GR

BLOGS - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΛΩΝ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΤΙΚΕΤΑ: "ευρώπη"


3.3.2015, Οικονομία





Του Διονύση Μαρίνου


Πίσω από το παραμύθι της αλλαγής πορείας στην Πορτογαλία, κρύβεται η Ελλάδα και πίσω από την Ελλάδα ένα γεγονός που αποσιωπάται, αλλά που στην πραγματικότητα πολύ σύντομα θα λεχθεί δημόσια: η χρεοκοπία και των δύο κρατών.


Το οικονομικό σάιτ Zero Hedge αντιπαραβάλλει τις περιπτώσεις των δύο κρατών του Νότου θέλοντας να δείξει πως τσαλαβουτούν στα ίδια στάσιμα νερά και ότι -ουσιαστικά- αμφότερα έχουν χρεοκοπήσει, δίχως αυτό να λέγεται δημόσια. Στην ανάλυση που γίνεται, καθίσταται ευκρινές πως η Πορτογαλία του Κοέλιο έχει σοβαρό πρόβλημα χρέους (124% του ΑΕΠ) – και μπορεί να είναι μικρότερο από το αντίστοιχο της Ελλάδας, αλλά έχει κι άλλα σημαντικά βάρη στην οικονομία της.


Το συνολικό επίπεδο του χρέους της Πορτογαλίας φτάνει στο 381% του ΑΕΠ, συμπεριλαμβανομένων των ιδιωτικών νοικοκυριών και των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, κάτι που δείχνει πως είναι πάνω από το συνολικό επίπεδο χρέους της Ελλάδας που αγγίζει το 286% του ΑΕΠ της. Τη στιγμή που το χρέος της Ελλάδας είναι δημόσιο, η Πορτογαλία πάσχει και στους τρεις βασικούς τομείς της οικονομίας.


Κι όμως, η απόφαση της κυβέρνησης Κοέλιο να αποπληρώσει νωρίτερα το ΔΝΤ, έγινε δεκτός με επευφημίες από την πλευρά της Γερμανίας, καθώς θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό ατού στις συζητήσεις που είχε με την ελληνική πλευρά για την επέκταση του προγράμματος. Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε να μπορούσαν άνετα να ισχυριστούν πως τα προγράμματα δημοσιονομικής σταθερότητας και λιτότητας λειτουργούν και το ακριβές παράδειγμα είναι η Πορτογαλία. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς, καθώς όπως αναφέρει το Zero Hedge η χώρα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει ποτέ το χρέος της, ενώ η πρόσβασή της στις αγορές εξαρτάται άμεσα από τις αποφάσεις του ΔΝΤ και όχι από τη δική της μακροοικονομική πρόοδο.


Η ελληνική περίπτωση

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ανάλυση για την ελληνική περίπτωση. Σημειώνει πως ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ένας από τους λίγους που μιλάει ανοιχτά για άμεση χρηματοδότηση των κυβερνήσεων από την ΕΚΤ μέσω της ανταλλαγής ομολόγων. Όσο υψηλότερο είναι το επίπεδο χρέους των ευρωπαϊκών κρατών εν μέσω αυξανόμενης κρίσης -και αυτό είναι απλά μαθηματικά- τόσο πιο φανερό θα γίνεται πως το χρέος καθίσταται εκτός ελέγχου. Τότε, η πίεση προς την ΕΚΤ να διορθώσει τα προβλήματα, θα γίνεται συντριπτική.


Για να καταλήξει το άρθρο: «Τα μίντια, όταν πρόκειται για την Ελλάδα, λένε πως χάρη στην τετράμηνη επέκταση του προγράμματος, αποκρούστηκε ο κίνδυνος της πτώχευσης. Αυτά είναι βλακείες. Αυτό που αναβλήθηκε δεν είναι η πτώχευση, αλλά η επίσημη παραδοχή πως η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει. Μόλις η Ελλάδα ξεμείνει από ρευστό, δεν θα πρόκειται για ένα προσωρινό θέμα ρευστότητας (όπως διατείνονται τα μίντια), αλλά η ανοιχτή δήλωση ενός γεγονότος που όλοι το γνωρίζουν. Το ίδιο ισχύει και για την Πορτογαλία».


