GR

BLOGS - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΛΩΝ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΤΙΚΕΤΑ: "ελληνική γλώσσα"

-

March 12, 2014 - Greek Post

 

Credit photo

 

Ο φιλόλογος Χρήστος Παλασκώνης ταξιδεύει κάθε εβδομάδα στη Ρώμη για να διδάξει την ελληνική γλώσσα σε 85 φοιτητές από όλο τον κόσμο. Τα μαθήματα γίνονται στο Ανατολικό Ποντιφικό Ινστιτούτο της Ρώμης κάθε Δευτέρα απόγευμα και το ενδιαφέρον είναι μεγάλο.

 

Η προσπάθεια διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού εκτός Ελλάδος, ξεκίνησε από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδας σε συνεργασία με την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.

 

Παράλληλα, κάθε χρόνο 25 φοιτητές έρχονται στην Ελλάδα με υποτροφία και φιλοξενούνται στο Θεολογικό Οικοτροφείο της Αποστολικής Διακονίας. Στο πλαίσιο της διαμονής τους στη χώρα μας διδάσκονται την ελληνική γλώσσα, επισκέπτονται μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους.

 

Σε συνεργασία με το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας στη Θεσσαλονίκη, γίνονται πιστοποιήσεις ελληνικής γλώσσας, ενώ στα τέλη Μαΐου θα πραγματοποιηθούν εξετάσεις πιστοποίησης και στη Ρώμη.

 

Η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε το 2012 με πρωτοβουλία της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδας σε συνεργασία με τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, τον επίσημο εκδοτικό και Ιεραποστολικό Οργανισμό της Εκκλησίας της Ελλάδος, και του Γενικού Διευθυντή της, επισκόπου Φαναρίου κ. κ. Αγαθαγγέλου.

 

Σημαντικός αρωγός αυτής της προσπάθειας είναι το «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος», καλύπτοντας μεγάλο μέρος των εξόδων.

 

Πηγή

-

March 11, 2014 - Greek Post

 

Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα


Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς
θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα
ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει.
Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα
στοὺς γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς
μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδὴ
δὲν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε
μεταξύ τους μὲ μουσική.


(Νικηφόρος Βρεττάκος)

-

Greek post

Posted on January 04 2013

 

 

Όταν ήμουν μαθήτρια Γυμνασίου, η μητέρα μου μου έδωσε να διαβάσω Θουκυδίδη.

Ήταν η πρώτη αρχαία ελληνική αγάπη μου, αλλά αργότερα αγάπησα πιο πολύ τον Όμηρο.

Όλη μου τη ζωή αντλούσα ευτυχία στην αδιάκοπη επαφή με τα έργα της αρχαίας Ελλάδας…

 

Ο ελληνικός πολιτισμός έχει κάτι το εξαιρετικό: τη δύναμη της επικοινωνίας!

Αυτή είναι η πραγματικά εξαιρετική, η μοναδική συμβολή της Ελλάδος στους άλλους πολιτισμούς που έμαθαν από τον ελληνικό πολιτισμό τον τρόπο να εξηγούν και να συγκρίνουν, δηλαδή να επικοινωνούν μεταξύ τους!

 

Δεν είναι τυχαίο επίσης το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε αυτήν την τεράστια διάδοση σε όλον τον κόσμο.

 

Αυτό οφείλεται στο ότι η ελληνική γλώσσα είναι ένα εργαλείο με το οποίο εύκολα μπορεί κανείς να εξοικειωθεί και να ανοίξει τη σκέψη του.

 

Σας το λέω χωρίς επιφύλαξη: Όλος ο κόσμος θα πρέπει να μάθει ελληνικά, γιατί η ελληνική γλώσσα μας βοηθάει πρώτα απ’ όλα να καταλάβουμε τη δική μας γλώσσα.

