GR

BLOGS - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΛΩΝ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΤΙΚΕΤΑ: "οικονομία"

Δημοσιεύτηκε στις 9 Αυγούστου 2013
στην εφημερίδα 'Σύμβουλος Επιχειρήσεων'

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

> ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

Το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον τα τελευταία 5 χρόνια έχει οδηγήσει σε μείωση περίπου 50% του κύκλου εργασιών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όπως περιγράφει σε έρευνά του το τμήμα Στρατηγικής, Σχεδιασμού και Έρευνας της Εθνικής Τράπεζας.

Το ποσοστό αυτό είναι περίπου 40% για τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις και φθάνει μέχρι και το 90% για τις μικρότερες. Ως εκ τούτου,οι Μμε αντιπροσωπεύουν πλέον μόλις το 1/3 των συνολικών εργασιών της χώρας έναντι του 1/2 το 2007, αν και οι επιχειρήσεις εξαγωγκού προσανατολισμού της κατηγορίας αυτής δείχνουν περισσότερες αντοχές.

Η ήπια πάντως βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος για τις Μμε που δημοσιοποιήθηκε στα τέλη του 2012 έγινε περισσότερο εμφανής στο πρώτο εξάμηνο του 2013. Πιο συγκεκριμένα, στις Μμε οι προσδοκίες για την απασχόληση για τους επόμενους 6 μήνες δείχνουν τάση για σταθεροποίηση, ενώ η προοπτική των επενδύσεων τους είναι θετική. Ιδιαίτερα στον τομέα της μεταποίησης.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο δείκτης εμπιστοσύνης των επιχειρήσεων εμφανίζει ανοδική τάση σε όλους τους τομείς, ενώ η μεγαλύτερη βελτίωση ανακύπτει από την τάση για μελλοντική ζήτηση. Συγκεκριμένα, η πλειονότητα των μεγαλύτερων Μμε αναφέρουν θετικές προσδοκίες, ενώ ο τομέας των υπηρεσών παρουσιάζει τη μεγαλύτερη βελτίωση.

Από την απόψη χρηματοδοτικών αναγκών τους τελευταίους 6 μήνες, το 41% των Μμε δηλώνουν ότι δεν χρειάζονται χρηματοδότηση.







Δείτε λίγο μια καταγραφή μερικών υποχρεώσεων επιχειρήσεων εντός του 2013 . . .

Επιχειρήσεις

1) Φόρος εισοδήματος & προκαταβολή επόμενου έτους
2) Φόρος επιτηδεύματος
3) Φόρος ΕΕΤΑ (χαράτσι ΔΕΗ)
4) ΦΑΠ (φόρος ακίνητης περιουσίας 2010, 2011 & 2012)
5) ΟΑΕΕ (οργανισμός ασφάλισης ελευθέρων επαγγελματιών)

Ο λογαριασμός δεν βγαίνει.

Αν όντως βγαίνει, καλό θα ήταν να δούμε ένα παράδειγμα οικονομικού προγραμματισμού για να ακαλουθήσουμε και εμείς το παράδειγμα . . .

Τα συνθήματα της εφημερίδας για τους αρχηγούς κομμάτων

ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΗΘΕΛΕ Η BILD ΝΑ ΕIΝΑΙ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ . . .

Προεκλογική... καμπάνια της Bild: «Ούτε σεντ παραπάνω για την Ελλάδα» (pics)

Προεκλογική... καμπάνια της Bild: «Ούτε σεντ παραπάνω για την Ελλάδα» (pics)

Η λαϊκή εφημερίδα Bild προκαλεί φτιάχνοντας... αφίσες των κομμάτων με κάπως διαφορετικά συνθήματα: αυτά που θα ήθελαν οι ίδιοι (BILD) να δουν.


Ο γενικός τίτλος του φωτοαφιερώματος λέει: «Τίποτα πλέον για τους Έλληνες – Αυτές τις αφίσες θα θέλαμε ευχαρίστως να δούμε».


Στην αφίσα της Μέρκελ το σλόγκαν είναι: «Κανένα σεντ πλέον για την Ελλάδα. Έτσι μένει η Γερμανία ισχυρή».


Για τους Φιλελεύθερους το σύνθημα είναι: «Οι Έλληνες δεν θα πάρουν τίποτε πια»!

