GR

BLOGS - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΛΩΝ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΤΙΚΕΤΑ: "ανάγκες"



Οι άνθρωποι δεν αγοράζουν μόνο με γνώμονα τη λογική ή την ενημέρωση, αλλά κυρίως με το συναίσθημα. Όταν λοιπόν μένουν μόνοι τους και σκέφτονται τι θα κάνουν, αυτό που κυρίως τους έχει μείνει στο μυαλό είναι το πως ένοιωσαν μαζί σας και απέναντι σε αυτά που τους είπατε.


Το καλύτερο προϊόν του κόσμου, η καλύτερη συμφωνία που υπάρχει, αν δεν πλαισιώνεται ως ένα βαθμό και από μια ανθρώπινη σχέση, δεν προχωρά.


Πρέπει να καταλάβουμε και να εξυπηρετήσουμε τις ανάγκες που έχουν οι πελάτες μας.


Το βασικότερο, οι πελάτες πρέπει αυτό να το γνωρίζουν. Πρέπει να αισθάνονται ότι είμαστε εκεί για να τους βοηθήσουμε να οργανώσουν την εργασία τους καλύτερα. Τότε και μόνο τότε, όταν διακρίνουν σε σας γνήσιο ενδιαφέρον, τότε κλείνουν και οι συμφωνίες. Αλλιώς, σας λένε δικαιολογίες και σας φέρνουν ένα σωρό εμπόδια.


Δεν μπορείς να πουλήσεις οτιδήποτε σε οποιονδήποτε. Αντίθετα, μπορείς να πουλήσεις στον κόσμο αυτά που έχει ανάγκη. Προϊόντα και υπηρεσίες που θα τον φέρουν πιο κοντά στις πιο σημαντικές του επιδιώξεις.


Και τότε, έχεις εφαρμόσει την πιο κερδοφόρα στρατηγική απ’όλες.


softexperia.com



1.3.2016, Υγεία

Ποια είναι τα κρυφά μηνύματα που στέλνει η ψυχή στο σώμα




Τι γίνονται τα συναισθήματα που καταπνίγουμε; Πού πηγαίνουν οι ανάγκες μας που καταπιέζουμε; Τι συμβαίνει στα θέλω μας που δεν τολμάμε να εκφράσουμε; Η απάντηση είναι κοινή: βυθίζονται στις αποθήκες του ψυχισμού μας

Όταν αυτές οι αποθήκες γεμίσουν ασφυκτικά τότε τα καταπιεσμένα συναισθήματα, ανάγκες και επιθυμίες μας σπάνε τις πόρτες αυτών των αποθηκών και ξεχύνονται είτε στην ψυχολογική μας κατάσταση είτε στο σώμα μας περιέχοντας ένα κρυφό μήνυμα.

Θυμάστε τότε που σας είχαν πιάσει νευρικά γέλια και που με κόπο καταφέρατε να τα καταπνίξετε πριν σας αντιληφθεί εκείνος που δεν έπρεπε; Μπορείτε να ανακαλέσετε στη μνήμη σας τις φορές που είχατε κατακλυστεί από πανικό και που μόλις μπορέσατε να κρατήσετε την ψυχραιμία σας και να συγκρατήσετε τις κραυγές σας; Κι εκείνες τις στιγμές που το κλάμα σας ανέβηκε σαν κόμπος στο λαιμό αλλά καταφέρατε να καταπιείτε τα δάκρυά σας ή τις διαμαρτυρίες σας; ... ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

-

10/1/2014 15:30, Greek Post

 

O καθηγητής Γραμματικάκης φωνάζει: Συλλάβετέ με, είμαι υποψήφιος τρομοκράτης...

 

«Είμαι ένας υποψήφιος τρομοκράτης. Δεν ξέρω από όπλα. Η ανάγκη μόνον με οδηγεί: Να δω πάλι λίγα χαμόγελα στους δρόμους, να αισθανθώ την ελπίδα να κυκλοφορεί», γράφει ο καθηγητής Γιώργος Γραμματικάκης, στο protagon.gr και επιτίθεται σε νυν και πρώην πρωθυπουργούς για την οικονομική κρίση.