Έχει μια τέτοια λιτότητα η ελληνική γλώσσα που μπορεί να πει κανείς ότι χρησιμοποιήθηκε για μεγάλες ανακαλύψεις!

 

Παίρνω πολλές επιστολές κάθε μέρα και από νέους και από ηλικιωμένους ανθρώπους που εξυμνούν την ελληνική γλώσσα εξηγώντας μου πώς μπορεί να επιτύχει κανείς στη ζωή του και στο επάγγελμά του χρησιμοποιώντας τα …ελληνικά.

 

Greek Post

Posted on October 7, 2013 - 07:12

 

Πηγή : [ kathimerini.gr, άρθρο ]

 

Η Ευρώπη χρειάζεται τα αρχαία ελληνικά

 

Του [ Φρανκ Ενγκελ* ]

 

Εχει λοιπόν ανοίξει τώρα μια συζήτηση γύρω από την αφαίρεση των αρχαίων ελληνικών από τη διδακτέα ύλη των ελληνικών σχολείων. Φιλόλογοι σε όλη την Ευρώπη δίνουν αγώνα για να διατηρήσουν ζωντανή τη διδασκαλία των δύο σπουδαίων κλασικών γλωσσών, της ελληνικής και της λατινικής. Παλεύουν σε αντίξοες συνθήκες. Πώς να αντιταχθούν στην επέλαση των «μοντέρνων» στοιχείων της σχολικής διδασκαλίας και σε μια στρατιά αδαών που κηρύσσουν ότι οι γλώσσες, για να έχουν σήμερα συνάφεια με τη διδακτέα ύλη, πρέπει να εξασκούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

 

Πώς να σταθούν απέναντι σε αυτό τον χείμαρρο αντιξοοτήτων, αν η ίδια η Ελλάδα εγκαταλείψει τη γλώσσα που αποτελεί το θεμέλιο του επιστημονικού, νομικού και καλλιτεχνικού λόγου, τον οποίο είμαστε σήμερα σε θέση να αρθρώσουμε;

 

Ηθελα να μάθω αρχαία ελληνικά. Στο σχολείο μου, ωστόσο, μου είπαν ευγενικά ότι εκεί τα αρχαία ελληνικά είχαν πεθάνει και θα έπρεπε να πάω αλλού για να τα μάθω – αν επέμενα πραγματικά.

 

Δεν θα προτιμούσα να μάθω μια άλλη ζωντανή γλώσσα αντ’ αυτού; Η απάντησή μου ήταν πώς όχι, προτιμούσα αυτό τον νεκρό πυρσό πολιτισμού και ανθρωπισμού, αλλά δεν είχα επιλογή.

 

Οπότε επέλεξα κάτι ζωντανό, το οποίο ήταν διαθέσιμο, αλλά πάντοτε μου έλειπαν τα αρχαία ελληνικά.

 

Με ενοχλούσε το γεγονός ότι ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Δημόκριτος, ο Σοφοκλής και όλοι οι άλλοι δεν θα ήταν «άμεσα» προσβάσιμοι σε εμένα. Υστερα από χρόνια, άρχισα να μαθαίνω νέα ελληνικά. Μια γλώσσα στην οποία δεν μπορεί κανείς να έχει δομημένη πρόσβαση χωρίς αναφορά, συνεχή αναφορά, στην αρχαία γλώσσα των Ελλήνων. Τα ελληνικά πήραν τους κανόνες τους, απέκτησαν τη μορφή τους, σχεδίασαν τους ήχους τους, τα γράμματα και τα νοήματά τους, χιλιάδες χρόνια πριν.

 

Τα ελληνικά, αν και διαφοροποιημένα, παραμένουν μια ενιαία γλώσσα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα· έχουν μια γλωσσολογική συνέχεια για πάνω από 3.000 χρόνια. Κανένας λογικός διαμορφωτής πολιτικής δεν θα ήθελε να διαγράψει αυτή την πραγματικότητα από το ελληνικό σχολικό πρόγραμμα.

