GR

BLOGS - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΛΩΝ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΤΙΚΕΤΑ: "εξαγωγές"

"LETSDOBUSINESSABROAD– Υπηρεσίες Επιχειρησιακής Ετοιμότητας, Επικοινωνίας, Προβολής και Προώθησης ΜΜΕ με Εξωστρεφή Προσανατολισμό".



 

Βασικό αντικείμενο των υποστηρικτικών αυτών υπηρεσιών είναι η ανάλυση των υπέρ και των κατά τόσο της εταιρείας όσο και των αγορών-στόχων, η προετοιμασία, η επικοινωνία, η προβολή, η διαπραγμάτευση, το κλείσιμο της συμφωνίας και γενικότερα η προώθηση των ελληνικών μεταποιητικών επιχειρήσεων που θέλουν να αναπτύξουν ή αναπτύσσουν ήδη εξαγωγική δραστηριότητα.


Υποστηρίζονται Πολύ Μικρές, Μικρές και Μεσαίες Επιχειρήσεις, οι οποίες:

  1. έχουν κλείσει τουλάχιστον δύο (2) διαχειριστικές χρήσεις δωδεκάμηνης διάρκειας
  2. διαθέτουν επιλέξιμους Κωδικούς Αριθμούς Δραστηριότητας (ΚΑΔ), οι οποίοι αφορούν σε προϊόντα που επιθυμούν να προωθήσουν
  3. παράγουν/μεταποιούν ήδη τα ανωτέρω προϊόντα
  4. Θέλουν να αναπτύξουν εξαγωγική δραστηριότητααλλά δεν γνωρίζουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν ή δεν έχουν εμπειρία σε διαπραγματεύσεις και κλείσιμο συμφωνιών ή δεν έχουν τον απαιτούμενο χρόνο
  5. Αναπτύσσουν ήδη εξαγωγική δραστηριότητα και επιθυμούν να αυξήσουν το ποσοστό του ετήσιου κύκλου εργασιών που προέρχεται από εξαγωγές προϊόντων που παράγουν/μεταποιούν.

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ – ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ

Ο προϋπολογισμός και η διάρκεια υλοποίησης καθορίζεται κατόπιν συμφωνίας.

Για περισσότερες λεπτομέρειες, είμαστε πάντα στη διάθεσή σας για να λύσουμε όσες απορίες ή διευκρινήσεις τυχόν έχετε. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες μας μπορείτε να βρείτε στη σελίδα μας www.softexperia.com

Υπεύθυνος επικοινωνίας

·  Τρύφων Παπαδόπουλος, τηλ. 6945 849400, e-mail 1: info@softexperia.com, email2 : trifonas.papadopoulos@gmail.com


18.10.2014, Επιχειρείν


Παπουτσάνης : Νέα συνεργασία με την ισπανική Dia

 

 

 

Νέα συνεργασία με την ισπανική αλυσίδα DIA (Distribuidora Internacional de Alimentación) ξεκίνησε η Παπουτσάνης, για την παραγωγή στερεών σαπουνιών τα οποία θα διατίθενται σε Ισπανία, Γαλλία και Πορτογαλία.

 

Η εισηγμένη στο Χ.Α. εταιρεία εκτιμά ότι ο ετήσιος κύκλος εργασιών από τη συμφωνία δύναται να ανέλθει μέχρι 1,2 εκατ. ευρώ.

 

«Η επίτευξη της συνεργασίας επιβεβαιώνει έμπρακτα τις επενδύσεις και τη στρατηγική που ακολουθεί η εταιρεία σε όλα τα επίπεδα με πρωταρχικό στόχο την παραγωγή προϊόντων εξαιρετικής ποιότητας και ανταγωνιστικού κόστους αλλά και την αναπτυξιακή της πορεία μέσω νέων συνεργασιών και διεύρυνσης των υφιστάμενων», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Παπουτσάνης.

 

Η αλυσίδα DIA, η οποία διανέμει προϊόντα καθημερινής περιποίησης, είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αξιών της Ισπανίας και συμμετέχει στο Ibex ^IBEX+2,97% 35.  Το 2013 ο ενοποιημένος τζίρος ανήλθε σε 11,476 δισ. ευρώ, ενώ διαθέτει 7.328 καταστήματα στις χώρες που δραστηριοποιείται.

Η Παπουτσάνης ανακοίνωσε επίσης ότι οι πωλήσεις του εννιαμήνου έχουν αυξηθεί κατά 9% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο.