Πηγή



Το mindbook.eu δημοσιεύει τις απόψεις διαφόρων ανθρώπων & φορέων ενημέρωσης χωρίς απαραίτητα να συμφωνεί με το περιεχόμενο των άρθρων.



19.2.2015, Οικονομία



Bloomberg: Βλακώδης γερμανική αυστηρότητα προς την Ελλάδα



Για «βλακώδη γερμανική αυστηρότητα» έναντι της Ελλάδας κάνει λόγο το πρακτορείο Bloomberg και εκτιμά πως η άρνηση της Ε.Ε. να συμφωνήσει με την Αθήνα δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Όπως σημειώνει, αν το αδιέξοδο καταλήξει σε καταστροφή, θα ευθύνονται περισσότερο η Γερμανία και οι υποστηρικτές της παρά η Ελλάδα.


Συγκεκριμένα, σε άρθρο γνώμης με τίτλο «Η Ευρώπη και η Ελλάδα βρίσκονται σε πόλεμο για το τίποτε», το Bloomberg επισημαίνει τη βλακώδη αυστηρότητα της Γερμανίας που απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση να αθετήσει απροκάλυπτα όλες τις προεκλογικές υποσχέσεις της και σημειώνει πως ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε «φαίνεται ότι νομίζει πως οι Έλληνες ψηφοφόροι πρέπει να τιμωρηθούν για την έλλειψη κρίσης τους».


«Ακόμη και με τα απαιτητικά πρότυπα της ευρωπαϊκής δυσλειτουργίας, είναι εντυπωσιακή η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση μεταξύ της Ελλάδας και των άλλων χωρών της Ευρωζώνης. Ως προς την ουσία, η διαφορά μεταξύ των δύο πλευρών έχει μειωθεί σχεδόν σε τίποτε - παρά ταύτα, το αδιέξοδο και ο κίνδυνος μίας νέας οικονομικής κρίσης συνεχίζονται, ως εάν η διαφορά να ήταν τεράστια. Η Ε.Ε. δεν στηρίζει το μέλλον της νομισματικής ένωσής της σε αρχές, αλλά στη σημασιολογία», γράφει ο συντάκτης του άρθρου.

Όπως σημειώνει, αρχικά, η ευθύνη ήταν της νέας ελληνικής κυβέρνησης που έδωσε παρακινδυνευμένες προεκλογικές υποσχέσεις και τις παρουσίασε στους εταίρους της στην Ε.Ε. ως μη διαπραγματεύσιμες. Έκτοτε, έχει υποχωρήσει πολύ, ιδιαίτερα με την άρση της απαίτησης για μεγάλες διαγραφές του χρέους, παρατηρεί το Bloomberg και σημειώνει πως η κυβέρνηση ζητεί πλέον ένα νέο πρόγραμμα στήριξης με πιο ήπιους όρους και μία προσωρινή συμφωνία για να γεφυρώσει το χρηματοδοτικό κενό μεταξύ της σημερινής και της νέας συμφωνίας.


Με τη γερμανική κυβέρνηση να ηγείται της απαίτησης για αυστηρή συμμόρφωση, η ευρωπαϊκή αντίδραση ήταν ότι το τρέχον πρόγραμμα πρέπει να ολοκληρωθεί με επιτυχία, ίσως με κάποια ευελιξία, πριν συζητηθεί οτιδήποτε άλλο. Εδώ είναι, λοιπόν, το παζλ, σύμφωνα με το Bloomberg. «Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μίας παράτασης που θα αποτελεί γέφυρα σε ένα νέο πρόγραμμα και μίας παράτασης με ευελιξία, με την εκκρεμότητα της συμφωνίας για ένα νέο πρόγραμμα; Για έναν λογικό παρατηρητή, είναι πολύ μικρή για να ενδιαφερθεί. Εξαιτίας, ωστόσο, της διαφοράς αυτής, ό,τι και να μπορεί να είναι αυτή, το σύστημα του ευρώ απειλείται με διάσπαση. Είναι περίεργο ότι οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι εκφράζουν όλο και περισσότερο απογοήτευση με το όλο σχέδιο;»


Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η κατάσταση είναι ακόμη πιο παράλογη, επειδή οι λεπτομέρειες των όποιων προσωρινών όρων δεν ενδιαφέρουν, ούτως ή άλλως, πολύ. Αυτό που έχει σημασία είναι οι όροι της νέας μακροπρόθεσμης συμφωνίας, την οποία η Ε.Ε. αρνείται να συζητήσει έως ότου η Ελλάδα συνθηκολογήσει. «Η ανάγκη μίας νέας συμφωνίας δεν αμφισβητείται σοβαρά. Το υφιστάμενο πρόγραμμα διάσωσης επέβαλε με υπερβολική αυστηρότητα μία δημοσιονομική σύνθλιψη, η οποία δεν επέτρεψε την ανάπτυξη. Για τον λόγο αυτό, το βάρος του χρέους της Ελλάδας δεν ήταν δυνατό να μειωθεί, όπως ήταν ο στόχος, ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Το λάθος αυτό έχει αναγνωρισθεί ευρύτερα, μεταξύ άλλων και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ενός από τους αρχιτέκτονες του σχεδίου) και από άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.»

Όπως τονίζεται στο άρθρο, η διαμόρφωση των νέων όρων δεν θα είναι εύκολη, αλλά το επιχείρημα για ένα πιο ήπιο πρόγραμμα είναι συντριπτικό. Οι Έλληνες πολίτες έχουν ήδη υποφέρει πολύ. Το ΑΕΠ είναι 25% χαμηλότερο από το υψηλό του επίπεδο πριν την κρίση και η ανεργία βρίσκεται στο 25%. Η συμμόρφωση της χώρας με τους όρους του υφιστάμενου προγράμματος, αν και απέχει πολύ από το να είναι πλήρης, ήταν εντυπωσιακή, γράφει το πρακτορείο.


«Η Ελλάδα κατάφερε να έχει την ισχυρότερη κυκλικά προσαρμοσμένη δημοσιονομική θέση στην Ευρωζώνη, ενώ πριν από τέσσερα χρόνια είχε την ασθενέστερη. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό επίτευγμα», ανέφερε το ΔΝΤ το περασμένο καλοκαίρι. Εξαιρετική για ένα λάθος. Και μία παράταση του υφιστάμενου προγράμματος χωρίς τροποποίηση θα υποχρέωνε την Ελλάδα να κάνει ακόμη πιο σφιχτή τη δημοσιονομική πολιτική τα επόμενα δύο έτη, παρατηρεί το Bloomberg και σημειώνει: Στις πρόσφατες ελληνικές εκλογές, οι ψηφοφόροι απέρριψαν σωστά αυτή τη ζοφερή προοπτική - εκλέγοντας την αριστερή κυβέρνηση που η ΕΕ, το ΔΝΤ και η ΕΚΤ βρίσκουν τώρα τόσο ενοχλητική.


«Η βλακώδης γερμανική αυστηρότητα απαιτεί από τη νέα ελληνική κυβέρνηση να αθετήσει απροκάλυπτα όλες τις προεκλογικές υποσχέσεις της. Αυτό είναι καλό για τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος φαίνεται να νομίζει ότι οι Έλληνες ψηφοφόροι πρέπει να τιμωρηθούν για την έλλειψη κρίσης τους. Εάν αυτοί και η δημοφιλής νέα κυβέρνησή τους ταπεινωθούν, ένα ακροδεξιό κόμμα, ακόμη λιγότερο αποδεκτό στην υπόλοιπη Ε.Ε., είναι έτοιμο να επιχειρήσει», επισημαίνει ο αρθρογράφος.


Και καταλήγει, εκτιμώντας πως παραμένει ο κίνδυνος μία οικονομική κατάρρευση στην Ελλάδα, που μπορεί να αποφευχθεί, θα θέσει σε νέα δοκιμασία τις άλλες χώρες του ευρώ. «Η άρνηση της Ε.Ε. να συμφωνήσει με την Ελλάδα - να δεχθεί να κάνει παραχωρήσεις αντί να ζητά μία χωρίς όρους παράδοση - δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Δεν υπάρχει ανάγκη το αδιέξοδο να καταλήξει σε καταστροφή. Εάν αυτό συμβεί, η Γερμανία και οι υποστηρικτές της θα έχουν μεγαλύτερη ευθύνη από την Ελλάδα.»