 



Στην αφίσα του SPD το σύνθημα είναι: «Όχι νέα δισεκατομμύρια για τους Έλληνες».


Για τους Πράσινους προτείνει σύνθημα: «Ο Γιούργκεν και η Κάτριν δεν δίνουν τίποτα πλέον για την Ελλάδα. Εσύ;».


Περισσότερα: Προεκλογική... καμπάνια της Bild: «Ούτε σεντ παραπάνω για την Ελλάδα» (pics) | E-Radio.gr Blog


Τα σχόλια δικά σας . . .


Greek Post - thebest.gr

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Κοινωνία

Μαύρο κι άραχνο το μέλλον των μικρών επιχειρήσεων σύμφωνα με έκθεση της ΓΣΕΒΒΕ


Έρχονται 40.000 λουκέτα το επόμενο 6μηνο - Τεράστια αγωνία για το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην Πάτρα  Μαύρο κι άραχνο το μέλλον των μικρών επιχειρήσεων σύμφωνα με έκθεση της ΓΣΕΒΒΕ


Χειρότερο θα είναι για τις επιχειρήσεις το δεύτερο εξάμηνο του 2013, αφού περίπου 110.000 επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην έγκαιρη καταβολή των μισθών, πάνω από τις μισές δηλώνουν αντιμέτωπες με το φάσμα του λουκέτου το επόμενο εξάμηνο και αναμένεται η καθαρή μείωση των επιχειρήσεων να είναι 40.000.


Η εικόνα είναι "μαύρη" κι αράχνη τόσο στην Αττική όσο και στην περιφέρεια με κύκλους της αγοράς να εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για το μέλλον δεκάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή, ειδικά και μετά τη λήξη των εκπτώσεων που δεν έβαλαν "ζεστό" χρήμα στα ταμεία των εμπορικών καταστημάτων.


Μόλις το 2,7% των επιχειρήσεων αναμένεται να κάνει προσλήψεις το δεύτερο εξάμηνο του 2013.


Η έμμεση ή άμεση αναδιάρθρωση του εργασιακού κόστους είναι το τελικό καταφύγιο στο οποίο αναμένεται να προχωρήσουν μαζικά το επόμενο διάστημα και η κατάσταση που επικρατεί εκτιμάται ότι ελλοχεύει τον κίνδυνο απώλειας 85.000 - 90.000 θέσεων συνολικής απασχόλησης (εργοδότες, αυτοαπασχολούμενοι, μισθωτοί), ενώ το 63,3% των επιχειρήσεων εκτιμά ότι δε θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις φορολογικές του υποχρεώσεις.


Αυτά προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από την έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ σε συνεργασία με την εταιρεία Marc ΑΕ για το δεύτερο εξάμηνο του 2013.


Οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις δε μπορούν να αντεπεξέλθουν και οδηγούνται είτε στη μείωση των ωρών εργασίας ή και σε μειώσεις μισθών.


Σύμφωνα με την έκθεση, το 65,7% των επιχειρήσεων δήλωσε ότι έχει προχωρήσει κατά το πρώτο εξάμηνο του 2013 σε μείωση ωρών εργασίας, ή/και σε μείωση αποδοχών. Το 49,3% των επιχειρήσεων έχει προχωρήσει σε άμεση αναπροσαρμογή μισθολογικού κόστους, μειώνοντας αποδοχές.


Πάνω από τις μισές επιχειρήσεις (50,5%) που απασχολούν προσωπικό έχουν προχωρήσει σε έμμεση μείωση του μισθολογικού κόστους, μειώνοντας ώρες ή ημέρες εργασίας


Το αντίστοιχο ποσοστό για το έτος 2010 ήταν 30% και για το 2012 ήταν 40,5%.


Το 40,5% των επιχειρήσεων τοποθετεί χρονικά την ανάκαμψη της αγοράς από το 2020 και μετά (το 15,8% θεωρεί ότι δεν θα έρθει ποτέ) ενώ η κατάσταση που διαμορφώνεται δεν αποκλείεται στο επόμενο εξάμηνο να έχει ανεβάσει τους οφειλέτες προς την εφορία πάνω από το 40% ενώ υψηλό θα διατηρηθεί το ποσοστό οφειλετών και προς τα ασφαλιστικά ταμεία.