 

Πηγή

 

 

 

May 19, 2014  |  Greek Post

 

<< back to Blogs > Categories - Κατηγορίες

 

    Ο Ι Κ Ο Ν Ο Μ Ι Α

 

 Παγκόσμιος χάρτης

# 1166

 

 

Ο παγκόσμιος χάρτης των εξαγώγιμων προϊόντων – Ποια είναι η κύρια πηγή εσόδων γι  

 

Ο παγκόσμιος χάρτης των εξαγώγιμων προϊόντων - Ποια είναι η κύρια πηγή εσόδων για κάθε χώρα του πλανήτη [εικόνες]

 

Συλλέγοντας στοιχεία από το CIA Factbook και χωρίζοντας σε εννιά βασικές κατηγορίες τα εξαγώγιμα προϊόντα που αποφέρουν το μεγαλύτερο κέρδος σε κάθε χώρα, το Globalpost.com κατάφερε να δημιουργήσει ένα πολύ ιδιαίτερο χάρτη. Από την πολύχρωμη υφήλιο μπορεί κανείς να πληροφορηθεί για τις κύριες πηγές εσόδων κάθε χώρας, αλλά και να καταλάβει τις τεράστιες διαφορές που επικρατούν σε κάθε ήπειρο.

 

Οπως ήταν αναμενόμενο, το μεγαλύτερο σε έκταση μέρος του κόσμου εξάγει είτε κάποια μορφή πετρελαίου είτε φυσικό αέριο. Στην Μέση Ανατολή, την κεντρική Ασία αλλά και το βόρειο κομμάτι της Αφρικής, οι κύριες πηγές εσόδων προέρχονται από τα «προικισμένα» εδάφη που φιλοξενούν αρκετά κοιτάσματα.

 

Από την άλλη, η Ευρώπη έχει διαφορετικό τρόπο να... γεμίζει τα ταμεία της, εξάγοντας σε συντριπτικό βαθμό μηχανήματα πάσης φύσεως αλλά και μέσα μεταφοράς. Σχεδόν όλο το δυτικό της κομμάτι, πλην του Βελγίου που εξάγει πολύτιμα μέταλλα και ορυκτά και της Πορτογαλίας που στηρίζεται στην αγροτική παραγωγή, αποταμιεύει μέσω της εξαγωγής μηχανημάτων, μηχανών και μέσων μεταφοράς. Το κομμάτι των Βλακανίων είναι το μόνο που διαφέρει, με τις χώρες που το απαρτίζουν να στηρίζονται κυρίως σε εξαγωγές φυσικών πόρων και είδη ένδυσης.

 

Η Ελλάδα από τη μεριά της, ανήκει στη «πράσινη ομάδα» μαζί με κάποιες χώρες από την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τη Γροιλανδία. Οι «πράσινες» χώρες στηρίζονται κατά βάση σε εξαγωγή τροφίμων και ποτών. Ενώ σε άλλες χώρες διευκρινίζεται το συγκεκριμένο είδος τροφίμων που αποτελεί τη βασική πηγή εξόδων τους, στην Ελλάδα η περιγραφή περιορίζεται στο «Τρόφιμα και ποτά».

 

Αξίζει να σημειωθεί πως οι μοναδικές χώρες που στηρίζονται στη παραγωγή αμιγώς τεχνολογικών ηλεκτρονικών προϊόντων είναι οι Η.Π.Α, η Κίνα, η Ιαπωνία αλλά και η Φινλανδία. Εντύπωση κάνει και η Μιανμάρ, μια χώρα όχι και τόσο διάσημη, που είναι όμως η μοναδική που στηρίζει την οικονομία της στην εξαγωγή ξύλου.

 

Δείτε αναλυτικά το παγκόσμιο χάρτη των εξαγώγιμων προϊόντων χωρισμένο σε ηπείρους:

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Πηγή: Ο παγκόσμιος χάρτης των εξαγώγιμων προϊόντων - Ποια είναι η κύρια πηγή εσόδων για κάθε χώρα του πλανήτη [εικόνες] | Ειδήσεις και νέα με άποψη

 

 

  Home   |   about   |   κοινωνία   |   οικονομία   |   art - τέχνη   |   world - κόσμος   |   design - σχεδιασμός   |   fashion - μόδα   |   advertise  -  διαφήμιση  |  contact  -  επικοινωνία

 

 

 

σκοπός του mindbook.eu  δημιουργία λογαριασμού στο mindbook.eu  faq - συχνές ερωτήσεις  πολίτες ενημερωμένοι και όχι εφησυχασμένοι  bloggers

 

Your comment is important / H γνώμη σας μετρά

   

-

Feb 2014, Greek Post

 

 

 

ΑΝΤΙΛΟΓΙΕΣ

 

 

 

 

Το Ελληνικό Εξαγωγικό Παράδοξο

 