Πηγή



21.1.2015, Οικονομία


Από την έντυπη έκδοση


Τρεις αλήθειες, τρία ψέματα και ένα μοιραίο λάθος




1η αλήθεια:

Η Ευρώπη δεν προτίθεται να διώξει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη, καθώς μια τέτοια απόφαση ενδεχομένως θα σήμαινε και την αρχή του τέλους της πολιτικής ένωσης της Ενωμένης Ευρώπης.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να διαχειριστεί κάτι τέτοιο, ούτε οικονομικά ούτε πολιτικά, ενώ σε τραπεζικό επίπεδο αυτό θα σήμαινε τη μετάδοση ενός «συστημικού ιού» από τράπεζα σε τράπεζα, που θα ισοδυναμούσε με κρίση που κανείς εύκολα -ακόμη και σήμερα- δεν θα μπορούσε να προβλέψει. Εάν κρίνουμε δε και από τα «χαμηλά» και «χωρίς φαντασία» αντανακλαστικά της ευρωπαϊκής οικονομίας, ένα τέτοιο γεγονός θα έκανε μάλλον την κατάρρευση της Lehman Brothers να φαίνεται ως μια απλή περίπτωση πτώχευσης και υπαγωγής στο άρθρο 11 του Αμερικανικού Πτωχευτικού Κώδικα.


Ο Πάνος Ξενοκώστας.


Από την άλλη, η Γερμανία «μπλοφάρει» και οι απειλές που εκτοξεύει γυρίζουν σε βάρος του οικοδομήματος της Ε.Ε., την οποία η Γερμανία χρησιμοποιεί όπως το γάλα στον καφέ: κατά περίπτωση, από καθόλου έως αρκετό.

2η αλήθεια:

Στην παρούσα φάση, η ευρωπαϊκή οικονομία έχει περισσότερη ανάγκη την ελληνική οικονομία απ’ ό,τι το αντίθετο. Στην ελληνική οικονομία αντικατοπτρίζονται όλες οι μικρές οικονομίες της Ευρώπης, οι οποίες υποβοηθούν την τελευταία να διευρύνεται συνεχώς. Ολες αυτές οι μικρές οικονομίες βρίσκουν μέσα στους κόλπους της Ε.Ε. το «ασφαλές λιμάνι» της σταθερής ισοτιμίας, κάτι που αποτελεί μείζον ζήτημα μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Ως αντάλλαγμα, όμως, «παραδίδουν» πολύ μεγάλο βαθμό της ανταγωνιστικότητάς τους και της ελεύθερης οικονομίας τους στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Η οικονομία της Ευρωπαϊκής Ενωσης διευρύνει το μέγεθός της βασιζόμενη επάνω σε αυτές τις μικρές οικονομίες, εντείνει τον προστατευτισμό της και κατά κανόνα εξυπηρετεί τον βασικό σκοπό (αν όχι και μοναδικό) της ύπαρξής της, που είναι να λειτουργεί ως μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου με κοινό νόμισμα.


3η αλήθεια:

Η μεγαλύτερη πρόκληση για την ελληνική οικονομία είναι ο ίδιος της ο εαυτός και όχι οι αγορές και οι επενδυτές που αναζητούν ευκαιρίες. Εάν η Ελλάδα θέλει να προσελκύσει στρατηγικούς επενδυτές πρέπει η ίδια να έχει πρώτη από όλους Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο - και όχι κομματικά προγράμματα που ανά διετία προβάλλονται μόνον κατά τη διάρκεια προεκλογικών περιόδων. Εάν θέλει να έχει μακροπρόθεσμους επενδυτές πρέπει να σχεδιάζει μακροπρόθεσμες πολιτικές. Εάν θέλει ανάπτυξη πρέπει να δώσει την πρωτοβουλία των κινήσεων σε αυτούς που δημιουργούν την ανάπτυξη. Εάν θέλει να έχει κοινωνικό κράτος πρέπει να περιοριστεί το κράτος στο ρόλο του επιβλέποντος και ελεγκτή και όχι του παραγωγού, του βιομήχανου και του τραπεζίτη.


1ο ψέμα:

Η ελληνική οικονομία είναι βιώσιμη χωρίς «κούρεμα».