Από την έρευνα προκύπτει ότι οι απώλειες θέσεων μισθωτής εργασίας για το δεύτερο εξάμηνο του

2013 θα πλησιάσουν τις 45.000. Μόλις το 2,7% των επιχειρήσεων αναμένεται να κάνει προσλήψεις.


Οι νέες επιχειρήσεις (έως 5 έτη λειτουργίας) εμφανίζονται να προχωρούν σε περισσότερες προσλήψεις συγκριτικά με τις υπόλοιπες (9,1%).

Οφειλές και λειτουργικό κόστος

1) Το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών των επιχειρήσεων αφορά τις ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις. Το ποσοστό των επιχειρήσεων που έχουν καθυστερημένες οφειλές στον ΟΑΕΕ ανήλθε στο 43,2% (από 42% τον Ιανουάριο), στο ΙΚΑ ανήλθε στο 22,6% (από 17,3%). Οι επιχειρήσεις που καθυστερούν να αποπληρώσουν οφειλές προς την εφορία αυξήθηκαν στο 34,1% (από 31,9%)

2) Το 63,3% των επιχειρήσεων εκτιμά ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί το 2013 στις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Μάλιστα το 57,2% των επιχειρήσεων εκτιμά ότι δεν θα είναι σε θέση ανταποκριθεί στις ασφαλιστικές υποχρεώσεις του τρέχοντος εξαμήνου. Η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση ασφαλιστικών και φορολογικών οφειλών δεν φαίνεται να υιοθετείται από τις επιχειρήσεις καθώς μόνο το 20-25% αυτών που οφείλουν δηλώνει ότι ενδέχεται να κάνει χρήση της ρύθμισης

Οικονομική και πολιτική κατάσταση χώρας

1) Για τη γενική οικονομική κατάσταση της χώρας, το 76,5% των επιχειρήσεων θεωρεί ότι η κρίση βαθαίνει με αμείωτους ρυθμούς. Μόλις το 10% θεωρεί ότι υπάρχουν ορατά σημάδια ανάκαμψης για το 2014. Πάνω από τις μισές επιχειρήσεις βλέπουν την ανάκαμψη τουλάχιστον σε βάθος πενταετίας (το 15,8% ποτέ)

2) Μεγάλη κρίση εμπιστοσύνης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων προς τις υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις. Στο ερώτημα «ποιο κόμμα θεωρείτε ότι εκφράζει καλύτερα τα συμφέροντά σας», περίπου το 60% δήλωσε κανένα (ΝΔ 10,7%, ΣΥΡΙΖΑ 9,8%, ΧΑ 5,3%, ΚΚΕ 3,5%, ΠΑΣΟΚ 1,5%, ΔΗΜΑΡ 1%, κα)

Διακοπές - Οικονομική δυνατότητα

1) Το 66,1 των επιχειρηματιών και αυταπασχολούμενων δήλωσε ότι φέτος δεν θα κάνει διακοπές (έναντι 64,8% τον Ιούλιο 2012)

2) Μόλις το 32,1% αυτών που θα κάνουν διακοπές θα χρησιμοποιήσει κάποιο τουριστικό κατάλυμα (ξενοδοχείο ή δωμάτιο). Με δεδομένο ότι μόνο 1 στους 3 επιχειρηματίες θα πάει διακοπές καταγράφεται με τον πιο ενδεικτικό τρόπο η κατάρρευση του εσωτερικού τουρισμού. Άμεση ανάγκη για ανασχεδιασμό των προγραμμάτων κοινωνικού τουρισμού για τους αυτοαπασχολούμενους, με δεδομένο ότι τα τελευταία τρία χρόνια καταβάλλουν και αντίστοιχες εισφορές.


Πηγή : thebest.gr

Greek Post

1o : Πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι την απογοήτευση

Οι άνθρωποι πληρώνονται πολύ καλά για να διαχειρίζονται την απογοήτευση. Λες, είμαι άφραγκος και γι' αυτό είμαι απογοητευμένος. Ισχύει το ανάποδο. Είσαι απογοητευμένος, γι' αυτό είσαι άφραγκος.

2ο : Πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι την απόρριψη

Οι καλύτεροι πωλητές είναι αυτοί που τους απορρίπτουν περισσότερο. Είναι αυτοί που μπορούν να πάρουν οποιοδήποτε ΟΧΙ και να το χρησιμοποιήσουν για να κυνηγήσουν και να κερδίσουν το επόμενο NAI.

