεγαλοοφειλέτες. Τα στοιχεία αυτά προέκυψαν μετά τη δημιουργία, πριν από λίγους μήνες του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ).

 

Στο Κέντρο έχει δημιουργηθεί Ενιαίο Ηλεκτρονικό Μητρώο Οφειλετών, στο οποίο εντάσσονται σταδιακά από τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, ΕΤΑΑ) οι οφειλές άνω των 5.000 ευρώ των εργοδοτών ή ασφαλισμένων που δεν εξόφλησαν, δεν ρύθμισαν την οφειλή ή έχασαν τη ρύθμιση επειδή δεν κατέβαλαν κανονικά τη δόση.

 

Στο ΚΕΑΟ έχουν μεταφερθεί, έως σήμερα, οι οφειλές 213.234 οφειλετών συνολικού ύψους 10.472.769.238,72 ευρώ. Το 83% των οφειλών, δημιουργήθηκε από το 2009 και παλαιότερα, ενώ το 17% δημιουργήθηκε από οφειλέτες που ξεκίνησαν να δημιουργούν οφειλές από το 2009 και μετά. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ο κύριος όγκος των οφειλών είναι προς το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), τον Οργανισμό Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), και τον Οργανισμό Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ).

 

Το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών, αφορά μεγαλοοφειλέτες αφού μόλις 833 οφειλέτες συγκεντρώνουν το 26,46% των οφειλών. Αντιθετα, το 66% περίπου των οφειλετών οφείλουν ποσά έως 20.000 ευρώ ο καθένας. Την ίδια ώρα, μικρό είναι το ενδιαφέρον των οφειλετών να υπαχθούν σε ρύθμιση. Το συνολικό ποσό οφειλής που έχει ρυθμιστεί, αντιστοιχεί σε 586.613.275 ευρώ και αφορά 16.084 αποφάσεις. Αντίστοιχα, τα ποσά που έχουν εισπραχθεί από την έναρξη της λειτουργίας του ΚΕΑΟ δεν ξεπερνούν τα 180 εκατ. ευρώ.

 

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν ορισμένοι εργοδότες για να αποφύγουν την καταβολή των εισφορών, εκμεταλλευόμενοι αδυναμίες του συστήματος. Συνηθισμένη μέθοδος είναι η δημιουργία εικονικών θυγατρικών επιχειρήσεων, μέσω των οποίων μπορούν να μεταφέρουν το προσωπικό μεταξύ των επιχειρήσεων, τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις σε επιχειρήσεις χωρίς περιουσία, όπως, επίσης, και να ασφαλίζουν εικονικά τα μέλη διοίκησης ή πρόσωπα της οικογενείας τους ή του περιβάλλοντός τους.

 

Οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν συστηματικά τέτοιες μεθόδους, έχουν εντοπισθεί στους κλάδους εστίασης, του καθαρισμού, του αμμοβολισμού μετάλλων και στα κέντρα παροχής τηλεφωνικών υπηρεσιών, ενώ, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΚΕΑΟ, το ύψος της εισφοροαποφυγής ξεπερνά τα 50 εκατ.ευρώ.

Πηγή: ΑΜΠΕ & Ναυτεμπορική, άρθρο

 

Αναζήτηση ετικέτας

 

κατηγορίες - categories

 

 

κόσμος   ελλάδα

οικονομία   greece 

 πολιτική 

 

 

 

 

  Home   |   about   |   advertise  -  διαφήμιση  |  contact  -  επικοινωνία

 

  

 

Δάνεια

Ποιο είναι το νέο πλαίσιο διαπραγμάτευσης με τις τράπεζες

 

Οικονομία  |  June 19, 2014

 

Η αντιμετώπιση της δόσης του στεγαστικού σου δανείου σου φαίνεται πλέον «βουνό».

 

Του Θάνου Τσίρου

 

Καταφεύγεις στην τράπεζα που σου δάνεισε και αρχίζεις τις διαπραγματεύσεις. Η «άλλη πλευρά» σου ζητάει όλα τα δικαιολογητικά για να γνωρίζει ποιο είναι το εισόδημά σου, ποια τα περιουσιακά σου στοιχεία και ποιες οι …ελπίδες σου για οικονομική ανάκαμψη στο κοντινό ή στο απώτερο μέλλον.

 

Κατόπιν μελέτης, η τράπεζα αποφαίνεται αν το πρόβλημά σου έχει «προσωρινό» (κάτι που στην πράξη θα συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις) ή «μόνιμο» χαρακτήρα. Σου προτείνει μια από τις 22 λύσεις που περιλαμβάνει το «μενού» της Τράπεζας της Ελλάδος και αν την αποδεχτείς υπογράφεις τη συμπληρωματική σύμβαση του δανείου αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να πληρώνεις με τους καινούργιους όρους.