Είναι πρακτικά αδύνατο να εξορθολογιστεί το χρέος στο ύψος που έχει φθάσει σήμερα, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος και την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Το «κούρεμα» είναι μονόδρομος, πλέον, και μάλιστα η Ευρώπη βιάζεται -λογικά- περισσότερο από την Ελλάδα, αφού ο κίνδυνος αλυσιδωτών αντιδράσεων, ιδιαίτερα στην Ιταλία και στην Ισπανία, μέσα από μια νέα κρίση χρέους, είναι ήδη παρών. Η ιστορική μνήμη έχει αποδείξει πως, σε περιόδους μεγάλων κρίσεων, ο πολιτικός «στρουθοκαμηλισμός», που αντίκειται στην πραγματική επίλυση ενός τέτοιου θέματος, οδηγεί τελικά σε μεγαλύτερο και σφοδρότερο πρόβλημα. Σήμερα, τόσο η Ελλάδα όσο και η Ευρωπαϊκή Ενωση επιθυμούν στον ίδιο βαθμό να προχωρήσει το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Η πολιτική διαχείρισή του και το μήνυμα προς τρίτους είναι αυτό που -εσφαλμένα- το καθυστερεί. Θυμίζει, κατά κάποιον τρόπο, ένα παιδί που παράκουσε τους γονείς του και έσπασε το χέρι του. Δεν μπορεί η τιμωρία του να είναι η απομόνωσή του στην εντατική για πάντα…


2ο ψέμα

Υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης της πολιτικής σταθερότητας για την Ελλάδα, σχετιζόμενος με το αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογών. Θα φύγει η Ελλάδα από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ ή θα τη διώξουν;

Οπως όλοι γνωρίζουμε, η ζωή ξεκίνησε στον ελλαδικό χώρο πριν από εκατό χιλιάδες χρόνια, ενώ ο πολιτισμός της Ελλάδας ξεκίνησε πριν από τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Η Ελλάδα αποτελεί ανεξάρτητη δημοκρατία από το 1830, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης από το 1981, της Ευρωζώνης από το 2001 και του ΝΑΤΟ από το 1952, ενώ είναι και ιδρυτικό μέλος του ΟΗΕ. Το 2010, κατά την περίοδο της κρίσης, η Ελλάδα κατείχε την 21η θέση αναφορικά με το επίπεδο ποιότητας ζωής στη χώρα.

Σε κάθε χώρα το ενδεχόμενο αλλαγής μιας κυβέρνησης σχετίζεται μόνο με προσεγγίσεις και νοοτροπίες ιδεολογικού χαρακτήρα, οι οποίες σε καμιά περίπτωση δε σηματοδοτούν πόλεμο ή διάλυση κρατών και συμμαχιών. Με απλά λόγια, η Ελλάδα είναι μέτοχος και ιδρυτής της Ε.Ε., καθώς και των άλλων συμμαχιών. Εχει τις ίδιες πιθανότητες με τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία να αποχωρήσει από τις συμμαχίες.

Οι προεκλογικές ρήσεις, παραπλανήσεις και «λεονταρισμοί», που γίνονται για εσωτερική κατανάλωση, προσελκύουν αναγνώστες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μέσω της αποδελτίωσης διοχετεύονται στις επενδυτικές εταιρείες ανά τον κόσμο, όπου μετατρέπονται σε ένα μετρήσιμο κίνδυνο, στον οποίο φυσικά κάποιοι επενδύουν και λαμβάνουν ένα στοίχημα με ανάλογες αποδόσεις.

Εάν λοιπόν η Γερμανία ήθελε, για κάποιους λόγους, να ρίξει την ισοτιμία του ευρώ σε σχέση με το δολάριο, αυτά που συνέβησαν στην Ελλάδα εξυπηρέτησαν τη στρατηγική της. Τα θέματα που αποτελούν κίνδυνο για την ελληνική οικονομία είναι η έλλειψη μεταρρυθμίσεων, οι ζημιογόνες ΔΕΚΟ, ο επαγγελματικός συνδικαλισμός που φρενάρει την ανάπτυξη, η έλλειψη σταθερού και εγγυημένου φορολογικού συστήματος, η έλλειψη σταθερού και εγγυημένου κόστους εργασίας, απλοί και κατανοητοί κανόνες, ελευθερία στο αγαθό της εργασίας.