 

Γράφει ο κ. Γραμματικάκης:

 

Σας παρακαλώ, συλλάβετέ με. Είμαι ένας υποψήφιος τρομοκράτης. Πριν λοιπόν οδηγηθώ στις πράξεις, που έχω με επιμέλεια σχεδιάσει, κάνω μια τελευταία έκκληση προς όλους: Δεν χρειάζονται πια δισταγμοί, σας παρακαλώ συλλάβετέ με.

 

Είναι αλήθεια, ότι αυτήν την πορεία ή την κατάληξή της δεν τη φανταζόμουν. Δεν ήταν στις προθέσεις μου. Όταν ακούστηκαν για πρώτη φορά οι λέξεις «κρίση», «δημοσιονομική προσαρμογή», «ελλείμματα», τα πολιτικά κόμματα της χώρας άρχισαν όπως πάντα να αλληλοκατηγορούνται. Δεν φαινόταν όμως να ανησυχεί κανένας. Τη μέρα μάλιστα που ο τότε πρωθυπουργός -μου διαφεύγει προς ώρας το όνομά του- ανακοίνωσε ότι η χώρα «προσφεύγει» στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, θεώρησα ότι μπορεί να ήταν και προς το καλό μας. Το περιβάλλον άλλωστε του διαγγέλματος, αυτό υπονοούσε:

 

Ένα παραδείσιο και μοναχικό ελληνικό νησί, το Καστελλόριζο, αλλά και το αυτάρεσκο ύφος του τότε πρωθυπουργού μας -ξεχνώ τώρα το όνομά του- έπειθαν ότι μια παροδική δυσκολία ήταν όλα, και ότι γρήγορα θα επανερχόταν η εποχή της αμεριμνησίας.

 

Πόσο λάθος κάναμε, εγώ και οι συνταξιδιώτες μου. Καθώς το πλοίο όδευε προς το Καστελλόριζο, οι κλυδωνισμοί του ολοένα πλήθαιναν, και νερά έμπαιναν ήδη στα αμπάρια και τους διαδρόμους. Το χειρότερο όμως ήταν ότι ο καπετάνιος έμοιαζε να βρίσκεται σε ταραχή και σύγχυση, και δεν έπαυε να υπόσχεται ότι φτάνομε στο Καστελλόριζο· ενώ από δίπλα η αδράνεια των αξιωματικών και του πληρώματος μεγάλωνε την απειλή από τα κύματα. Έτσι ο πανικός οδήγησε κάποια στιγμή στην αλλαγή του καπετάνιου, και άλλα πληρώματα ανέλαβαν τη σωτηρία του σκάφους. Οι κλυδωνισμοί όμως συνεχίστηκαν, και τα νερά εξακολουθούσαν να εισέρχονται ορμητικά. Η φήμη, ότι δεν θα φτάναμε ποτέ στο Καστελλόριζο, άρχισε να γίνεται πια βεβαιότητα.

 

Πράγματι: Δεν φτάσαμε ποτέ στο Καστελλόριζο. Αντίθετα, μια λαίλαπα χωρίς προηγούμενο έχει σαρώσει τώρα την πατρίδα και τη μοίρα των Ελλήνων. Όχι ότι δεν φταίξαμε, κι ούτε νοσταλγούμε ένα παρελθόν διάτρητο. Δεν ήσαν όμως λίγα και τα επιτεύγματά μας. Άλλη λοιπόν έπρεπε να είναι η Εντολή, και άλλες οι διαδικασίες για να βαδίσει πιο σωστά η χώρα. Τώρα, η φτώχεια και η βαριά σκιά της ανεργίας θερίζουν την καθημερινότητά μας· και από δίπλα τα χιλιάδες κλειστά μαγαζιά, οι χιλιάδες κλειστές ψυχές, οι διαψεύσεις μιας ζωής. Κι ενώ στην ευρωπαϊκή ιδέα είχαμε τα θάρρη μας, για να υπάρξει κάποιο ξέφωτο, εκεί κυριάρχησαν η στυγνή λογική των αριθμών και τα χρονοδιαγράμματα. Καθώς μάλιστα χρειάσθηκε να συμπλεύσουν με το πολιτικό μας σύστημα, που σε κάθε κρίσιμο βήμα έδειχνε την ανεπάρκεια και την κομματική του ιδιοτέλεια, πολλά ήσαν τα δεινά και λίγη η πρόοδος που έζησε η αρχαία μας χώρα. Δεν αξίζει να συνεχίσω: Τώρα και χρόνια βιώνομε ένα θέατρο του παραλόγου, και ο εκφυλισμός των λέξεων και των εννοιών δεν έχει τέλος.