 

Ποιοι θα είναι αυτοί;

 

Μπορεί να είναι από μια απλή (και ακριβή) επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής του δανείου ή μια εξασφάλιση «περιόδου χάριτος», μέχρι «κούρεμα» του στεγαστικού δανείου, μακροενοικίαση του ακινήτου ή ανταλλαγή του σπιτιού με άλλο φθηνότερο. Δεν προκύπτει συμβιβασμός με την τράπεζα; Καταφεύγεις στον «νόμο Κατσέλη» η μορφή του οποίου θα αλλάξει εντός του καλοκαιριού. Περνάς από το (νέο) στάδιο του εξωδικαστικού συμβιβασμού (στάδιο το οποίο θα καταστεί υποχρεωτικό) και αν ούτε και εκεί προκύψει λύση, η προσφυγή στον ειρηνοδίκη θα είναι πλέον μονόδρομος.

 

Κάπως έτσι θα διαμορφωθεί από τον Γενάρη του 2015 το νέο πλαίσιο ρύθμισης των «κόκκινων δανείων» το ύψος των οποίων εκτιμάται ότι θα έχει φτάσει έως το τέλος του χρόνου στο ύψος των 80 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μετά την έκδοση της απόφασης για το «ελάχιστο εισόδημα» χθες ήταν η σειρά της Τράπεζας της Ελλάδας να εκδώσει την απόφαση με τις 22 εναλλακτικές λύσεις ρύθμισης ενός δανείου. Το ΦΕΚ περιγράφει τις 22 λύσεις μια προς μία. Δεν αναφέρει όμως αν κατά το στάδιο της διαπραγμάτευσης ο δανειολήπτης θα μπορεί να επιλέξει τη μια ή τη δεύτερη λύση. Δεν αναφέρει –σε καθαρά πρακτικό επίπεδο- πότε το πρόβλημα ενός δανειολήπτη θα χαρακτηρίζεται προσωρινό και πότε μόνιμο.

 

Απομένουν δύο ακόμη στάδια για να ολοκληρωθεί το νέο πλαίσιο ρύθμισης των δανείων και αυτά είναι η αναθεώρηση του πτωχευτικού κώδικα και η επαναδιατύπωση του «νόμου Κατσέλη» ή νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Βάσει χρονοδιαγράμματος, όλα θα πρέπει να λειτουργήσουν από τις αρχές του νέου έτους καθώς από το 2015, δεν θα υπάρχει πλέον κανένα πλαίσιο προστασίας από τον πλειστηριασμό, ούτε καν για την κύρια κατοικία.

 

Οι βραχυπρόθεσμες λύσεις

Οι λύσεις που περιλαμβάνει η απόφαση της ΤτΕ διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά στους δανειολήπτες οι οποίοι αντιμετωπίζουν προσωρινό πρόβλημα. Ως τέτοιο ορίζεται το οικονομικό πρόβλημα ενός δανειολήπτη το οποίο εκτιμάται ότι μπορεί να επιλυθεί μέσα σε μια 5ετία. Τέτοιου τύπου ρυθμίσεις γίνονται ήδη από τις τράπεζες και θα συνεχίσουν να γίνονται καθώς καμία τράπεζα δεν θα θέλει από την αρχή να προχωρεί σε «μονιμότερες» διευθετήσεις όπως είναι το κούρεμα του στεγαστικού ή η αλλαγή κυριότητας του ακινήτου. Ποιες είναι οι βραχυπρόθεσμες λύσεις;

 

  1. Πληρωμή μόνο τόκων για συγκεκριμένο διάστημα.
  2. Πληρωμή μειωμένης τοκοχρεωλυτικής δόσης.
  3. Περίοδος χάριτος. Για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, που είναι μικρότερο της 5ετίας ο δανειολήπτης δεν πληρώνει δόσεις.
  4. Αναβολή πληρωμής δόσης ή δόσεων. Με τον τρόπο αυτό ο δανειολήπτης έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει στη λήξη του δανείου την πληρωμή μίας ή περισσότερων δόσεων.
  5. Τακτοποίηση Καθυστερούμενου Υπολοίπου. Ο δανειολήπτης πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες δόσεις -συνήθως συμφωνεί με την τράπεζα να πουλήσει κάποιο περιουσιακό του στοιχείο- και ρυθμίζει το υπόλοιπο ποσό του δανείου.
  6. Κεφαλαιοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Στην περίπτωση αυτή η ληξιπρόθεσμη οφειλή, κεφαλαιοποιείται, προστίθεται δηλαδή στο υπόλοιπο του δανείου και ο δανειολήπτης συμφωνεί νέο πρόγραμμα αποπληρωμής του δανείου με την τράπεζα.