 

Οποιος επιδιώκει να αποκτήσει επαρκή γνώση της γλώσσας του Καβάφη, έχει ανάγκη να καταλάβει τη δομή της γλώσσας του Ομήρου. Αυτός που αναζητά να αντιληφθεί τη γλώσσα του Καζαντζάκη πρέπει να βασιστεί στη λογική του Περικλή.

 

Ισως αυτό είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό από έναν φυσικό ομιλητή των νέων ελληνικών. Αλλά επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω: όλοι οι άλλοι που θέλουν κατανοήσουν και να μάθουν να χειρίζονται τα νέα ελληνικά, θα επωφεληθούν πολύ από τα ελληνικά του παρελθόντος.

 

Μαθηματικά, φιλοσοφία, πολιτική και τέχνες ριζώθηκαν πρώτα στην αρχαία Ελλάδα. Οι ιδρυτές του σύγχρονου ελληνικού κράτους πήραν ώθηση για τον αγώνα τους την ικανότητά τους να παραθέτουν αποσπάσματα από το πρωτότυπο από την «Οδύσσεια», την «Πολιτεία» και τον «Φιλοκτήτη». Ηταν η γλώσσα στην οποία δόθηκε νόημα στην ύπαρξή μας.

 

Τα αρχαία ελληνικά είναι μια γλώσσα μέσω της οποίας η Ελλάδα συνεχίζει να εμπνέει την Ευρώπη και τον κόσμο. Αυτοί που θέλουν να στερήσουν από τους μαθητές των ελληνικών σχολείων αυτή την κληρονομιά και αυτές τις προοπτικές θα απέκοπταν την Ελλάδα από τις ρίζες της. Καμία συζήτηση στο Facebook σε Greeklish δεν θα μπορούσε να αναπληρώσει μια τέτοια απώλεια.

 

Οι Ελληνες μαθητές πρέπει να συνεχίσουν να διδάσκονται την αρχαία ελληνική. Θα έμοιαζε σουρεαλιστικό αν οι Ελληνες μαθητές στη χώρα από την οποία προήλθε η γλώσσα θα έπρεπε να έχουν την ίδια τύχη με εμένα – να τους στερηθεί η πρόσβαση σε αυτό που κατ’ αρχάς έκανε τον λαό τους σπουδαίο.

 

Η αρχαία ελληνική γλώσσα δεν θα πρέπει να γίνει όμηρος μιας στείρας πολιτικής συζήτησης πάνω στο κράτος, στη θρησκεία και στην πολιτιστική κληρονομιά.

 

Αν πρέπει υψηλόβαθμα (και αμφιλεγόμενα) πρόσωπα της Ορθόδοξης Εκκλησίας να στρέφονται κατά αριστερών βουλευτών, ας συγκρουστούν για πολιτικά ζητήματα. Οχι για μια γλώσσα που έχει υπάρξει εκπαιδευτικό πλεονέκτημα για αιώνες.

 

* Ο κ. Φρανκ Ενγκελ είναι ευρωβουλευτής, μέλος του Χριστιανικού Κοινωνικού Λαϊκού Κόμματος (CSV), επικεφαλής της ομάδας ευρωβουλευτών του Λαϊκού Κόμματος του Λουξεμβούργου.

 

Διαβάστε επίσης :

     [ You speak greek, you just don't know it ]

 

Greek post

Posted on O c t o b e r   02 2013

 

 

Απόσπασμα από την ομιλία του Οδυσσέα Ελύτη στην τελετή απονομής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας τον Νοέμβριο του 1979:


«Είναι, το ξέρω, άτοπο ν' αναφέρεται κανείς σε προσωπικές περιπτώσεις. Και ακόμη πιο άτοπο να επαινά το σπίτι του. Είναι όμως κάποτε απαραίτητο, στο βαθμό που αυτά βοηθούν να δούμε πιο καθαρά μιαν ορισμένη κατάσταση πραγμάτων. Και είναι σήμερα η περίπτωση.