 

Έτσι λοιπόν, από συνεπής και δημοκρατικός πολίτης, και άνθρωπος -όπως με αποκαλούσαν- των γραμμάτων και των τεχνών, εξελίχθηκα με τον καιρό σε υποψήφιο τρομοκράτη. Λίγο πια με απασχολεί εκείνος ο θίασος, που χρόνια τώρα κατέχει ή ονειρεύεται εξουσίες. Η έγνοια του είναι να διαπληκτίζεται στις τηλεοπτικές οθόνες· και ενώ έπρεπε να επιδιώκει κάποια ενότητα, γιατί πολλοί είναι οι κίνδυνοι που απειλούν τη χώρα, αναλίσκεται σε λόγους διχόνοιας και φανατισμού. Έτσι στρώθηκε ο δρόμος σε δυνάμεις βίαιες και μισαλλόδοξες, που αποτελούν μια μόνιμη απειλή. Όχι, δεν έχω πια ελπίδες, ο δρόμος που επέλεξα εγώ είναι δύσκολος αλλά σωστός.

 

Γι' αυτό και κάνω αυτήν την έκκληση: Σας παρακαλώ, συλλάβετέ με. Όπως δήλωσα ήδη, είμαι ένας υποψήφιος τρομοκράτης. Δεν έχω μάθει ωστόσο να εκδικούμαι, ούτε γνωρίζω από όπλα και εκρηκτικά. Η ανάγκη μόνον με οδηγεί: Να δω πάλι λίγα χαμόγελα στους δρόμους, να αισθανθώ την ελπίδα να κυκλοφορεί. Με συνοδεύει πάντα η σκέψη εκείνων, που μέσα στη θύελλα άπλωσαν το χέρι τους στους άλλους· και αντλώ το θάρρος μου από όσους κράτησαν -στην παιδεία, την τέχνη, τη ζωή- τις ανάσες της ευθύνης και του ήθους.

 

Κατάρτισα λοιπόν με επιμέλεια τους στόχους μου, χωρίς προκαταλήψεις αλλά και χωρίς πάθος. Η επόμενη ημέρα με ενδιαφέρει μόνον. Δεν έχω πρόθεση να κρυφτώ, ούτε να αποδράσω, όπως έκαναν πάντα οι θρασύδειλοι του είδους μου. Καθώς εγώ θα οδηγούμαι στις εισαγγελίες και τα κρατητήρια, τι καλύτερο από το να δω την ικανοποίηση στα πρόσωπα, τι πιο σπουδαίο από το να αισθανθώ τις ευχές του κόσμου να με συνοδεύουν.