 

Δημοσίευση: 12 Φεβ. 2014

Το Ελληνικό Εξαγωγικό Παράδοξο

Π.Ε. Πετράκης
Καθηγητής ΕΚΠΑ
Με τη συνεργασία του Π. Κωστή
In Deep Analysis 

 

Φαίνεται ότι το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, συνεχίζει να παρουσιάζει πλεόνασμα με αποτέλεσμα για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες (ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών) και προβλέπεται το 2013 να διαμορφωθεί σε πλεόνασμα ύψους περίπου 1% του ΑΕΠ. Έτσι λοιπόν, αναμένεται η εξάλειψη του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, κάτι που σε συνδυασμό με το πρωτογενές πλεόνασμα που επετεύχθη στον κρατικό προϋπολογισμό το 2013 (0,4% του ΑΕΠ) οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα δυο αίτια της ελληνικής οικονομικής κρίσης, δηλαδή τα μεγάλα δίδυμα ελλείμματα στον προϋπολογισμό και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, έχουν προς το παρόν εξαλειφθεί.

 

            Ωστόσο, βασικός άξονας του οικονομικού προγράμματος προσαρμογής αποτέλεσε η αντιμετώπιση του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας. Η εσωτερική υποτίμηση που επιχειρήθηκε είχε ως προσδοκώμενο αποτέλεσμα -μεταξύ άλλων- την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και άρα την αύξηση των εξαγωγών. Ταυτόχρονα το πρόγραμμα εμμένει στη λογική ότι το αναπτυξιακό πρόβλημα, δηλαδή το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας αντιμετωπίζεται με τη συρρίκνωση του κόστους του συντελεστή εργασίας, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν ακόμα αρκετοί παράγοντες: το κόστος κεφαλαίου που είναι και παραμένει πολύ υψηλό, τα κόστη λειτουργίας της οικονομίας (transaction costs) που είναι και παραμένουν επίσης πολύ υψηλά, το ενεργειακό κόστος, κλπ.

 

            Από την εφαρμογή της πολιτικής αυτής παρατηρείται το εξής «Ελληνικό παράδοξο»: ενώ η προσπάθεια εσωτερικής υποτίμησης φαινομενικά πέτυχε το στόχο της καθώς το μοναδιαίο κόστος εργασίας μειώθηκε, εντούτοις η εξαγωγική επίδοση είναι χαμηλή. Όπως αποτυπώνεται στο Διάγραμμα 1, παρά τη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας στο χρονικό διάστημα από την έναρξη της κρίσης έως σήμερα (Α τρίμηνο 2008-Β τρίμηνο 2013) σε σχέση με το διάστημα από το 2000 έως το τέλος του 2007, η επίδοση των εξαγωγών όχι μόνο δε βελτιώθηκε αλλά τα στοιχεία μαρτυρούν το αντίθετο.   

 

Διάγραμμα 1. Μοναδιαίο κόστος εργασίας και εξαγωγές πριν και μετά το 2008


Πηγή: Bruegel (23/12/2013)

 

Σημείωση: Το επίπεδο ανταγωνιστικότητας αφορά στο δείκτη Πραγματικής Αποτελεσματικής Συναλλαγματικής Ισοτιμίας  με βάση το Μοναδιαίο Κόστος Εργασίας (REER-ULC). Ο δείκτης αυτός μετρά αντίθετα. Όσο αυξάνεται τόσο μειώνεται το επίπεδο ανταγωνιστικότητας και το αντίθετο.

 

Έτσι η προσπάθεια εσωτερικής υποτίμησης που συντελέστηκε δεν έχει αποδώσει ακόμα τα αναμενόμενα. Παράλληλα, όπως αποτυπώνεται στο Διάγραμμα 2, η εξέλιξη των Ελληνικών εξαγωγών αναπτύχθηκε το χρονικό διάστημα 2002-2008 υπό την επίδραση της ζήτησης για εισαγωγές των εμπορικών εταίρων της Ελληνικής οικονομίας. Από το 2009 όμως η σχέση αυτή κλονίζεται, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Ελληνική εξαγωγική ικανότητα επηρεάστηκε αρνητικά κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της κρίσης (Bruegel 2013).