3o : Πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι την οικονομική πίεση

Η μόνη πιθανότητα να μη νοιώσεις οικονομική πίεση είναι να μην έχεις καμία σχέση με την οικονομία και τα λεφτά. Το να διαχειρίζεσαι την οικονομική πίεση σημαίνει να ξέρεις πως να παίρνεις και πως να δίνεις.

4ο : Πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι τον εφησυχασμό σου.

Αυτόν που δεν απασχολείται με το να γεννιέται, απασχολείται με το να πεθαίνει. Η θα αναρριχάσαι δηλαδή, ή θα πέφτεις. Μπορείς να πάρεις οποιαδήποτε εμπειρία και να τη κάνεις ευκαιρία για ανάπτυξη, ή να την πάρεις και να την κάνεις μια πρόσκληση για αποσύνθεση και παρακμή.

5ο : Πρέπει να δίνεις περισσότερα από όσα περιμένεις να πάρεις

Το μυστικό για να ζεις είναι να δίνεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι ξεκινούν τη ζωή τους σκεπτόμενοι μόνο πως θα λάβουν. Αν θέλεις να κάνεις τη ζωή σου να λειτουργήσει σωστά, πρέπει να ξεκινήσεις με το πως θα δίνεις στους άλλους.


Περί σχολίων (comments)

Όπως πάντα τα σχόλια μπορούν να γίνονται δεκτά μόνο αν είναι κόσμια. Εννοείται ότι θα διαγράφονται τα υβριστικά σχόλια . . . για το περιεχόμενο πείτε ότι θέλετε αρκεί να το στηρίζετε στοιχειωδώς . .



 

Greek Post

Written by: Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

viliardos@kbanalysis.com


Πατήστε το link : [ Το σενάριο του τρόμου] για να δείτε όλο το άρθρο . . . ή διαβάστε παρακάτω . . .


... συνέχεια από άρθρο [ Το σενάριο του τρόμου (Part 1) ]


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ


Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ο λαός συνέρχεται από το πρώτο σοκ, ξεπερνάει τους φόβους του (αφού δεν έχει πλέον να χάσει τίποτα) και βγαίνει οργισμένος στους δρόμους – επαναστατώντας και επιθυμώντας με μανία να τιμωρήσει τους ενόχους. Το ίδιο συμβαίνει λίγο αργότερα και στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στη Μ. Βρετανία, στις Η.Π.Α., καθώς επίσης σε πολλές άλλες χώρες του πλανήτη - με αποτέλεσμα να εκδιώκονται όλα τα κόμματα και οι σαθρές, ανίκανες ή διεφθαρμένες πολιτικές ηγεσίες του παρελθόντος.


Το απόλυτο χάος, σε συνδυασμό με την αναρχία, είναι πλέον γεγονός, ενώ το θέμα της διάλυσης της Ευρωζώνης ένα εντελώς «δευτερεύον» ζήτημα - δηλαδή, καθόλου σημαντικό για το μέλλον της Ευρώπης ή του πλανήτη, ο οποίος φαίνεται να απειλείται με την επιστροφή στο παρελθόν, σαν αποτέλεσμα της πρώτης αυτής «λαϊκής» εξέγερσης, σε παγκόσμια κλίμακα.


Στη συνέχεια όμως οι Έλληνες, αφού έχουν πλέον εκτονωθεί καταστρέφοντας και τιμωρώντας κατά τα πρότυπα της γαλλικής επανάστασης , συνειδητοποιούν ότι δεν έφτασε το τέλος του κόσμου. Άλλωστε και η αχάριστη Γερμανία, ενθυμούνται, διαθέτοντας μία πραγματικά χαρισματική ηγεσία, είχε αναδιαρθρώσει τα χρέη της το 1953, παρά το ότι αποτελούσαν μόλις το 40% του ΑΕΠ της – με τη διαγραφή μεγάλου μέρους τους, καθώς επίσης με μακροπρόθεσμες δόσεις αποπληρωμής για το υπόλοιπο, οι οποίες δεν ξεπερνούσαν το 4% των «ελλειμματικών» τότε εξαγωγών της (η ουσιαστική αιτιολογία του δήθεν γερμανικού θαύματος, σε συνδυασμό με το σχέδιο Marshall που «δώρισαν» στη χώρα οι Η.Π.Α., λόγω της σπουδαιότητας της για τον ψυχρό πόλεμο).