 

Είναι βέβαια αλήθεια ότι η διαδικασία της εκδίκησης λίγο με ελκύει. Άλλα ήταν τα όνειρα, και άλλες οι κατευθύνσεις της ζωής μου. Όσο όμως κατάρτιζα με επιμέλεια τους στόχους μου, όλο και πλήθαιναν οι υποψήφιοι προς αφανισμό: Εδώ οι προύχοντες της πολιτικής, από δίπλα εκείνοι που έκρυβαν με ιδιοτέλεια την αλήθεια, παραπέρα οι κοντόφθαλμοι αξιωματούχοι της Ευρώπης, λίγο πιο κάτω οι αξιολογητές και οι μαύρες οθόνες τους, πιο πέρα όσοι δεν δάκρυσαν μπροστά στον άνεργο. Διαρκώς κατέγραφα κατηγορίες και ενόχους. Ενώ όμως έτσι κατέληξα στον τελικό κατάλογο, τον αριθμό και τα ονόματα των στόχων, εξακολουθούσαν πάντα να με βασανίζουν τα κριτήρια μου, διασταύρωνα ξανά και ξανά όσες πληροφορίες είχα. Δεν πρόκειται ωστόσο να μου ξεφύγει ούτε λέξη παραπάνω: Οι ένοχοι αγρυπνούν, κάθε τους κίνηση περιβάλλεται από φρουρούς και προφυλάξεις, φοβούνται ότι το έγκλημά τους θα αποκαλυφθεί, ξέρουν ότι υπάρχουν πάντα -όπως εγώ- υποψήφιοι τρομοκράτες.

 

Γι' αυτό επιμένω: Η μόνη λύση είναι να συλληφθώ από τις αρμόδιες αρχές. Διότι, όσο και αν κατάρτισα με επιμέλεια τους στόχους μου, οι αμφιβολίες δεν με εγκαταλείπουν. Αν ήσαν αυτοί και όχι άλλοι, αν παρέλειψα ονόματα ή μερικοί δεν φταίνε, ποιοί επιτέλους οδήγησαν τη χώρα σε μια τραγωδία ανείπωτη. Ότι φταίξαμε και εμείς, οι απλοί πολίτες, δεν είναι δύσκολο να το παραδεχθώ· κι αναγνωρίζω ότι έλειψε πολύ η προσωπική ευθύνη. Άλλοι ωστόσο άνοιγαν διάπλατα τον δρόμο του λαϊκισμού, και κολάκευαν διαρκώς τις ψευδαισθήσεις μας.

 

Ελάχιστα πάντως με απασχολούν οι φήμες, που ισχυρίζονται ότι αύριο τα πράγματα θα είναι καλύτερα, και ότι η λαίλαπα όπου να 'ναι θα κοπάσει. Θέλω να είμαι κατηγορηματικός: Το εύχομαι, και διπλή θα είναι τότε η χαρά μου. Τα σχέδιά μου όμως δεν πρόκειται να αλλάξουν. Ποιος τότε θα πληρώσει για τους νέους ανθρώπους, που η απόγνωση οδήγησε στα ξένα, πώς θα επιστραφούν τα αγαθά και οι αξίες, που έκλεψε το Άδικο από τους αθώους, με ποια διαδικασία θα αναστηλωθούν τόσες και τόσες ζωές ακυρωμένες; Όχι, οι φήμες ότι θα κοπάσει η θύελλα, δεν με αφορούν, ούτε με επηρεάζουν.

 

Ο χρόνος όμως της αναμονής έχει ένα τέλος. Είναι λοιπόν καθορισμένη και αμετακίνητη η μέρα, που οι τεχνολογικοί μηχανισμοί μου θα σπείρουν τον όλεθρο και τον αφανισμό. Στη φράση όμως αυτή δεν θα προσθέσω ούτε μια τελεία. Σε τίποτα δεν το 'χουν οι ισχυροί του κράτους και οι επιτηρητές να ανιχνεύσουν την ημερομηνία αυτή της κάθαρσης, και να κηρύξουν από τώρα γενικό συναγερμό. Άδικος βέβαια κόπος: Οι δικοί μου τεχνολογικοί μηχανισμοί δεν ανιχνεύονται, ούτε έχουν να κάνουν με εκρηκτικά και όπλα. Στηρίζονται αντίθετα σε μια παραλλαγή του τρόπου, που οι αρχαίοι ήξεραν ως εξοστρακισμό. Στην ιδιοφυή αυτή εξέλιξη βοήθησαν τα διδακτορικά και οι επιστημονικές μου γνώσεις, που απέκτησα με επιμονή και μόχθο.