Tο έτος 2013 οι εξαγωγές παραμένουν σχεδόν στάσιμες σε σχέση με το 2012 (ΕΛ.ΣΤΑΤ. 7/2/2014). Μεταξύ των ετών 2008 και 2012, οι μεγαλύτερες μειώσεις εξαγωγών παρατηρούνται τα διάφορα βιομηχανικά είδη (31,75%), στα μηχανήματα και το υλικό μεταφορών (17,26%), στα ορυκτά, καύσιμα, λιπαντικά, κλπ. (15,80%). Αντιθέτως οι μεγαλύτερες αυξήσεις εξαγωγών αφορούν στα λάδια και λίπη ζωικής ή φυτικής προέλευσης (16,98%), στα τρόφιμα και ζώα (8,81%) και στα χημικά προϊόντα και συναφή (6,28%). Σημαντική είναι η βελτίωση στις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας (από 128η θέση στην 16η θέση στην κατάταξη των πλέον εξαγώγιμων προϊόντων), στα απορρίμματα και θραύσματα μη σιδηρούχων κοινών μετάλλων (από την 66η θέση στην 25η θέση στην κατάταξη), στο βαμβάκι (από την 20η θέση στην 6η θέση) και στο τυρί και πηγμένο γάλα για τυρί (από την 25η στην 15η θέση). Συνεπώς, μεταξύ των ετών 2008 και 2012 εξάγονται περισσότερο προϊόντα που βρίσκονται σε χαμηλότερη βαθμίδα στην ιεραρχία του περιεχομένου σε προστιθέμενη αξία (όπως είναι αγροτικά προϊόντα και πρώτες ύλες).

 

Διάγραμμα 2. Το Ελληνικό Παράδοξο


Πηγή: Bruegel (23/12/2013)

 

Οι ακαθάριστες εξαγωγές ενδέχεται να υπερεκτιμούν το βαθμό ανταγωνιστικότητας των οικονομιών καθώς αυτές εξαρτώνται άμεσα από τα ενδιάμεσα εισαγόμενα προϊόντα. Το εμπόριο ενδιάμεσων αγαθών αντιπροσωπεύει περίπου τα δύο τρίτα του διεθνούς εμπορίου. Το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι οι συμβατικές μετρήσεις των ακαθάριστων εμπορικών συναλλαγών λαμβάνουν υπόψη την ακαθάριστη αξία των προϊόντων σε συναλλαγή (added value chain), και όχι την καθαρή τους αξία, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε μια διαστρεβλωμένη εικόνα του παγκοσμίου εμπορίου. Αυτή η «διπλή καταμέτρηση» σημαίνει ότι οι συμβατικές μετρήσεις υπερεκτιμούν την εγχώρια προστιθέμενη αξία των εξαγωγών. Μέσω μιας ανάλυσης εισροών – εκροών για τις χώρες της G7 προκύπτει ότι η περιεκτικότητα των εξαγωγών σε εισαγωγές είναι 20%-30% και αυξάνεται διαχρονικά (Johnson and Noguera 2012). Η αντίστοιχη μέτρηση για χώρες που δίνουν μεγάλη έμφαση στις εμπορικές συναλλαγές (όπως η Κίνα) είναι της τάξης του 50% (Koopman et al. 2008). Ο κατακερματισμός της παραγωγής συνεπάγεται και τον κατακερματισμό της προστιθέμενης αξίας που δημιουργείται σε κάθε στάδιο (Διάγραμμα 3). Δηλαδή, μέρος του παραγόμενου προϊόντος δε συνεισφέρει στη διαμόρφωση του ΑΕΠ της χώρας. Η μετεγκατάσταση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων από τη μία χώρα στην άλλη επηρεάζει σε γενικές γραμμές τις μικρότερες οικονομίες  καθώς στην προσπάθειά τους να μειώσουν το κόστος, αναζητούν παραγωγικούς συντελεστές με χαμηλές σχετικές τιμές.

 

Διάγραμμα 3. Η σύνθεση της Προστιθέμενης Αξίας στη μεταποίηση (2011)


Πηγή: European Competitiveness Report (2013)

 

Όπως έχουμε επισημάνει σε παλαιότερο σημείωμα (βλ. Το Επίμονο Λάθος, ο Χρόνος και το Ηθικό Κύρος) η πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από τρία σημαντικά λάθη:

 

α) Τη σχέση μισθών και ανταγωνιστικότητας. Την πεποίθηση δηλαδή ότι εάν μειωθούν οι μισθοί θα βελτιωθεί άμεσα και δραστικά η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

 

β) Την πεποίθηση ότι ο χρόνος που απαιτείται για να επενεργήσει η αλληλουχία των προκαλούμενων γεγονότων είναι μηδενικός. Με άλλα λόγια την πεποίθηση ότι αρκεί π.χ. μια μείωση των μισθών για να λυθεί αυτομάτως (χωρίς χρονική υστέρηση) το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας. Το ίδιο λάθος κάνει και η αντίθετη πλευρά που πρεσβεύει π.χ. ότι εάν γυρίσουμε σε ένα εθνικό νόμισμα όλα θα λυθούν αυτόματα. Όμως είναι βέβαιο ότι αυτό συνεπάγεται μια πενταετία απίστευτης αναταραχής, απλώς και μόνο από το γεγονός της μεταβολής του νομίσματος ανεξαρτήτως εάν αυτό είναι θετικό ή όχι για την Ελληνική οικονομία.