Έτσι λοιπόν οι Έλληνες, μετά από ένα μικρό χρονικό διάστημα, εκλέγουν μία εντελώς νέα πολιτική ηγεσία, επιλέγοντας ένα πολίτευμα που επιτρέπει την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στη διαχείριση του κράτους (Άμεση Δημοκρατία).

Παράλληλα, ηρεμούν και αποφασίζουν να καταναλώνουν μόνο όσα παράγουν – επειδή δεν μπορούν πλέον να χρηματοδοτούν ένα ελλειμματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, εφόσον δεν τους δανείζει κανείς. Αρχίζουν λοιπόν να επενδύουν, να εργάζονται εντατικά και να παράγουν, αξιοποιώντας σωστά τον τεράστιο πλούτο της χώρας τους (Ναυτιλία, Τουρισμός, Γεωργία).

Από την άλλη πλευρά, το δημόσιο υποχρεώνεται να ξοδεύει όσα εισπράττει και τίποτα περισσότερο, αφού επίσης δεν το δανείζει κανείς– οπότε παύουν να υπάρχουν ελλείμματα (ζημίες) στους ετήσιους προϋπολογισμούς του. Ταυτόχρονα, σταματάει εντελώς η διαπλοκή και η διαφθορά, από τον φόβο της επανάληψης της τιμωρίας εκ μέρους των Πολιτών - οι οποίοι πλέονσυμμετέχουν ενεργά στη διαχείριση του κράτους τους.

Ανάλογα αντιδρούν και οι Πολίτες των άλλων χωρών, με αποτέλεσμα να επανέρχεται η λογική και η ηρεμία στον κόσμο – ενώ το βιοτικό επίπεδο κάθε χώρας ισορροπεί με την απόδοση της πραγματικής οικονομίας της.


Η ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ


Λίγο αργότερα η ΕΕ, κατανοώντας τους πολλαπλούς μελλοντικούς κινδύνους, στους οποίους είναι εκτεθειμένη (στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στην Ευρώπη έμενε το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ σύντομα η «συμμετοχή» της θα μειωθεί κάτω από το 5%), τοποθετεί την δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης σε πρώτη προτεραιότητα, αφήνοντας κατά μέρος τους εθνικιστικούς εγωισμούς - υποχρεώνοντας τη Γερμανία να επιλέξει μεταξύ της ισότιμης συμμετοχής ή του εξοστρακισμού της.


Η Γερμανία συμμετέχει ισότιμα, συμφωνώντας για την εξόφληση των αποζημιώσεων που οφείλει στην Ελλάδα, καθώς επίσης για την «προοδευτική φορολόγηση» των κρατών, με στόχο την αναδιανομή των πλεονασμάτων-ελλειμμάτων εντός Ευρωζώνης - αφού γνωρίζει πολύ καλά το βαρύ τίμημα της απομόνωσης, από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Όλοι οι υπεύθυνοι της κρίσης τιμωρούνται και το χρηματοπιστωτικό σύστημα αναδιαρθρώνεται εξ ολοκλήρου.


Η μόχλευση απαγορεύεται, τα παράγωγα επίσης, οι τράπεζες υποχρεώνονται να δανείζουν μόνο τις καταθέσεις τους, κάποιες κλείνουν ή κρατικοποιούνται, διαχωρίζονται σε εμπορικές-επενδυτικές (Glass-Steagall), φορολογούνται ισότιμα, οι εμπορικές τράπεζες απαγορεύεται να δανείζουν τις επενδυτικές για να μην κινδυνεύουν τα χρήματα των καταθετών και τα πολύ μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (too big to fail) τεμαχίζονται σε μικρότερα.


Περαιτέρω, η φοροαποφυγή των πολυεθνικών «διώκεται» (καταργούνται οι off shore εταιρείες, ελέγχεται η υπερτιμολόγηση κλπ.), οι συναλλαγματικές μάχες σταματούν με τη συνδρομή ενός καινούργιου «Bretton Woods» βασισμένου σε ένα καλάθι νομισμάτων με τη συμμετοχή του χρυσού, το ΔΝΤ επαναπροσδιορίζεται, η Παγκόσμια Τράπεζα επίσης και τα τοκογλυφικά χρέη «αναδιαρθρώνονται».