 

Πρακτικά, οι λύσεις αυτές έχουν δοκιμαστεί ήδη καθόλη τη διάρκεια της ύφεσης (δηλαδή από το 2009 και μετά) και στην πράξη, δεν αποδίδουν ιδιαίτερα. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι τράπεζες υποχρεώνονται να κάνουν και δεύτερη ρύθμιση σε ήδη ρυθμισμένο δάνειο. Κάθε ρύθμιση όμως, συνεπάγεται και μεγαλύτερη οικονομική υποχρέωση για τον δανειολήπτη. Περίοδος χάριτος, μείωση τοκοχρεωλυτικής δόσης, πληρωμή μόνο τόκων, αναβολή πληρωμής δόσεων κλπ, ναι μεν μειώνουν βραχυπρόθεσμα τη δόση, ωστόσο, όταν η περίοδος της ρύθμισης τελειώνει, η μηνιαία δόση εκτινάσσεται σε υψηλότερα επίπεδα ακόμη και από αυτά που ήταν πριν γίνει η ρύθμιση.

 

Οι μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις

Το 2ο στάδιο βάσει της απόφαση της Τ.τ.Ε περιλαμβάνει τις μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις οι οποίες έχουν διάρκεια μεγαλύτερη της 5ετίας. Ποιες είναι αυτές;

 

  1. Μόνιμη μείωση του επιτοκίου ή του συμβατικού περιθωρίου.
  2. Αλλαγή του επιτοκίου από σταθερό σε κυμαινόμενο ή το αντίστροφο.
  3. Παράταση της διάρκειας αποπληρωμής του δανείου.
  4.  «Σπάσιμο» του δανείου στα δύο. Δηλαδή η οφειλή μοιράζεται σε ένα ενυπόθηκο δάνειο, που ο δανειολήπτης μπορεί να αποπληρώνει κανονικά. Το υπόλοιπο ποσό του αρχικού δανείου, τράπεζα και οφειλέτης συμφωνούν να πληρωθεί σε δεύτερο χρόνο. Για παράδειγμα ο δανειολήπτης μπορεί να πωλήσει κάποιο περιουσιακό του στοιχείο για να εξοφλήσει αυτήν την οφειλή, ή ενδεχομένως να το αποπληρώσει όταν λάβει το εφάπαξ συνταξιοδότησης.
  5. Μερική διαγραφή χρεών. Με άλλα λόγια «κούρεμα» μέρους της οφειλής. Η τράπεζα μπορεί να προχωρήσει σε οριστική διαγραφή μέρους της συνολικής απαίτησης της, δηλαδή σε «κούρεμα», ώστε το υπόλοιπο ποσό του δανείου να είναι δυνατό να εξυπηρετηθεί ομαλά.
  6. Πρόσθετη εξασφάλιση. Δηλαδή όταν ο δανειολήπτης δεχθεί να προσημειώσει κάποιο ακίνητο, για να τύχει ευνοϊκότερης ρύθμισης.

 

Είναι προφανές ότι οι διαπραγματεύσεις για τις μακροπρόθεσμες λύσεις θα είναι πολύ πιο «σκληρές», ειδικά στις περιπτώσεις του «κουρέματος».

 

«Κούρεμα» για την τράπεζα σημαίνει ότι πρέπει να λάβει την αντίστοιχη πρόβλεψη στον ισολογισμό της και αυτό οδηγεί σε ανάγκη για εισροή νέων κεφαλαίων. Αυτό είναι και ένα από τα ερωτήματα των επόμενων μηνών. Πόσα από τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ των «κόκκινων δανείων» μπορούν ή πρέπει να διαγράψουν οι τράπεζες και πότε. Ειδικά για τις επιχειρήσεις, προτείνονται από την ΤτΕ και δύο λύσεις όπως είναι η λειτουργική αναδιάρθρωση της επιχείρησης (πρακτικά σημαίνει ότι η τράπεζα αναλαμβάνει το management) ή η συμφωνία για ανταλλαγή χρέους με μετοχικό κεφάλαιο.

Στη δεύτερη αυτή περίπτωση, η τράπεζα καθίσταται ιδιοκτήτης μέρους ή και του συνόλου της επιχείρησης.

 

Το 3ο στάδιο

Οι λύσεις οριστικής διευθέτησης όπως τις χαρακτηρίζει η ΤτΕ στην απόφασή της, προβλέπουν ουσιαστικά αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος ακινήτων. Ο κατάλογος περιλαμβάνει τα εξής:

  1. Ο δανειολήπτης παραδίδει εθελοντικά χωρίς να προηγηθεί δικαστήριο το ενυπόθηκο ακίνητο -το σπίτι που πήρε με στεγαστικό δάνειο- στην τράπεζα, διότι δεν μπορεί να πληρώσει.
  2. Μετατροπή του δανείου σε Χρηματοδοτική Μίσθωση. Ο δανειολήπτης παραχωρεί το ακίνητο στην τράπεζα και υπογράφει σύμβαση leasing, δηλαδή μένει σε αυτό με ενοίκιο για ορισμένη ελάχιστη χρονική περίοδο που συνήθως είναι 5 χρόνια.
  3. Πώληση και ενοικίαση. Ο δανειολήπτης μεταβιβάζει την κυριότητα του ακινήτου είτε στην τράπεζα, είτε σε τρίτο. Η συμφωνία μπορεί να συνοδεύεται με παραχώρηση του δικαιώματος διαμονής στο ακίνητο έναντι μισθώματος (συνήθως για μια ελάχιστη περίοδο τριών ετών). Στη σχετική συμφωνία προβλέπεται σαφώς ο τρόπος διευθέτησης του τυχόν υπολοίπου.
  4. Μεταβίβαση- Πώληση του δανείου- Αναπροσαρμοσμένο Υπόλοιπο. Το δάνειο μεταβιβάζεται σε άλλη τράπεζα, πιστωτή ή χρηματοδοτικό σχήμα.
  5. Ανταλλαγή με στεγαστικό δάνειο μικρότερης αξίας. Συμφωνία που επιτρέπει σε δανειολήπτη με οικονομικές δυσκολίες που έχει υποθηκευμένη την κύρια κατοικία του ή την επαγγελματική του στέγη να την πωλήσει αγοράζοντας νέα χαμηλότερης αξίας.
  6. Διαχείριση σε εκκαθάριση. Το δάνειο πάει σε εκκαθάριση και ξεκινούν οι διαδικασίες που ορίζει το πτωχευτικό δίκαιο.
  7. Ρευστοποίηση Εξασφαλίσεων. Η τράπεζα έχει καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση, και ρευστοποιεί τις εξασφαλίσεις του δανείου (πχ πλειστηριασμός) για να πάρει την οφειλή.
  8. Δικαστικές-Νομικές Ενέργειες. Όταν δεν υπάρχουν εξασφαλίσεις ή δεν αρκούν, ορίζονται οι διαδικασίες για την εκκίνηση δικαστικών ενεργειών έναντι περιουσιακών στοιχείων του δανειολήπτη, ώστε να καλυφθούν οι απαιτήσεις της τράπεζας.

 

Πηγή

 

 

 

 

 

  Home 

 

 


Banks - Τράπεζες

Χρωστάς στην τράπεζα; Δες τι σου ετοιμάζουν


Οικονομία  |  June 6, 2014

  

Opening quote

 

     

Την επίσπευση των διαδικασιών ώστε τα νομοσχέδια που θα αλλάξουν άρδην το τοπίο όσον αφορά στη διευθέτηση του λεγόμενου «ιδιωτικού χρέους» να φτάσουν στη Βουλή μέσα στο φθινόπωρο, αποφάσισε η κυβέρνηση.

 

Έρχονται σημαντικές αλλαγές τόσο στη ρύθμιση των τραπεζικών δανείων όσο και στις διαδικασίες της πτώχευσης και του πλειστηριασμού.

Με στόχο να απλοποιηθούν οι διαδικασίες εκτέλεσης των πλειστηριασμών και κυρίως να ολοκληρώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα, αναμένονται σύντομα αλλαγές στον κώδικα πολιτικής δικονομίας, και στο πτωχευτικό δίκαιο. Διότι όπως είναι γνωστό από την 1η Ιανουαρίου 2015 -και κατ΄ απαίτηση της τρόικας- παύει να υπάρχει οποιοδήποτε προστατευτικό πλαίσιο για την απαγόρευση των πλειστηριασμών ακόμα και της πρώτης κατοικίας.

 

Την περασμένη Παρασκευή συνεδρίασε η Επιτροπή Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους και έλαβε αποφάσεις που θα καθορίσουν το μέλλον όλων εκείνων των δανειοληπτών, που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες και καθυστερούν στην αποπληρωμή των δανείων τους.

 

Αποφασίστηκε λοιπόν επιτάχυνση των διαδικασιών και ολοκλήρωση των δικών σε σύντομο διάστημα, με αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με τα ισχύοντα σήμερα, ένας πλειστηριασμός για να ολοκληρωθεί απαιτούνται περισσότερα από 5 χρόνια (λόγω των ανακοπών).

 

Μάλιστα ανάμεσα στις αλλαγές που προωθούνται είναι ακριβώς η κατάργηση των πολλαπλών ανακοπών από τη στιγμή που υπάρχει εκτελεστός τίτλος αλλά και η υποχρεωτική εξωδικαστική διαμεσολάβηση προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα δικαστήρια και να επιταχυνθούν οι διαδικασίες.

 

Κώδικας Δεοντολογίας

Επίσης στην ίδια συνεδρίαση αποφασίστηκε οι τράπεζες να ξεκινήσουν να εφαρμόζουνπιλοτικά μέσα στον Ιούλιο,το σχέδιο ρύθμισης των δανείων, όπως προβλέπει ο Κώδικας Δεοντολογίας Δανειοληπτών -Τραπεζών.