Μου εδόθηκε, αγαπητοί φίλοι, να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνον από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ' όλ' αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμιση χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ' ελάχιστες διαφορές.



Η παράλογη αυτή, φαινομενικά, διάσταση αντιστοιχεί και στην υλικο-πνευματική οντότητα της χώρας μου. Που είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου. Και το αναφέρω όχι διόλου για να υπερηφανευθώ αλλά για να δείξω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής όταν χρησιμοποιεί για τα πιο αγαπημένα πράγματα τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν μία Σαπφώ ή ένας Πίνδαρος π.χ. - χωρίς ωστόσο να έχει το αντίκρυσμα που είχαν εκείνοι επάνω στην έκταση της πολιτισμένης τότε ανθρωπότητας.


Εάν η γλώσσα αποτελούσε απλώς ένα μέσον επικοινωνίας, πρόβλημα δεν θα υπήρχε. Συμβαίνει όμως ν' αποτελεί και εργαλείο μαγείας και φορέα ηθικών αξιών.


Προσκτάται η γλώσσα στο μάκρος των αιώνων ένα ορισμένο ήθος. Και το ήθος αυτό γεννά υποχρεώσεις. Χωρίς να λησμονεί κανείς ότι στο μάκρος 25 αιώνων δεν υπήρξε ούτε ένας, επαναλαμβάνω ούτε ένας, που να μην γράφτηκε ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Να τι είναι το μεγάλο βάρος παράδοσης που το όργανο αυτό σηκώνει. Το παρουσιάζει ανάγλυφα η νέα ελληνική ποίηση».

 

Πηγή: greekamericannewsagency.com

 

Greek Post

Posted on September 22, 2013 - 09:47

 

 

Συνηθισμένες λέξεις που τις λέμε λάθος στην καθομιλουμένη!   Άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, κάποιες λέξεις τις λέμε λάθος στη φωνητική τους απόδοση. Ένα άρθρο που σκοπό έχει να μας δώσει μία λίστα από αρκετά συνηθισμένες τέτοιες λέξεις και να τις διορθώσει.

 

Συνηθισμένα λάθη στη φωνητική απόδοση ουσιαστικών

αγορανομία και όχι αγορονομία + αγοραφοβία

αγοραπωλησία και όχι αγοροπωλησία

αεριωθούμενο και όχι αερωθούμενο

αθλητίατρος και όχι αθλίατρος

ακατονόμαστος και όχι ακατανόμαστος

αμάλγαμα και όχι αμάγαλμα

άναρθρος και όχι άναρθος

ανδριάντας και όχι αδριάντας

ανενημέρωτος κι όχι ανημέρωτος

ανεξεταστέος και όχι αναξεταστέος

απογοήτευση και όχι απαγοήτευση

αποδιοπομπαίος και όχι αποδιοπομπιαίος

απαθανατίζω και όχι αποθανατίζω

το απολωλός και όχι το απολωλόν

άρδευση και όχι άρδρευση

αρεοπαγίτης και όχι αεροπαγίτης

αρχαιρεσίες και όχι αρχιερεσίες

αφλογιστία και όχι αφλογισία

αυτοκινητικό δυστύχημα και όχι αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Αλλά αυτοκινητιστικοί αγώνες.  