 

Το δίλημμα βέβαια δεν είναι πια μόνον δικό μου. Εγώ προσφέρθηκα, με ανιδιοτέλεια και αίσθημα ευθύνης, να με συλλάβουν οι αρχές, για να αποφύγουν τις σκληρές συνέπειες οι επόμενοι που έρχονται. Διότι όλο και πληθαίνουν οι Έλληνες, που αισθάνονται ως υποψήφιοι τρομοκράτες. Στις ρημαγμένες τους ζωές δεν χωρούν πια όνειρα, κι ούτε μετρούν οι υποσχέσεις που ακόμα ακούγονται. Υπάρχει μόνον μια αχνή ανάμνηση του Καστελλόριζου, και είναι πολλοί όσοι αναζητούν σιωπηλά τον τρόπο που θα φτάσουν στις ακτές του.

 

Πηγή

-

Greek Post

Posted on December 9, 2013 - 07:54

 

Πηγή : [ naftemporiki.gr ]

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Παντελής Σαίτας

 

Part 1

 

Η τρόικα πιέζει επικαλούμενη τις ανάγκες των τραπεζών. Οι τράπεζες εμφανίζονται επιφυλακτικές. Η κυβέρνηση αναζητεί τη χρυσή τομή. Ιδιωτικά funds καιροφυλακτούν και οι δανειολήπτες αγωνιούν. Το ζήτημα των πλειστηριασμών ακινήτων εξελίσσεται σε μία υπόθεση θρίλερ με ορατούς και αόρατους πρωταγωνιστές.

 

Θεωρητικά, οι τράπεζες θα ωφελούνταν από μία απελευθέρωση των πλειστηριασμών, υπό την έννοια ότι θα πωλούσαν κάποια ακίνητα και άρα θα έμπαιναν στα ταμεία τους κάποια χρήματα. Όμως, στην ουσία θα αυξηθεί η προσφορά των ακινήτων, με αποτέλεσμα να μειωθούν περαιτέρω οι ήδη «πιεσμένες» τιμές τους. Θα ακολουθήσει δηλαδή αδυναμία ρευστοποίησης των ακινήτων και de facto υποτίμησή τους σε χαμηλότερα επίπεδα από τα σημερινά. Έπειτα, υπάρχει η παράμετρος των αντικειμενικών αξιών, τις οποίες το κράτος δεν θα μπορεί να τις μεταβάλει διότι ακριβώς εκεί πάνω έχει στηρίξει ένα σύστημα φόρων. Αν απελευθερωθούν οι πλειστηριασμοί, θα μειωθούν κι άλλο οι τιμές των ακινήτων και θα αποδειχθεί τελικά ότι η αξία τους είναι πολύ χαμηλότερη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται δεδομένου ότι αυτά τα ακίνητα αποτελούν σήμερα εγγυήσεις για τις τράπεζες. Σε αυτήν τη φάση, θα πρέπει να γίνεται με ‘ρέγουλα’ η όποια προσφορά ακινήτων στην αγορά».

Μιχάλης Γκλεζάκος, καθηγητής Χρηματοοικονομικών

 

Γιατί θέλει η τρόικα να «ξεπαγώσει» τους πλειστηριασμούς, ακόμη και της πρώτης κατοικίας;

Οι εκπρόσωποι των δανειστών θεωρούν ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια προς τις τράπεζες εγκυμονούν κινδύνους για τη σταθερότητα του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Συγχρόνως, εκτιμούν ότι υψηλό ποσοστό οφειλετών εκμεταλλεύεται το υφιστάμενο καθεστώς προστασίας των δανειοληπτών σύμφωνα με το οποίο δεν διενεργούνται πλειστηριασμοί των κατοικιών για οφειλές κάτω των 200.000 ευρώ. Εκτιμήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση κάνουν λόγο για ποσοστό της τάξης του 35% επί του συνόλου των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η τρόικα θεωρεί ότι μία άρση των πλειστηριασμών θα αποκλιμακώσει τον λεγόμενο ηθικό κίνδυνο γύρω από τις πρακτικές στις οποίες αναφέρεται και ευρύτερα προωθεί τη λογική σύμφωνα με την οποία το κράτος οφείλει να μην παρεμβαίνει στην εξέλιξη των ιδιωτικών συμβάσεων, εν προκειμένω, ανάμεσα στις τράπεζες και στους δανειολήπτες.