 

Μάλιστα ο Κώδικας θα είναι έτοιμος τις επόμενες μέρες και θα ενσωματώνει και τις παρατηρήσεις που έχουν υποβληθεί από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, δηλαδή τράπεζες, καταναλωτικές οργανώσεις, τη Γενική Γραμματεία καταναλωτή, την Ελληνική Ένωση Τραπεζών.

 

Πηγή : fpress, arouraios

 

 

T a g s  -  Ε τ ι κ έ τ ε ς

 

κατηγορίες - categories

 

 

 

 

  Home   |   about   |   advertise  -  διαφήμιση  |  contact  -  επικοινωνία

-

May 27, 2014  |  Greek Post

 

<<[ Part 1 ]

 

. . . Part 2

 

Τα "επειδή" για την απαλλαγή του εγγυητή

 

 

 

Επειδή η παρασχεθείσα στην τράπεζα ασφάλεια συνιστά εγγύηση, είναι, καταρχήν, δυνατή η απελευθέρωση του τραπεζικού εγγυητή για τους γενικούς λόγους των άρθρων 847επ. ΑΚ- π.χ. λόγω αποσβέσεως της κύριας οφειλής, είτε στο πλαίσιο λειτουργίας της συμβάσεως, είτε λόγω ασκήσεως των θεσπιζόμενων από τον Νόμο 3869/2010 δικαιωμάτων του πρωτοφειλέτη ή του εγγυητή, η οποία έχει ήδη επέλθει και την οποία οφείλει να διαπιστώσει το Δικαστήριό Σας και ως εκ τούτου να με απαλλάξει από τις εγγυητικές συμβάσεις τις οποίες παρέσχον υπέρ της αντιδίκου.  

 

Επειδή, άλλως και δυνάμει της ΑΚ 862, η τράπεζα παραμελεί την άσκηση της κύριας αξιώσεως της κατά του πρωτοφειλέτη – πελάτη της ή την είσπραξη αξιών, που τυχόν της έχουν μεταβιβασθεί καταπιστευτικά ή λόγω ενεχύρου ή πληρεξουσιότητας, προς μείωση ή απόσβεση της κύριας οφειλής, οπότε η απαλλαγή μου, υπό την ιδιότητά μου, ως εγγυητή, με βάση το άρθρο αυτό, φαίνεται αναμφισβήτητη.  

 

Επειδή άλλως, απαλλαγή του εγγυητή, σε κάθε περίπτωση, επέρχεται, αν η τράπεζα δεν έχει τηρήσει τις αναληφθείσες απέναντι του συμβατικές από την εγγύηση υποχρεώσεις της ή έχει επέλθει αποδυνάμωση του δικαιώματος της από την εγγύηση ή έχει εκλείψει το δικαιοπρακτικό θεμέλιο της σύμβασης και, ακόμα, όταν η τράπεζα ως δανείστρια έχει παραιτηθεί από ασφάλειες που ασφάλιζαν την απαίτηση, για την οποία είχε δοθεί και η εγγύηση, κατά την ΑΚ 863.  

 

Επειδή, άλλως, ευθύνη της τράπεζας έναντι του εγγυητή σε πιστωτική σύμβαση και δυνατότητα απαλλαγής του τελευταίου – κατά την ΑΚ 300 – μπορεί να προκύψει από παράβαση των υποχρεώσεων της τράπεζας υπαγορευμένων από την καλή πίστη, κατά τις ΑΚ 197, 198, 200, 288 και ήδη έχουν συντρέξει οι προϋποθέσεις ιδρύσεως αυτού του λόγου ευθύνης στο πρόσωπό μου.  

 

Επειδή, άλλως, ο εγγυητής μπορεί να αντιτάξει κατά της τράπεζας την ένσταση της καταχρηστικότητας γενικού όρου της συμβατικής σχέσεως τράπεζας-πρωτοφειλέτη, χωρίς να είναι ανάγκη να είναι και αυτός καταναλωτής με την έννοια του νόμου 2251/1994, επειδή η περί καταχρηστικότητας όρου ένσταση δεν είναι προσωπαγής, ώστε να μη μπορεί να προταθεί από τον εγγυητή κατά του δανειστή σύμφωνα με την ΑΚ 853, την οποία δικαιούμαι και ήδη προτείνω ενώπιον του αξιοτίμου Δικαστηρίου Σας.  