γενεαλογικός και όχι γενεολογικός

γενετικό και όχι γεννητικό  

δεισιδαιμονία και όχι δεισδαιμονία

διαπρύσιος και όχι διαπύρσιος

διελκυστίνδα και όχι διελκυνστίδα  

εμβάθυνση και όχι εμβάνθυνση

ενάλιος και όχι ενιάλιος

επίμονος και ποτέ επίμων (αλλά πείσμων)

ευρεία χρήση και όχι ευρέα χρήση

επιτίθεμαι / επιτίθενται και όχι επιτίθομαι / επιτίθονται  

ινστιτούτο και όχι ινσντιντούτο  

Καραϊβική και όχι Καραβαϊκή

καταχώριση (σε φακέλους) και όχι καταχώρηση

κοινοτοπία, κοινότοπος και όχι κοινοτυπία, κοινότυπος

κομπλιμέντο και όχι κοπλιμέντο  

λιποβαρής και όχι ελλιποβαρής  

μεγέθυνση, μεγεθυσμένος αλλά και μεγεθυμένος και όχι μεγένθυνση, μεγενθυμένος

μεσοτοιχία και όχι μισοτοιχία  

Νηρηίδες και όχι Νηιρίδες  

Οκτώβριος και όχι Οκτώμβριος

ορεσίβιος και όχι ορεισίβιος  

παρονομαστής και όχι παρανομαστής

παλιρροϊκός και όχι παλοιρριακός

πελιδνός και όχι πλεδινός ή πελινδός

περιβαλλοντολόγος και όχι περιβαλλοντόγος

η περίπολος και όχι το περίπολο

πετρελαϊκός και όχι πετραλαιικός ή πετραλαϊκός

πετρελαιοειδή και όχι πετραλαοειδή

πηχυαίος και όχι πηχαίος

πνευμονολόγος και όχι πνευμονιολόγος

πολιομυελίτιδα και όχι πολιμελίτιδα

προγεννητικός και όχι προγενετικός

προπετής και όχι προπέτης

η προβλήτα και όχι (το αρχ.) ο προβλήτας  

συμπαρομαρτούντα και όχι συμπαρομαρτυρούντα

συνονθύλευμα και όχι συνοθύλευμα

συνδαιτυμόνας και όχι συνεδαιτημόνας

ο σωλήνας και όχι η σωλήνα  

υπερωκεάνιο και όχι υπερωκειάνιο

υποβολιμαίος και όχι υποβολιμιαίος

υποθηκοφυλακείο κι όχι υποθηκοφυλάκιο  

χλοοτάπητας και όχι χλωροτάπητας κλπ

χρειώδη (τα) και όχι τα χρεώδη

χρυσοποίκιλτος και όχι χρυσοποικίλητος  

η ψήφος και όχι ο ψήφος  

 

Συνηθισμένα λάθη στη φωνητική απόδοση ή στη γραμματική ρημάτων  

ανεξαρτητοποιούμαι και όχι ανεξαρτοποιούμαι

αντεπεξέρχομαι και όχι ανταπεξέρχομαι

αντικαθίστανται και όχι αντικαθιστώνται

έχω απαυδήσει και όχι έχω απηυδήσει,

αλλά: απηυδισμένος απογοητεύω και όχι απαγοητεύω  

αποκαθίστανται και όχι αποκαθιστώνται

αποκτώνται και όχι αποκτούνται

απεμπολώ και όχι απεμπολίζω

απαθανατίζω και όχι: αποθανατίζω

απαντά (π.χ. σε κείμενο) και όχι απαντάται  

απολαύει της εμπιστοσύνης και όχι απολαμβάνει

αποτάθηκα, θα αποταθώ και όχι αποτάνθηκα, θα αποτανθώ

αποτίνω (φόρο τιμής) και όχι αποτίω.

ασχολούμαστε, ασχολούμασταν και όχι: ασχολιόμαστε

αποσιωπώμενος και όχι αποσιωπούμενος  

αποκατεστάθη και όχι απεκατεστάθη

διαλευκαίνω και όχι διαλευκάνω (αλλά θα διαλευκάνω)

διανοήθηκαν η διενοήθησαν και όχι διανοήθησαν

διατίθενται και όχι διατίθονται διηθώ και όχι διηθίζω  

εισέπραξα και όχι είσπραξα

εκτίνω ποινή και όχι εκτίω

ελλοχεύω και όχι ελογχεύω

εξεπλάγην και όχι εκπλάγηκα

εξέφρασα και όχι έκφρασα  

εξοκέλλω και όχι εξοκείλλω

θα επιστήσω και όχι θα εφιστήσω

επλήγη (προτιμότερο από το: πλήχτηκε)