3ο ψέμα

Το 2015 θα είναι μια χρονιά προόδου για την Ελλάδα εάν ο Ελληνας ψηφίσει σωστά!

Οποιο και αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα, η χρονιά που διανύουμε θα είναι μια πολύ δύσκολη χρονιά. Ο εφικτός στόχος είναι, με απλές αλλά ταυτόχρονα ριζοσπαστικές και εκσυγχρονιστικές κινήσεις, να καλυτερεύσει η κατάσταση το 2015 σε σχέση με το 2014 και από εκεί και πέρα κάθε χρονιά να είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Να ξαναβρεί ο ελληνικός λαός το όραμα της επόμενης μέρας, να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται στην οικονομία για να προσελκύσει η χώρα κεφάλαια και πόρους και να βρουν οι διεθνείς επενδυτές έναν αξιόπιστο συνομιλητή ώστε να πεισθούν να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους στη χώρα μας. Ο Ελληνας έχει φιλότιμο και λόγο τιμής. Αυτά τα δύο, όμως, πρέπει να τα αποδεικνύει κάθε μέρα.


Το μοιραίο λάθος

Η Ε.Ε. αποτελεί μια Ενωση, της οποίας η ιστορία γράφεται από το τέλος προς την αρχή.

Η νομισματική ένωση θα έπρεπε να είναι το τελευταίο βήμα, το οποίο όμως έγινε πρώτο. Πρόκειται για μία Ενωση χωρίς πολιτική ενοποίηση -κουλτούρα ένωσης, οικονομική και τραπεζική σύζευξη, κοινή εξωτερική πολιτική- και στην πραγματικότητα με ελάχιστα κοινά πέραν μιας κοινής ζώνης ελεύθερου εμπορίου με κοινό νόμισμα.

Βέβαια, η ταχύτητα και η προσήλωση στο αποτέλεσμα οδηγούν καμιά φορά σε συντομεύσεις, κάτι που από μόνο του θα ήταν αντιμετωπίσιμο, εάν οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών από το 2008 και μετά δεν επιδίδονταν σε ένα διαγωνισμό πολιτικής διάλυσης της Ε.Ε. Λένε πως η φιλία και η αγάπη στα δύσκολα δοκιμάζονται.

Με την έναρξη της κρίσης είδαμε τους Ευρωπαίους ηγέτες να διχάζουν λαούς στο βωμό εσωτερικών πολιτικών, κατατάσσοντάς τους σε «άσπρα» και «μαύρα» πρόβατα, να παρεμβαίνουν -μέσα από διαρροές και ανακοινώσεις- στα εκλογικά αποτελέσματα άλλων κρατών και να μετατρέπουν την Ενωση από μια «Ευρώπη των λαών» σε μια Ευρώπη του αλληλοδιχασμού και της αυτοκαταστροφής.

Η Ε.Ε. πάσχει από στρατηγική, από πλάνο ανάπτυξης και κυρίως από μάρκετινγκ και επικοινωνία. Και αυτό γιατί, απλά, κανένας δεν είναι έτοιμος να κάνει την υπέρβαση της αυτοκατάργησης στους κόλπους της Ε.Ε. Η Ελλάδα, δε, απλά αντιγράφει μέχρι στιγμής το «πρότυπο» και προσπαθεί να ισορροπήσει μόνο πολιτικά. Ουδείς ασχολείται με την οικονομία εσωτερικά, προκειμένου να επιλυθούν τα δομικά θέματα.


Από την άλλη, όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες -σε δικούς τους χρόνους- βρίσκουν το φάρμακο, είναι αργά, γιατί η αρρώστια έχει ήδη μεταλλαχθεί... Το μόνο που χρειάζεται να γίνει, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, είναι οι πολιτικοί να ακούσουν τους ειδικούς και να πάρουν αποφάσεις σε πραγματικό -και όχι πολιτικό- χρόνο. Το «παιχνίδι» παγκοσμίως είναι για επαγγελματίες και όχι για «χομπίστες». Η γηραιά ήπειρος αποδεικνύεται ότι είναι, εκτός από γηραιά, τελείως κουρασμένη, χωρίς φαντασία και σχέδιο στην επίλυση οικονομικών κρίσεων... που για τα επόμενα χρόνια θα αποτελούν καθημερινή ρουτίνα…


ΠΑΝΟΣ ΞΕΝΟΚΩΣΤΑΣ - Επικεφαλής Επενδυτικών Κεφαλαίων, ONEX Technologies Group-LKS Partners


Πηγή


Dec 2014
H Ιταλίδα πρώην υπ. Εξωτερικών εξηγεί γιατί “μισεί” τους Έλληνες!