 

Επειδή, άλλως, ο εγγυητής σε πιστωτική τραπεζική σύμβαση μπορεί να χαρακτηριστεί – και χαρακτηριζόταν, με την επιφύλαξη της ΑΚ 281 – σε κάθε περίπτωση «καταναλωτής» ανεξάρτητα από την ιδιότητα του πιστολήπτη, υπέρ του οποίου παρείχε την εγγύηση του, επειδή η εγγύηση είναι μεν σύμβαση παρεπόμενη, πλην όμως αρκούντως αυτόνομη, ενώ η τράπεζα ουδέποτε θα προέβαινε στη σύναψη πιστωτικής σύμβασης, αν η εγγύηση δεν προσλάμβανε το περιεχόμενο της αρεσκείας της και ως εκ τούτου, ο εγγυητής έχει ανάγκη προστασίας απέναντι στην διαπραγματευτική ισχύ της τράπεζας, που του επιβάλλει τη δική της συμβατική τάξη. Συνεπώς, φαίνεται αναπόφευκτος ο χαρακτηρισμός του ως καταναλωτή, κατά την έννοια του άρθρου 1§4 ν. 2251/1994, και η υπαγωγή του στις διατάξεις του νόμου τούτου (5253/2003 ΕφΑθ, 34071/2006 ΜονΠρωτΘεσ), όπερ σημαίνει ότι δικαιούμαι και ήδη ζητώ από το αξιότιμο Δικαστήριό Σας την προστασία μου ως καταναλωτή έναντι της αντιδίκου για τις υπέρ της τελευταίας χορηγηθείσες εγγυήσεις.  

 

Επειδή, άλλως, κατά το άρθρο 847 Α.Κ., «με τη σύμβαση της εγγύησης ο εγγυητής αναλαμβάνει απέναντι στο δανειστή την ευθύνη, ότι θα καταβληθεί η οφειλή». Στην εγγύηση εφαρμόζονται οι κοινές για σύμβαση διατάξεις, όπως εκείνες που αφορούν τα ελαττώματα της δηλώσεως βουλήσεως. Κατά συνέπεια, η εγγύηση μπορεί να ακυρωθεί λόγω ουσιώδους πλάνης (άρθρα 140, 142 Α.Κ), όπως συμβαίνει στην περίπτωση κατά την οποία ο εγγυητής υπογράφει ένα έγγραφο νομίζοντας εσφαλμένα ότι έχει ορισμένο περιεχόμενο με ορισμένες συνέπειες, ενώ αυτό περιλαμβάνει περιεχόμενο διαφορετικό, όπως ακριβώς συνέβη και στην εν προκειμένω κρινομένη υπόθεση.  

 

Επειδή, άλλως, κατά τις διατάξεις των άρθρων 140, 141, 154, 180 και 184 Α.Κ. η ακύρωση δικαιοπραξίας λόγω ουσιώδους πλάνης επέρχεται δια δικαστικής αποφάσεως και δικαιούται να τη ζητήσει, με αγωγή ή ένσταση, εκείνος που πλανήθηκε (ή ο κληρονόμος του), η ακυρώσιμη δε δικαιοπραξία, όταν ακυρωθεί, εξομοιώνεται προς άκυρη, εξ αρχής, και θεωρείται ως μη γενόμενη (με επιφύλαξη των διατάξεων που αφορούν δικαιώματα τα οποία τρίτος απέκτησε από σύμβαση που ακυρώθηκε) και όπως από την ιστορική βάση της παρούσας προκύπτει, παρέσχον τις χορηγηθείσες εγγυήσεις κατόπιν της διαβεβαιώσεως των προστηθέντων της αντιδίκου, ότι ουδέν έννομο αγαθό μου θέτω σε διακινδύνευση από την υπογραφή των εγγυητικών συμβάσεων, καμία ζημία δεν πρόκειται να υποστώ και ποτέ η αντίδικος δεν θα στραφεί κατά εμού ή/και της περιουσίας μου εξ αυτής της αιτίας, ώστε δικαιούμαι και ήδη ζητώ με την παρούσα μου, την αναγνώριση της ακυρότητας της εν λόγω δικαιοπραξίας και την απαλλαγή μου από ακύρως αναληφθείσα ενοχή.  

 

Επειδή, άλλως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1294 έως 1296 του ΑΚ η εκ μέρους τρίτου κυρίου παραχώρηση υποθήκης σε ακίνητό του δεν σημαίνει, ότι αυτός γίνεται και οφειλέτης του ενοχικού δανειστή, εκτός εάν ο τρίτος ενέχεται και προσωπικώς, λόγου χάρη, λόγω εγγυήσεως ή αναδοχής χρέους. Η ευθύνη του τρίτου κυρίου που παραχωρεί υποθήκη για αλλότριο χρέος περιορίζεται να ανεχθεί την αναγκαστική εκτέλεσή μόνο στο βεβαρημένο ακίνητό του, αν δεν προτιμά να εξοφλήσει το ξένο χρέος και συνεπώς, ουδέποτε κατέστην εγώ οφειλέτιδα της αντιδίκου.  