καταπατούνται και όχι καταπατώνται

καταχωρίζω (σε φακέλους), καταχώρισα και όχι καταχωρώ, καταχώρησα  

κατονομάζω και όχι κατανομάζω

μεγεθύνω και όχι μεγενθύνω

παρεισφρέω, παρεισέφρησα και όχι παρεισφρύω, παρεισέφρυσα

παρεξηγώ και όχι παραξηγώ

περιθάλπω και όχι περιθάλπτω  

προοιωνίζομαι (π.χ. …την καταστροφή) και όχι προιωνίζω

συνέθεσα και όχι σύνθεσα

συνελήφθη και όχι συλλήφθηκε

στενοχωρώ και όχι στεναχωρώ

τέξεται και όχι τεύξεται  

τίθενται και όχι τίθονται

υποθάλπω και όχι υποθάλπτω χαράχτηκε και όχι χαράκτηκε (αλλά, χαρακτήρας)

 

Συνηθισμένα λάθη που είναι τόσο διαδεδομένα, τα έχουμε πια συνηθίσει και κατάντησαν να θεωρούνται σωστά.  Κοινοτυπία. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το σωστό είναι κοινοτοπία. Το "κοινοτυπία" είναι όμως πιο ωραία λέξη και χρησιμοποιείται περισσότερο.  

Καταχωρώ-καταχώρηση. Το σωστό είναι καταχωρίζω-καταχώριση. Παρ' όλα αυτά η εσφαλμένη εκδοχή είναι πολύ πιο διαδεδομένη.  

 

Αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Το σωστό είναι αυτοκινητικό δυστύχημα αλλά το "αυτοκινητιστικό δυστύχημα" είναι πολύ συνηθισμένο και δεν ενοχλεί.   Κάθησα-καθήστε. Όλες οι πηγές συμφωνούν ότι το σωστό είναι κάθισα-καθίστε, κάτι που φαίνεται όμως να είναι αποτέλεσμα κοινής συμφωνίας παρά επιστημονικής εξήγησης, δεδομένου ότι το "κάθισα" προέρχεται από το "καθίζω".  

 

Νεώτερος. Το σωστό είναι νεότερος, μιάς και όλα τα παραθετικά επιθέτων στη δημοτική (που δεν προέρχονται από "άνω" ή "κάτω") έχουν κατάληξη μόνο σε -ότερος, -ότατος. Η συγκεκριμένη λέξη όμως αντιστέκεται σθεναρά.   Φρέσκιες, γλυκιές. Το σωστό είναι φρέσκες, γλυκές αλλά η διαφορά είναι δυσδιάκριτη φωνητικά και τείνει να γίνει και ορθογραφικά.  

 

Ο πάτερ. Το "πάτερ", ως γνωστόν, είναι η κλητική του "πατήρ", αλλά η χρήση του σε άλλες πτώσεις πλην της κλητικής (όπως: "ήρθε ο πάτερ Βασίλειος", "είδαμε τον πάτερ Αθανάσιο") δεν είναι λανθασμένη! Η περίπτωση αυτή διαφέρει από τις υπόλοιπες αυτής της ομάδας ως προς το γεγονός ότι επισήμως δεν πρόκειται για λάθος. Απλώς φαίνεται λάθος. Το "πάτερ" είναι πλέον πλήρως αποδεκτό προτακτικό (όπως το "κυρ"). Το "ο πάτερ Δημήτριος" (όπως το: "ο κυρ Δημήτρης") δεν είναι λάθος. Το λάθος είναι να υποδεικνύεται ως λάθος.

 

Πηγή : [ thessalonikiartsandculture.gr/ ]

Pages: 1 2 »