Σ’ένα βιβλίο με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» είναι καταγεγραμμένη η ενδιαφέρουσα αφήγηση γνωστής Ιταλίδας πολιτικού, η οποία εξηγεί γιατί οι Ευρωπαίοι και γενικότερα οι ξένοι συμπεριφέρονται με ελεεινό τρόπο κατά των Ελλήνων. «Τα ζώα δεν συγχωρούν ποτέ στον άνθρωπο τη βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουν ότι αυτή η βελτίωση τα απομακρύνει από τη φύση τους. Και όποτε δίνεται η ευκαιρία, το μίσος εκρήγνυται», μας λέει η γνωστή Ιταλίδα, πρώην υπ.Εξωτερικών, Έμα Μπονίνο επί κυβέρνησης Λέτα και όχι Ελβετίδα όπως εκ παραδρομής γράφεται από χθες στο διαδίκτυο. Για να κατανοήσει ο αναγνώστης τη δήλωση, η πολιτικός κάνει τον εξής εκπληκτικό παραλληλισμό: «Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει με εμάς τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες. Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες.» Και τεκμηριώνει την άποψή της λέγοντας ότι στα γυμνασιακά της χρόνια ένιωθε “ψυχικά καταπιεσμένη” γιατί «οι Σοφοί μας Δάσκαλοι δεν μας δίδαξαν τίποτα που να μην το είχαν ήδη Ανακαλύψει, Εξηγήσει, να μην το είχαν Τεκμηριώσει, να μην το είχαν Τελειοποιήσει οι Αρχαίοι Έλληνες. Κι αν κάποτε ανέφεραν κανέναν άλλο συγγενή της Γνώσης και της Σοφίας που δεν ήταν Έλληνας, στο τέλος πάντα κατέληγαν ότι η Γνώση του και η Σοφία του ήταν βασισμένες επάνω στη Σοφία κάποιου Έλληνα Φιλοσόφου.

Σιγά σιγά ένιωθα πως οι Γνώσεις μου, οι Σκέψεις μου, τα Αισθήματά μου, η Προσωπικότητά μου, ο Κόσμος μου, η Ύπαρξή μου ως το πιο έσχατο κύτταρό μου ήταν όλα επηρεασμένα, ήταν ταγμένα σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε “Η Φιλοσοφία των Αρχαίων Ελλήνων.”» Αυτά όλα καταστάλαζαν στα βάθη της ψυχής της Ελβετίδας «ένα φλογερό μίσος για καθετί το ελληνικό». Και η συνέχεια: «Αργότερα στο πανεπιστήμιο η κατάσταση έγινε δραματική. Ο Ασκληπιός από τη μια, ο Ιπποκράτης απ’ την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την επομένη! Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ’ απόγευμα! Παύλος ο Αιγινίτης από ‘δω, Στέφανος ο Αθηναίος από ‘κει. Δεν μπορούσα ν’ανοίξω βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία. Δεν τολμούσα να πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρω μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη, μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές! Και άλλες αμέτρητες σαν την άμμο των θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής και αυτές προέλευσης!» «Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό.

Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ όλοι μας απέναντι στους Έλληνες. Τους μισούμε, όπως τα ζώα τους θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία, χυμάμε, τους δαγκώνουμε και τους κατασπαράζουμε. Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε ήμασταν ζώα με όλη τη σημασία της λέξης και είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες, πάντα οι Έλληνες, που μας εξώσανε από τη ζωώδικη υπόσταση και μας ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα. Δεν αγαπάμε κάτι που θαυμάζουμε. Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης. Δεν θα βρεις και δεν θα φανταστείς συνδυασμό εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους εξολοθρεύσουμε.