 

Πόσο καίριο είναι το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων για τις τράπεζες;

Στενοί παρατηρητές των εξελίξεων στον ελληνικό χρηματοπιστωτικό τομέα μεταφέρουν στο naftemporiki.gr ότι οι τράπεζες αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες λόγω των μη εξυπηρετούμενων δανείων, κυρίως όμως των επιχειρηματικών και σε δεύτερη φάση των καταναλωτικών -άλλες πηγές υπολογίζουν ότι τα στεγαστικά δάνεια εξυπηρετούνται σε ποσοστό 75%. Σημειώνουν δε ότι η ανακεφαλαιοποίηση πρόσφερε μεν κάποια επάρκεια στο τραπεζικό σύστημα, αλλά αυτή σταδιακά αίρεται από τις πρόσθετες ζημίες τις οποίες συνεχίζουν να προκαλούν οι επιπτώσεις της ύφεσης. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο για «κόκκινα» δάνεια της τάξης των 70 δις (25% των οποίων φέρεται να αφορά στα στεγαστικά).

 

 

«Δεν πρέπει να αρθεί η απαγόρευση των πλειστηριασμών. Κατασχέσεις που εκτελέστηκαν για ακίνητα αξίας άνω των 200.000 ευρώ αξιολογήθηκαν ως μη χρήσιμες από τις ίδιες τις τράπεζες. Δεν θα ωφεληθεί κανείς από μία αντίστοιχη εξέλιξη. Το ερώτημα είναι ποιος και γιατί επιμένει. Έως το τέλος της εβδομάδας αναμένεται να έχουμε συγκεντρώσει έως και 120.000 υπογραφές προς αυτήν την κατεύθυνση, τις οποίες θα επιχειρήσουμε να παραδώσουμε την ερχόμενη εβδομάδα στη Βουλή».

Ελένη Αλευρίτου, πρόεδρος ΕΚΠΟΙΖΩ

 

Πώς τοποθετούνται οι ίδιες οι τράπεζες;

Πηγές στην Ελληνική Ένωση Τραπεζών μεταφέρουν στο naftemporiki.gr ότι ο φορέας δεν έχει κληθεί να εμπλακεί στην εν εξελίξει συζήτηση ανάμεσα στην τρόικα και στην ελληνική κυβέρνηση, σημειώνουν ότι η Ένωση δεν θέτει θέμα «ξεπαγώματος» των πλειστηριασμών και υπογραμμίζουν ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι τράπεζες δεν θα επωφελούνταν δεδομένων των σημερινών συνθηκών στην αγορά ακινήτων. Πάντως, εγείρουν ζήτημα συνταγματικότητας αναφορικά με την απαγόρευση των πλειστηριασμών μόνο για την περίπτωση των οφειλών σε τράπεζες. Ούτε διαψεύδουν, ούτε επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις περί 70 δις ευρώ μη εξυπηρετούμενων δανείων αυτήν την περίοδο -αρκούνται να παραπέμψουν στα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος με έτος αναφοράς το 2012 (Δεκ) τα οποία έκαναν λόγο για δάνεια σε καθυστέρηση ύψους 56,05 δις.