 

γ) Την απώλεια ηθικού κύρους καθώς ουδέποτε υπήρξε ουσιαστική κοινωνική αποδοχή και συμμετοχή.

 

            Έτσι τελικά το Ελληνικό εξαγωγικό παράδοξο δεν είναι καθόλου παράδοξο. Τι περιμέναμε; Επειδή μειώσαμε το εργατικό κόστος μας, θα μετατρεπόταν αυτομάτως η οικονομία από οικονομία κατανάλωσης σε οικονομία επενδύσεων και εξαγωγών, χωρίς τη μεσολάβηση χρονικής υστέρησης; Οι επιχειρηματίες, μόνο με την παρακίνηση από τη μείωση του εργατικού κόστους θα οραματίζονταν τις νέες εξαγωγικές επιχειρηματικές ευκαιρίες, θα εύρισκαν τους πόρους να τις υλοποιήσουν και σήμερα θα απολαμβάναμε μια σημαντική ανάκαμψη; Στην πραγματικότητα, για να γίνουν όλα αυτά απαιτούνται χρόνια. Και επειδή απαιτούν πολύ χρόνο, αν μη τι άλλο, έχουν κίνδυνο μη υλοποίησης.

 

Παρόλα αυτά η εσωτερική υποτίμηση φαίνεται ότι είχε τουλάχιστον έναν μεγάλο ωφελημένο στην Ελληνική οικονομία: Τον τουριστικό τομέα ο οποίος με την υποστήριξη της γενικότερης γεωπολιτικής αστάθειας στην περιοχή ευνοήθηκε αρκετά.

Το Διάγραμμα 4 παρουσιάζει τις ταξιδιωτικές εισπράξεις και τον αριθμό των εισερχομένων τουριστών κατά την περίοδο Ιανουαρίου – Νοεμβρίου κάθε έτους.

 

Διάγραμμα 4. Ταξιδιωτικές εισπράξεις και εισερχόμενοι ταξιδιώτες (2011-2013)


Πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος - Εξελίξεις στο Ταξιδιωτικό Ισοζύγιο Πληρωμών – Νοέμβριος 2013 (28/1/2014)

 

Σημείωση: Τα στοιχεία για το κάθε έτος αφορούν στην περίοδο Ιανουαρίου-Νοεμβρίου.

 

Tην περίοδο Ιανουαρίου - Νοεμβρίου 2013 σημειώνεται αύξηση κατά 14,9% στις ταξιδιωτικές εισπράξεις και αύξηση κατά 15,3% της εισερχόμενης ταξιδιωτικής κίνησης, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012.

 

Υπό το φως των διαπιστώσεων αυτών βλέπει κανείς ότι η κοινωνικά εξαιρετικά επώδυνη εσωτερική υποτίμηση, στο βαθμό που είχε στόχο την αναδιοργάνωση της οικονομίας για τη δημιουργία ενός διατηρήσιμου αναπτυξιακού εξαγωγικού μοντέλου, δε φαίνεται (τουλάχιστον ακόμα) να επιβεβαιώνεται. Παρόλα αυτά σε επί μέρους τομείς όπως ο τουριστικός επισημαίνονται θετικές επιδράσεις που είναι ιδιαίτερα αισθητές.

 

 

Π.Ε. Πετράκης
Καθηγητής ΕΚΠΑ
Με τη συνεργασία του Π. Κωστή
In Deep Analysis

 

Πηγή

-

28/1/2014 20:23, Greek Post

 

ΣΧΕΔΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ Arosis: Παρουσία σε 16 χώρες για τα όσπρια Καστοριάς

Arosis:  Παρουσία σε 16 χώρες για τα όσπρια Καστοριάς

Του Κοσμά Ζακυνθινού
kzakinthinos@pegasus.gr

 

Διεθνή παρουσία σε 16 χώρες του εξωτερικού έχουν εξασφαλίσει τα ελληνικά προϊόντα Arosis, που παράγονται από τη βορειοελλαδίτικη «Φωτιάδης Τρ. - Φωτιάδου Ελ. Ο.Ε.», ενώ αυτή τη περίοδο, η διοίκηση της επιχείρησης βρίσκεται σε διερευνητικές επαφές για την περαιτέρω επέκταση του δικτύου της.