Σύμφωνα με το armynews η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων δεν ξέφτισε. Ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος.

Δεν θα επιτρέψει ποτέ το Βατικανό να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο Ελληνισμός, γιατί θεωρούν ότι τους αφαιρεί Σεβασμό και Κύρος. Για αυτό, παρόλο που τους μισώ, γιατί δεν προέρχομαι από τη φυλή τους, δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι και θα συνεχίσω να Μελετάω τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Περικλή όσο θα ζω, διδάσκοντας στα παιδιά μου τη Δύναμη της Σοφίας τους και την επιρροή της στη Ζωή μας και στην Ευτυχία μας.» Πηγή: tilestwra.gr

 

31.07.2014 - Οικονομία

 

 

 

Αποχωρεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) ο διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος, Ρέζα Μογκαντάμ (Reza Moghadam). Αναπληρωτής διευθυντής αναλαμβάνει ο Πολ Τόμσεν.

 

Σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του Ταμείου, ο κ. Μογκαντάμ, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ, έχει κοινοποιήσει στη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, την πρόθεσή του να παραιτηθεί από το Ταμείο και να αναλάβει τη θέση του αντιπρόεδρου στην Global Capital Markets της Morgan Stanley, ξεκινώντας το φθινόπωρο του 2014.

 

Όπως τονίζεται, μεταξύ άλλων, «ο κ. Μογκαντάμ έχει μια μακρά και διακεκριμένη καριέρα στο Ταμείο» και «είχε διοριστεί διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος το 2011 και, από αυτή την οπτική γωνία, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πιο σημαντικών αποφάσεων για την εργασία του Ταμείου στην Ευρώπη, τα τελευταία χρόνια».

 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, για μια «μεταβατική περίοδο» θα είναι αναπληρωτής διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος ο Πολ Τόμσεν και η διαδικασία για αναζήτηση διαδόχου του κ. Μογκαντάμ «θα αρχίσει αμέσως».

 

Εν τω μεταξύ, κατά την ετήσια σύνοδο του ΔΝΤ, τον περασμένο Οκτώβριο στην Ουάσιγκτον, ο κ. Μογκαντάμ είχε δηλώσει ότι στα μέσα του 2014 θα γίνει πιθανόν η αξιολόγηση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.

 

Πηγή: ΑΜΠΕ, άρθρο

 

Αναζήτηση ετικέτας

 

κατηγορίες - categories

 

 

κόσμος   ελλάδα

οικονομία   greece 

 πολιτική 

 

 

 

 

  Home   |   about   |   advertise  -  διαφήμιση  |  contact  -  επικοινωνία

 

  

 

11.7.2014 - Οικονομία
 

UBS : Οι 19 χώρες με τη μεγαλύτερη πιθανότητα να χρεωκοπήσουν - 2010

1. Ιρλανδία, 2. Πορτογαλία, 3. Ισπανία, 4. Ελλάδα, 5. Ηνωμένο Βασίλειο, 6. Ουγγαρία, 7. Δανία, 8. Γαλλία και η λίστα συνεχίζεται . . .

 



Η UBS μετρώντας διάφορους δείκτες (Credit to GDP, Loans to Deposits, Public Sector Debt) καταλήγει σ' έναν δείκτη επικινδυνότητας (Risk Index).

'Οπως βλέπετε η Ιρλανδία, Πορτογαλία και η Ισπανία προηγούνταν ημών.

H Ευρώπη εστίασε όμως μόνο στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας με τις σημερινές συνέπειες. Δεν είδαμε όμως ανάλογες κινήσεις και στις άλλες χώρες πριν ή μετά από εμάς στην κατάταξη; Στον βαθμό πάντα που τους αναλογεί. Γιατί άραγε;

Και αν πήρε αυτά τα μέτρα με δημόσιο χρέος 117,7% το 2010, τώρα που είναι υψηλότερο τι σκοπεύει να κάνει;

 

 

Αναζήτηση ετικέτας

 

κατηγορίες - categories

 

 

κόσμος   ελλάδα   greece 

 πολιτική 

 

 

 

 

  Home   |   about   |   advertise  -  διαφήμιση  |  contact  -  επικοινωνία

 

  

 

 

Pages: 1 2 3 4 5 »