 

Πού στέκεται το υπουργείο Ανάπτυξης;

Παράγοντες του αρμόδιου υπουργείου αναφέρουν ότι το σύνολο των δικαστικών αποφάσεων οι οποίες έχουν εκδοθεί ως διαταγές πληρωμής ανέρχεται σε 66.000 και πως οι ελληνικές αρχές δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν πόσες από αυτές τις περιπτώσεις αφορούν σε δανειολήπτες οι οποίοι μπορούν, αλλά συνειδητά δεν πληρώνουν. Σε αυτό το πλαίσιο, υπογραμμίζουν ότι μπορεί κάποιοι να έχουν τη δυνατότητα να καταβάλλουν τις δόσεις των δανείων, αλλά να μην έχουν χρήματα σε τραπεζικό λογαριασμό, και άρα να μην είναι δυνατό να εντοπιστούν. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι από τους περίπου 70.000 δανειολήπτες οι οποίοι έχουν προσφύγει στα δικαστήρια προκειμένου να ενταχθούν στον λεγόμενο νόμο Κατσέλη, τα 2/3 δικαιώθηκαν και το 1/3 απορρίφθηκε «είτε για τυπικούς λόγους, είτε όμως επειδή μπορεί απλώς να είναι ‘μπαταχτσήδες’».

 

Υπάρχουν δανειολήπτες που μπορούν, αλλά δεν πληρώνουν;

Εκπρόσωποι καταναλωτικών οργανώσεων χαρακτηρίζουν «σαθρό» το συγκεκριμένο επιχείρημα. «Από τη στιγμή που μιλούν για δανειολήπτες οι οποίοι δεν πληρώνουν, σημαίνει ότι το γνωρίζουν. Για να το γνωρίζουν, σημαίνει ότι τους εντόπισαν. Αφού τους εντόπισαν, γιατί δεν πράττουν τα δέοντα; Εδώ διακρατούν ποσά από τις καταθέσεις ανέργων. Σε αυτήν την περίπτωση λοιπόν γιατί δεν το κάνουν, αν όντως είναι έτσι;», αναφέρει χαρακτηριστικά στο naftemporiki.gr η πρόεδρος της ΕΚΠΟΙΖΩ Ελένη Αλευρίτου, η οποία κάνει λόγο για 13.000 δανειολήπτες οι οποίοι από το 2010 έως σήμερα έχουν ζητήσει την αρωγή της οργάνωσης με στόχο έναν τραπεζικό διακανονισμό. Άλλοι παράγοντες προκρίνουν την επιβολή εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων ώστε να εντοπίζονται εκείνοι που μπορούν και δεν θέλουν να καταβάλλουν τις δόσεις των δανείων τους, αν και αναγνωρίζουν ότι σε αυτό το πλαίσιο πρακτικά θα πρέπει να προηγηθούν βήματα στους τομείς της φοροδιαφυγής, του κτηματολογίου κ.ο.κ.

 

Τι θα γίνει αν τελικά «ξεπαγώσουν» οι πλειστηριασμοί;

Οργανώσεις προστασίας καταναλωτών και δανειοληπτών υπολογίζουν ότι «αν αρχίσουν άκριτα οι πλειστηριασμοί, τότε περισσότερα από 200.000 ακίνητα βρίσκονται προ των πυλών για να βγουν στο σφυρί, κατά κανόνα περιπτώσεις με μία κύρια κατοικία και ενδεχομένως ένα εξοχικό». Από την άλλη πλευρά, στο υπουργείο Ανάπτυξης εκτιμούν ότι ακόμη και με τη νέα ρύθμιση θα είναι πολύ μικρός ο αριθμός των ακινήτων που θα προωθηθούν σε πλειστηριασμούς. Σε αυτό το πλαίσιο, κάνουν λόγο για 12.000 περιπτώσεις (δικαστικές αποφάσεις) οι οποίες ήδη δεν προστατεύονται από τις υφιστάμενες ρυθμίσεις και οι οποίες ωστόσο δεν εισέρχονται στο στάδιο του πλειστηριασμού «διότι ουσιαστικά δεν το επιτρέπει η αγορά ακινήτων».

 

go to [ Part 2 ]

 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ - vkost@naftemporiki.gr