 

Η ιστορία της επιχείρησης ξεκινά το 1956. Ο παντοπώλης Θωμάς Στογιαννίδης με έδρα την Βασιλειάδα της Καστοριάς ξεκινά την προμήθεια και τοπική διακίνηση χύμα οσπρίων Καστοριάς - Πρεσπών. Σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα, το 1968 ο γαμπρός του, Γιάννης Φωτιάδης, πλαισιώνει την επιχείρηση και μαζί συσκευάζουν και λανσάρουν για πρώτη φορά στην ελληνική αγορά φασόλια και φακές Καστοριάς σε πακέτα των 500 γραμμαρίων. Ενώ, το 1996 την επιχείρηση αναλαμβάνει ο Τρύφωνας Φωτιάδης μαζί με τη μητέρα του Ελένη, διευρύνοντας την γκάμα παράγοντας βιολογικά φασόλια. Ταυτόχρονα, αποφασίζει να εκμεταλλευτεί τη φημισμένη ποιότητα των τοπικά παραγόμενων οσπρίων και να μπει δυναμικά στην ελληνική αγορά που αναζητά ελληνικά ποιοτικά γεωργικά προϊόντα.

 

Έτσι, το 1999 ξεκινάει το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού με νέα γραμμή παραγωγής, που θα αποτελέσει το θεμέλιο της σημερινής εξαγωγικής προσπάθειας που επιχειρεί η τρίτη γενιά της επιχείρησης. Έτσι, λίγους μήνες μετά κάνουν την είσοδό τους στην αγορά τα νέα προϊόντα της Άροσις, υπό το concept «Ελληνικά όσπρια με ονομασία προέλευσης», σε νέα πρωτοποριακή συσκευασία. Τα προϊόντα παράγονται στη μονάδα της επιχείρησης που εδρεύει στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις, στην Κολοκυνθού Καστοριάς, προμηθεύοντας διάφορα σημεία πώλησης στην Ελλάδα, μέσω ενός εκτεταμένου δικτύου σούπερ μάρκετ, όπως οι Α.Β. Βασιλόπουλος, Καρφούρ, Σκλαβενίτης, Βερόπουλος, Μασούτης, Μετρό, Makro, Θανόπουλος κ.ά. Στο εξωτερικό -μεταξύ άλλων- έχει ήδη παρουσία στις αγορές της Κύπρου, των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Γερμανίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Κίνας, της Νορβηγίας, του Καζακστάν, του Λουξεμβούργου, της Αυστρίας, της Ουκρανίας, της Βουλγαρίας, τη Σλοβενία και της Ολλανδίας, ενώ σε διερευνητικές επαφές βρίσκεται η διοίκηση για την περαιτέρω επέκταση του δικτύου της.

 

Στήριξη αγροτικής οικογένειας
«Το 2014, η Arosis λανσάρει μια νέα σειρά έτοιμων γευμάτων που βασίζονται στα Ελληνικά όσπρια με ονομασία προέλευσης και το παρθένο ελαιόλαδο. Η νέα σειρά "Γεύσεις της Μαμάς" ή "Greek Mama cooks best" για το εξωτερικό, εμπνέεται από ελληνικές παραδοσιακές συνταγές και δημιουργεί αυθεντικές γευστικές εμπειρίες με "μαμαδίστικη" γεύση» όπως επισημαίνει μιλώντας στην «ΗτΣ» o Τρύφων Φωτιάδης. Η επιχείρηση προμηθεύεται μόνο ελληνικά όσπρια, ρύζια, μανιτάρια, δημητριακά, κορυφαίας ποιότητας και καλλιεργητικών προδιαγραφών, ολοκληρωμένης διαχείρισης και βιολογικής γεωργίας, στηρίζοντας παράλληλα σε μόνιμη συνεργασία, 127 αγροτικές οικογένειες σε 8 νομούς της χώρας (Καστοριάς, Φλώρινας, Γρεβενών, Λάρισας, Θεσσαλονίκης, Σερρών, Κορινθίας, Κιλκίς).

 

Καινοτομίες
Η «Φωτιάδης Τρ. - Φωτιάδου Ελ. Ο.Ε.» ήταν η πρώτη επιχείρηση που λάνσαρε ελληνικά βιολογικά όσπρια το 1998, αναγράφοντας τον παραγωγό στη συσκευασία των 500 γραμμ., ενώ υπήρξε πρωτοπόρα στη καλλιέργεια Ολοκληρωμένης Διαχείρισης και η μοναδική μέχρι σήμερα που εφαρμόζει Οικολογική Απεντόμωση στα προϊόντα της.