 

Επειδή, εξάλλου, ο εγγυητής εκ του Νόμου, αγνοεί την εκκίνηση της διαδικασίας του Ν 3869/2010 και εκ των υστέρων και σε περίπτωση που γίνει δεκτό το αίτημα του δανειολήπτη περί ρυθμίσεως των απαιτήσεων των πιστωτών του στο πλαίσιο του Ν.3869/2010, καθίσταται ΕΞ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΩΓΗΣ υπόχρεος αποπληρωμής των πιστωτικών απαιτήσεων, οπότε εν προκειμένω, εγώ θα έχω καταστεί ΕΞ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΩΓΗΣ ΛΟΓΩ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΠΙΣΤΩΤΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΦΕΙΛΕΤΗ, λόγος ο οποίος με καθιστά δικαιούχο των ευεργετικών διατάξεων του Ν.3869/2010 για τον οποίο δικαιούμαι και ήδη ζητώ την απαλλαγή μου, δυνάμει του Ν.3869/2010, από τις χορηγηθείσες εγγυήσεις μου.  

 

Επειδή, περαιτέρω ο εγγυητής, δεσμεύεται από το αποτέλεσμα δίκης που διεξάγεται μεταξύ τρίτων και μάλιστα δυνάμει ουσιαστικής και όχι δικονομικής συμβάσεως, για αιτία η οποία δεν υφίστατο κατά τον χρόνο υπογραφής των δανειακών συμβάσεων (συνιστώσα κατ’ αυτό τον τρόπο, απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών και για εμένα, κατά την 388ΑΚ) και για απαίτηση, η οποία δεν έχει γεννηθεί ακόμα στο πρόσωπό μου, ούτε είναι βέβαιη και εκκαθαρισμένη, καθώς η εγγύηση διατηρεί τον παρακολουθηματικό της χαρακτήρα, επί της κυρίας απαίτησης, το ύψος της οποίας κρίνεται στο Δικαστήριο της ουσίας του Ν.3869/2010.  

 

Επειδή, η παράλειψη του νομοθέτη να μεριμνήσει στο πλαίσιο του Ν.3869/2010, προκειμένου για τον ταυτόχρονο περιορισμό της έκτασης της χορηγηθείσας εγγυήσεως στο ύψος της απαιτήσεως, όπως αυτή διαμορφώνεται δυνάμει της εκδοθησομένης δικαστικής αποφάσεως του Ν.3869/2010 για τον πρωτοφειλέτη, έχει ως αποτέλεσμα ο εγγυητής να φέρεται να εγγυάται για δανειακές συμβάσεις και επομένως, για δανειακές απαιτήσεις, οι οποίες κατά ουσιώδες μέρος τους δεν υπάρχουν πλέον, άλλως έχουν τροποποιηθεί και μάλιστα, η τροποποίηση κάθε δανειακής συμβάσεως θα έχει επέλθει με δικαστική απόφαση.  

 

Επειδή, εν τέλει, στο πλαίσιο του Ν.3869/2010 το δεδικασμένο (υπό την ειδική έννοια και περιεχόμενο που αυτό προσλαμβάνει στο πλαίσιο της Εκουσίας Δικαιοδοσίας), ένεκα της απλής ομοδικίας πρωτοφειλέτη και εγγυητή, δεν ισχύει αυτοδικαίως για τον δεύτερο, με αποτέλεσμα εγώ, σε περίπτωση υποκαταστάσεως, θα φέρομαι να οφείλω κανονικά, γεγονός το οποίο ανατρέπει την κοινή λογική αλλά και τις ισχύουσες περί εγγυήσεως διατάξεις του ΑΚ, ενώ πόρρω απέχει από τη στόχευση του Νόμου, περί ρυθμίσεως του συνόλου της προσωπικής καταστάσεως του υπερχρεωμένου οφειλέτη αλλά και του τρίτου ενεχομένου ως εγγυητή, ρύθμιση την οποία ήδη αιτούμαι ενώπιον του Δικαστηρίου Σας.  

 