Ειδικότερα, τα χρέη των κρατών προσαρμόζονται στις δυνατότητες αποπληρωμής τους (στην Ελλάδα διαγράφεται το 70% των οφειλών, αφού το δημόσιο χρέος της έχει ενδιάμεσα ξεπεράσει τα 400 δις €, λόγω του κόστους της στάσης πληρωμών), ενώ ανάλογα ρυθμίζονται και τα χρέη των πολιτών.


Τέλος, η δημιουργία θέσεων εργασίας αποτελεί διεθνή προτεραιότητα, παράλληλα με το Κράτος Δικαίου, ενώ η ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση αναθεωρείται. Ταυτόχρονα, η Πολιτικήαναλαμβάνει ξανά τα ηνία, στηριζόμενη σε εντελώς διαφορετικές βάσεις και σε ένα νέο πολίτευμα - το οποίο επιτρέπει την ενεργό συμμετοχή των Πολιτών.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ


Θα μπορούσε εύλογα να αναρωτηθεί κανείς εάν πρόκειται για ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ή για κάτι που θα ήταν δυνατόν πράγματι να συμβεί - πόσο μάλλον όταν γνωρίζει πως το δημοσιονομικό πρόγραμμα της Ελλάδας έχει ακόμη μία φορά εκτροχιασθεί, η διαγραφή χρέους ή/και η πτώχευση της Πορτογαλίας είναι προ των πυλών (το χρέος της αυξήθηκε απότομα κατά 15%, φτάνοντας στο 127,2% του ΑΕΠ της), η Ιταλία παραπαίει, η Ισπανία δεν μπορεί να ξεφύγει από την κρίση ιδιωτικού χρέους, η Γαλλία ευρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, το Βέλγιο και η Ολλανδία επίσης, η Αυστρία απειλείται με κρίση ιδιωτικού χρέους (τραπεζών, νοικοκυριών), η Μ. Βρετανία είναι σε απελπιστική κατάσταση, όπως οι Η.Π.Α., η Ιαπωνία, η Κίνα, η Τουρκία, η Βραζιλία κοκ.


Ειδικά όσον αφορά τον ιδιωτικό τομέα, υπολογίζεται μία αύξηση των χρεοκοπιών των επιχειρήσεων της πραγματικής οικονομίας στην Ευρωζώνη της τάξης του 21% για το 2013 - όπου η Ισπανία προηγείται με 40%, ακολουθούμενη από την Ελλάδα με 10%, την Πορτογαλία με 8,5%, την Ιταλία με 6,9% και την Αυστρία με 4%, ενώ δεν παραμένει αμέτοχη ούτε η Γερμανία, στην οποία χρεοκοπούν πολλές μεγάλες επιχειρήσεις. Σχετικά με τις τράπεζες, τα χρέη τους (παθητικό) μόνο στην περιφέρεια (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Κύπρος) υπολογίζονται στα 9 τρις € - με τις περισσότερες να ευρίσκονται στα όρια της χρεοκοπίας.


Κατά την άποψη μας λοιπόν, με εξαίρεση ίσως το αίσιο τέλος, είναι ένα αρκετά ρεαλιστικό σενάριο - το οποίο ενδεχομένως δεν πρόκειται να καθυστερήσει τόσο πολύ, όσο ίσως φανταζόμαστε. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά πως θα έπρεπε να τρομοκρατηθούμε αλλά, αντίθετα, ότι οφείλουμε να είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι, έχοντας εκείνη τη γνώση, η οποία παράγει δύναμη - πολύ περισσότερο αφού η χώρα μας αντιμετωπίζει πολύ μικρότερα προβλήματα σχετικά με πολλές από τις υπόλοιπες χώρες, με εξαίρεση δυστυχώς τις πολιτικές της «υποδομές» (οι οποίες είναι «ετοιμόρροπες», απελπιστικά ανεπαρκείς, διαβρωμένες, διεφθαρμένες και αδύναμες).


Back to [ Το σενάριο του τρόμου (Part 1) ]



Published: Sofokleous.gr


Link : Το σενάριο του τρόμου (Sofokleous.gr)

Pages: «« « ... 62 63 64 65 66 »