 

Από το 1999 μέχρι σήμερα, οι επενδύσεις σε εξοπλισμό ξεπερνούν το 1,5 εκατ. ευρώ σε αξία, ενώ η υψηλή ποιότητα των προϊόντων της επιβραβεύθηκε πρόσφατα με την υψηλή βαθμολογία που έλαβε η εταιρεία, μετά από έλεγχο των προϊόντων της από τα σούπερ μάρκετ Aldi (μία από τις 5 μεγαλύτερες λιανεμπορικές επιχειρήσεις παγκοσμίως). Στο διάστημα των τελευταίων δέκα ετών (2001 - 2010) οι πωλήσεις της Arosis ξεπέρασαν τα 7,6 εκατ. ευρώ, ενώ συνολικά αγόρασε 3.453.064 κιλά ελληνικών οσπρίων και ρυζιών από 284 Έλληνες αγρότες οι οποίοι ξεκίνησαν να καλλιεργούν 5 με 10 στρέμματα ο καθένας και σήμερα οι περισσότεροι καλλιεργούν για την Arosis πάνω από 50 στρέμματα.

 

success story

  • Το 1956, ο παντοπώλης Θωμάς Στογιαννίδης, με έδρα τη Βασιλειάδα της Καστοριάς, ξεκινά την προμήθεια και τοπική διακίνηση χύμα οσπρίων.
  • Το 1996 την επιχείρηση αναλαμβάνει ο γιος του Γιάννη Φωτιάδη, Τρύφωνας, μαζί με τη μητέρα του και προχωρεί στην πρώτη παραγωγή βιολογικών φασολιών.
  • Το 1999 ξεκινάει πρόγραμμα εκσυγχρονισμού, με νέο τεχνολογικό εξοπλισμό και νέα γραμμή παραγωγής.
  • Το 2002 η Arosis «κατακτά» το Μανχάταν της Νέας Υόρκης, δίνοντας αίγλη και νέα ώθηση στις εξαγωγές της.
  • Το 2004, λανσάρει 3 νέες σειρές προϊόντων. Ρύζι Θεσσαλονίκης και Σερρών, άγρια μανιτάρια Πίνδου και Πλιγούρι Πίνδου.

 

Πηγή

-

Greek Post

Posted on November 18, 2013 - 04:32

 

back to [ Part 1 ]

 

Part 2

 

 

Η Βουλγαρία είναι μια χώρα μέσου εισοδήματος, με χαμηλή παραγωγικότητα (κακές υποδομές, ελλιπές κεφάλαιο κ.ά). Σχηματικά, η Βουλγαρία δεν είναι φτωχή επειδή έχει χαμηλούς μισθούς. Έχει χαμηλούς μισθούς επειδή ειναι φτωχή.

Η Ελλάδα από την άλλη πλευρά δεν είναι πλουσιότερη επειδή έχει υψηλότερους μισθούς. Έχει υψηλότερους μισθούς επειδή παράγει περισσότερο. Έχει υψηλότερη παραγωγικότητα. Το πρόβλημα είναι ότι οι μισθοί του 2007 δεν αντιστοιχούσαν στην παραγωγικότητά μας. Αυτό που βλέπουμε από τότε είναι, σε μεγάλο βαθμό, η αναγκαία επιστροφή των μισθών στο επίπεδο το οποίο αντέχει η οικονομία. Να το διευκρινίσουμε ξανά: οι μισθοί δεν μειώνονται για λόγους εθνικής περηφάνειας ή μιζέριας, για να «γίνουμε ανταγωνιστικοί» ή για να «γίνουμε Βουλγαρία». Οι μισθοί πέφτουν διότι -μαζί με τις τιμές- στην Ελλάδα του 2007 ήταν τεχνητά «φουσκωμένοι». Βρέθηκαν σε επίπεδα τα οποία η ελληνική οικονομία απλώς δεν μπορούσε να υποστηρίξει.

Η παράμετρος της αγοραστικής δύναμης; Μειωμένοι μισθοί δεν σημαίνουν και μειωμένη ζήτηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται;

Ναι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορεί να αυξάνει κανείς τους μισθούς όσο επιθυμεί, περιμένοντας ότι θα αυξάνεται αντίστοιχα και η ζήτηση.

Ας το δούμε διαφορετικά και πολύ απλά: το δημόσιο δεν έχει κεφάλαια για να αυξήσει τους μισθούς που πληρώνει. Χρεοκόπησε. Ακόμη και το τελευταίο παιδί σε αυτήν τη χώρα πρέπει να το καταλάβει. Ο δε ιδιωτικός τομέας βρίσκεται επίσης σε δεινή κατάσταση. Οι περισσότερες επιχειρήσεις όχι μόνο δεν μπορούν να χορηγήσουν αυξήσεις, αλλά είναι ζήτημα αν μπορούν να διατηρήσουν τους υπαλλήλους που έχουν σήμερα, με τους σημερινούς μισθούς.