Επειδή, τέλος, με την από 25 Ιουνίου 2008 Ζ1-798 Υπουργική Απόφαση όπως αυτή τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με την υπ' αριθ. Ζ1-21/17-01-2011 και αφού λήφθηκαν υπόψη οι αποφάσεις υπ' αριθμ 430/2005 και 1219/2001 ΑΠ, 5253/2003 και 6291/2000 Εφετείου Αθηνών καθώς και οι 1119/2002 και 1208/1998 του πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι οποίες έχουν καταστεί αμετάκλητες, καθώς και την απόφαση υπ' αριθμ 961/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά το μέρος που έχει καταστεί αμετάκλητη και το γεγονός, ότι οι συνέπειες του δεδικασμένου των ανωτέρω αποφάσεων έχουν ευρύτερο δημόσιο ενδιαφέρον για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την προστασία των καταναλωτών (άρθρο 10 παρ 2 του Ν 2251/1994) αποφασίστηκε "η απαγόρευση αναγραφής των Γενικών Όρων Συναλλαγών που έχουν κριθεί ως καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις επί αγωγών ενώσεων καταναλωτών, σε συμβάσεις που συνάπτουν τα πιστωτικά ιδρύματα με τους καταναλωτές", παραθέτοντας το σύνολο των ΓΟΣ που έχουν κριθεί άκυροι ως καταχρηστικοί. Μεταξύ αυτών και ο όρος που προβλέπει την παραίτηση του εγγυητή από τα ευεργετήματα και τις ενστάσεις που του αναγνωρίζουν τα άρθρα 862-868ΑΚ, όπως εκάστοτε ισχύουν. Κατά της ανωτέρω από 25 Ιουνίου 2008 Ζ1-798 Υπουργικής Απόφασης η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών ήσκησε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας αίτηση ακύρωσης την οποία το Δικαστήριο απέρριψε με την υπ' αριθμ ΣτΕ 1210/2010, καθώς απέρριψε ως αβάσιμους τους περί του αντιθέτου λόγους ακύρωσης της ΕΕΤ, που αφορούσαν μεταξύ άλλων τους ανωτέρω Γενικούς Όρους Συναλλαγών της υπό κρίση συμβάσεως, οι οποίοι κρίθηκαν ως καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις και περιλαμβάνονταν στην προσβαλλόμενη Υπουργική Απόφαση, όπως ο συγκεκριμένος όρος που προβλέπει παραίτηση του εγγυητή από τα ευεργετήματα και τις ενστάσεις που του αναγνωρίζουν τα άρθρα 862-868ΑΚ, όπως εκάστοτε ισχύουν.

-  

May 25, 2014 | Greek Post

 

 

Ληξιπρόθεσμες

 

 

οφειλές

 

25.05.2014

 

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές συνεχίζουν να αυξάνονται γρηγορότερα . . .

 

Μειώνονται οι εισπράξεις από παλαιότερα χρέη φορολογουμένων προς το Δημόσιο.

 

Την ώρα που δημιουργούνται συνεχώς νέες οφειλές, φρενάρει η αποπληρωμή τους. Σύμφωνα με έγγραφο του υπουργείου των Οικονομικών που έχει στην κατοχή η ''Κ'', το 2013 είχε συλλεγεί το 12,3% των ληξιπρόθεσμων έναντι 9,3% το 2014.

 

Τα νέα ληξιπρόθεσμα σχηματίζονται γρηγορότερα απ' ό,τι πληρώνονται τα παλαιά και τροφοδοτούνται από μια έκρηξη κατά 63% των προστίμων Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Το 81% της συγκεκριμένης κατηγορίας έχει ήδη διαμορφωθεί ως νέο ληξιπρόθεσμο και αγγίζει το 1,2 δισ. ευρώ.

 

 

Σε ένα άλλο έγγραφο που έχει επίσης στην κατοχή της η ''Κ'' επισημαίνεται ότι η μεγαλύτερη επιβάρυνση στον δείκτη είσπραξης των ληξιπρόθεσμων οφειλών προέρχεται από τον φόρο περιουσίας των επιτηδευματιών, που υπολογίζεται σε 7,9%. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι επιδόσεις του φορολογικού μηχανισμού για την είσπραξη του ΦΠΑ βελτιώθηκαν έστω ελάχιστα από 12,3% σε 12,8%, παρά το γεγονός ότι τα ληξιπρόθεσμα αυξήθηκαν κατά 123% έναντι είσπραξης 133% των παλαιότερων ληξιπροθέσμων.

 

Αντίθετα, στους μη επιτηδευματίες αυξήθηκαν αισθητά οι εισπράξεις από το φόρο εισοδήματος, αλλά αυξήθηκαν κατά 93% οι οφειλές από την περιουσία.

 

 

 

Για νομικά πρόσωπα

. . . Σημειώνεται, ότι μέσα στον Απρίλιο 2014, εξεδόθη η εγκύκλιος 1092, με την οποία δεσμεύονται οι εταιρικοί λογαριασμοί έως ύψους 70% για περιπτώσεις ΦΜΥ, ΦΠΑ και στο ισόποσο του συνολικού οφειλόμενου ποσού στο υπουργείο Οικονομικών. Αυτό μπορεί να έχει συνέπεια μία επιχείρηση να εξυπηρετεί τις δόσεις της ρύθμισης, αλλά οι λογαριασμοί της να είναι μπλοκαρισμένοι.

 

Πηγή : Οικονομική Καθημερινή, 24 - 25.05.2014

 

 

  Home   |   about   |   advertise  -  διαφήμιση  |  contact  -  επικοινωνία

 

 

Pages: 1 2 3 4 5 ... » »»