Σίγουρα θα έχετε ακούσει το επιχείρημα: «πολλές επιχειρήσεις διαμηνύουν σήμερα ότι δεν είναι βιώσιμες, αφού όμως έχουν βάλει στην άκρη την υψηλή κερδοφορία των προηγούμενων ετών». Ποια είναι η γνώμη σας;

Καταρχάς, αμφιβάλλω οτι τα κέρδη ήταν τόσα, ώστε να υπερκαλύπτουν 5 χρόνια ζημιών λόγω κρίσης. Έπειτα, ένα παρόμοιο επιχείρημα δεν έχει και νόημα. Οι επιχειρήσεις δεν έχουν βασικό στόχο τη φιλανθρωπία. Έχουν μετόχους που θέλουν τα λεφτά τους να πιάνουν τόπο. Αν δεν έχει έσοδα η επιχείρηση, τα κεφάλαια αποσύρονται και κλείνουν. Αν η Apple σε 20 χρόνια δεν πουλάει ούτε ένα κινητό ή ηλεκτρονικό υπολογιστή, δεν θα συνεχίσει να λειτουργεί επειδή έβγαζε το 2013 κάποια δις κέρδος. Θα προσπαθήσει να ξαναβγεί στην κερδοφορία και αν δεν τα καταφέρει, θα κλείσει, όπως έχουν κλείσει τόσο πολλές εταιρείες στην ιστορία που κάποτε είχαν υπάρξει κερδοφόρες.

Θα πρέπει άραγε να υπάρχουν κάποιες δικλείδες ασφαλείας των εργαζομένων για λόγους κοινωνικής συνοχής; Υπό αυτήν την έννοια, δεν βοηθά να μην κινείται ο μίνιμουμ μισθός σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα;

Η κοινωνική συνοχή, με την έννοια της κοινωνικής ειρήνης, δεν είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να μας ενδιαφέρει περισσότερο από κάθε άλλον στόχο. Η κοινωνική δικαιοσύνη είναι σίγουρα σημαντικότερη από την κοινωνική συνοχή. Για λόγους λοιπόν δικαιοσύνης και μόνο, αν όχι και κοινής λογικής, υπάρχουν σίγουρα πολλές εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα που είναι εξαιρετικά άνισες και εκεί μια κρατική παρέμβαση μπορεί να βοηθήσει. Με την ανεργία στα ύψη και τις θέσεις εργασίας να σπανίζουν, κάποιοι εργοδότες μπορεί να κακομεταχειρίζονται τους εργαζομένους.

Θα ήταν κανείς πολύ φανατικός αν υποστήριζε ότι πρέπει αύριο να καταργηθεί κάθε πολιτική «προστασίας» της εργασίας. Το ερώτημα όμως είναι ποιες πολιτικές πραγματικά προστατεύουν τους πολίτες, είτε αυτοί εργάζονται είτε αναζητούν εργασία.

Το να θέτουμε κάποιο κατώτατο όριο στους μισθούς, ας πούμε 100 ευρώ, μπορεί να βοηθά τον εργαζόμενο να έχει υψηλότερη διαπραγματευτική ισχύ και να πετυχαίνει έναν ικανοποιητικότερο μισθό. Μπορεί θεωρητικά ένα τέτοιο μέτρο, υπό προϋποθέσεις, να ενισχύει την αγοραστική δύναμη των χαμηλόμισθων και κατ’ επέκταση την κατανάλωση, ώστε να αυξηθεί σημαντικά το ΑΕΠ και τελικά η συνολική απασχόληση να ενισχυθεί αντί να μειωθεί. Είναι όμως το ίδιο σαφές ότι αν θεσπίζαμε κατώτατους μισθούς στα 45.000 ευρώ, η ανεργία θα έφτανε στο 99%. Δεν μπορώ να φανταστώ ποιος θα ήταν χαρούμενος με αυτήν την προοπτική.

Στη σημερινή Ελλάδα, το ύψος της ανεργίας πιθανότατα δηλώνει ότι οι «κατώτατοι» μισθοί δεν βοηθούν πια αυτούς που υποτίθεται ότι θέλουμε να βοηθήσουμε, αλλά αντίθετα τους ζημιώνουν, καθώς τους σπρώχνουν είτε στην ανεργία, είτε στη μαύρη εργασία.

 

 

BAΣΙΛΗΣ ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ - vkost@naftemporiki.gr 

Pages: 1 2 »